Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Met een sigaret tussen zijn lippen pakte dokter Kazi een spuit uit de kast

PlusMaarten Moll

De assistent van dokter B. prepareert een enorme spuit.

(Zo’n gevaarte dat je in een stripverhaal ziet, ik geloof dat Lucky Luke een keer voor zo’n spuit op de loop ging.)

Hij houdt het ding boven de wasbak en spuit er een straaltje vloeistof uit. Dat zie je dan weer in films en series als er zal worden geïnjecteerd. Meestal met heroïne.

Dat is nu niet het geval. Het betreft water. Lauw water.

Het verbaast me wel dat de spuit nog zo groot is.

Toen met dokter Kazi was het ook al een helse spuit, maar dat was ruim vijftien jaar geleden. In die tussentijd had de techniek toch enorme sprongen gemaakt, zou je denken.

Dokter Kazi.

Mijn oren waren verstopt. Te vaak het zwembad ingedoken. ’s Nachts hoorde ik niets meer, een doodenge ervaring. Ik moest zo snel mogelijk weer kunnen horen.

Dokter Kazi, in het verderop gelegen Luçay-le-Mâle, wilde me wel helpen.

Witte, openhangende jas. Met een sigaret tussen zijn lippen pakte hij een apparaat uit een kast. Het deed denken aan tuingereedschap waarmee onkruid werd verdelgd.

Hij gaf me een metalen bakje dat ik onder mijn oor moest houden. Zonder inleiding spoot hij met kracht water in mijn linkeroor.

Het duizelde me, ook door de zware tabaksadem van dokter Kazi. Wat teniet werd gedaan doordat ik meteen weer van alles kon horen.

Hij liep met het bakje naar een deur die op een plaatsje uitkwam. Ik hield hem met een gebaar tegen. Ik wilde zien wat me had dwarsgezeten. (Ik kijk altijd overal naar, en vrij uitvoerig.)

Dokter Kazi glimlachte, en liet het bakje zakken.

Zwarte proppen dreven in oranjekleurig water. Een prachtig abstract beeld.

Ik knikte. Hij liep naar de deur, opende die, en gooide met een snelle beweging de inhoud van het bakje over de stenen. Deur weer dicht.

Ik hield het bakje alvast onder mijn andere oor.

Zelfde verhaal.

Ik hoorde alles weer, ook de licht reutelende adem van dokter Kazi.

Ik omhelsde hem nog net niet, schudde wel overdreven lang zijn hand. Twee dagen niet zwemmen luidde het advies. En ik stond buiten.

De assistent van dokter B. doet alles heel behoedzaam. Hij kijkt eerst met een lampje in mijn oren.

“Ik kan de trommelvliezen niet zien, dus de gehoorgangen zitten verstopt.”

Hij waarschuwt me wanneer hij het water in mijn oor zal spuiten.

Als hij één oor heeft gedaan, veel zachter dan dokter Kazi dat deed, richt ik me op van mijn stoel en kijk in het bakje.

Daar had ik meer van verwacht. Eén propje en wat sliertjes. Wat uit het andere oor komt is helemaal teleurstellend.

Maar het gehoor is weer terug, en ik bedank vanachter mijn mondkapje de ook bemondkapte assistent van dokter B.

Thuis zoek ik dokter Kazi op het internet. Zijn praktijk aan de Rue de la Gare blijkt fermée définitivement.

Het laatste dat ik van hem zag was hoe hij het briefje van vijftig euro met een snelle beweging in zijn broekzak liet verdwijnen.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden