Opinie

‘Met het knip-en-plakwerk van onze wethouder zou ik mijn bedrijf niet redden’

De gemeentebegroting voor 2021 maakt hotelier Roberto Payer stomverbaasd. ‘Bij twee hotels kon ik al zo’n 20 procent besparen van het hele bedrag dat acht wethouders konden vinden in de begroting van de gemeente Amsterdam. Hoe is dit in hemelsnaam mogelijk?’

Beeld Co de Kruijf/Hollandse Hoogte

Enkele dagen heb ik moeten bijkomen na het lezen van een stuk dat de afgelopen week in deze krant stond. In dit artikel van Ruben Koops (Gemeentebegroting 2021: lasten omhoog, weinig ruimte voor extra’s) werden de lezers op de hoogte gebracht van de boekhouding in de het stadhuis. Die viel door corona niet mee.

Amsterdam profiteerde jarenlang van gigantische winsten uit de zogenoemde bezoekerseconomie, maar die inkomsten zijn door de pandemie in 2020 grotendeels verdampt. Zo komt van de verwachte 200 miljoen euro uit toeristen­belasting dit jaar maar 50 miljoen euro binnen. De daling in de parkeerinkomsten valt mee, maar alsnog staat er onder de streep een tekort van 198 miljoen euro. Dat gat wordt gedicht vanuit de algemene reserve.

Artis en Carré

Mijn verbazing gaat niet zozeer over het feit dat bezoekers en toeristen nu opeens wel worden gezien als economisch belangrijk. Mijn verbazing richt vooral op het feit dat de wethouders ‘met een stofkam’ door hun portefeuille zijn gegaan om een bedrag te bezuinigen dat op termijn oploopt tot 50 miljoen euro. Wat blijkt? Ze hebben slechts 23,5 miljoen kunnen vinden. De rest moet dus maar uit armoederegelingen, de OBA en ambtenaren komen.

Ook opmerkelijk – ik druk me nu zeer diplomatiek uit – is de subsidie van 18 miljoen die aan Artis en Carré wordt gegeven omdat zij ‘noodlijdend’ zijn. De rest van het Amsterdamse bedrijfsleven heeft het nakijken.

Misschien ben ik te onervaren voor de politiek, maar ik ben wel een ondernemer in dienst van een hotelketen. Ruim 25 jaar bekleed ik een positie die vereist dat ik beslissingen neem. Beslissingen die noodzakelijk zijn voor het voortbestaan van het bedrijf.

In mijn wereld zie ik duizenden mensen werkzaam in hotels, restaurants en cafés van wie aan het einde van het jaar de contracten niet worden verlengd of die worden ontslagen. Trouwe medewerkers met een gezin, met kinderen en vaak ook nog met familie in het buitenland die zij financieel ondersteunen.

Ik heb de afgelopen periode in de hotels die ik leid 5 miljoen euro kunnen schrappen in de begroting voor 2021. Bij twee hotels kon ik dus zo’n 20 procent besparen van het hele bedrag dat acht wethouders konden vinden in de begroting van de gemeente Amsterdam. Hoe is dit in hemelsnaam mogelijk?

Toeristenbelasting

De ene stofkam is de andere blijkbaar niet. Maar ik weet wel dat ik met pijn in het hart van veel mensen afscheid heb moeten nemen, terwijl de wethouders de lasten bij de OBA en de armoederegelingen leggen.

En dan toch nog even over die de toeristen­belasting (in 2019 goed voor 198 miljoen euro). Wethouder van Financiën en Economische Zaken Victor Everhardt (D66) rekent in 2021 op 120 miljoen euro inkomsten uit toeristenbelasting; meer dan een verdubbeling ten opzichte van dit jaar. Het is interessant om te lezen dat de wethouder nu opeens blijkt te weten weet hoe het toerisme werkt. Hij beschikt blijkbaar over een geheime knop. Even aan draaien, en zie: de toerist komt meteen naar Amsterdam om het financiële gat van gemeente te compenseren. Toch een optimistische opvatting van de werkelijkheid, zeker omdat de coalitiepartijen de laatste tijd vooral alles hebben gedaan hebben om diezelfde toeristen te weren. Zo is er nooit serieus werk gemaakt van de toeristen die voor kunst, cultuur en architectuur naar Amsterdam komen.

Misschien moet meneer Everhardt zichzelf laten informeren hoe het internationale toerisme werkt? Want tegen de tijd dat de wereld weer enigszins opengaat, zullen alle landen van de wereld hun best doen om de toerist binnen hun landsgrenzen te krijgen. Wat doet Amsterdam tegen die tijd? Is er een plan? Een visie? Of een begroting?

Ik ben inwoner van Amsterdam en ik ben daar trots op. Maar met het knip-en-plakwerk van onze wethouder zou ik mijn bedrijf niet redden. Sterker: als ik met zulke halve maatregelen kwam, werd ik meteen naar huis gestuurd.

Roberto Payer, general manager Hilton Amsterdam en Waldorf ­Astoria Amsterdam.Beeld Marie Wanders
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden