Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Met een elastieken armband om je arm zweef je deugend over straat

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Na een korte opleving tussen 1940 en 1945 verdween de armband die vlak onder de oksel wordt gedragen uit het modebeeld, maar nu, tijdens het WK voetbal in Qatar, is hij weer helemaal terug. Ik ervaar dat als een verademing.

Tot aan de WK-armband moest je steeds luisteren naar mensen die iets van iets vonden. Een hoop geschreeuw vaak, op de hoek van een straat of vlak voor een winkelcentrum.

Als u tips hebt dan hoor ik ze graag, maar ik heb daar nooit de juiste gelaatsuitdrukking bij gevonden. Hoe loop je, met een pond kaas, een bos prei en iets lekkers voor bij de koffie in je boodschappentas, langs mensen die heel hard staan te gillen dat er iemand in Sri Lanka ten onrechte is veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf omdat hij zong tijdens het werk?

Ik stop nooit, maar als ik voorbijloop probeer ik wel te kijken alsof hun strijd me enorm raakt. Iets met rollende ogen, gedoe met mijn wenkbrauwen, in mijn oog wrijven. Die man in Sri Lanka heeft er weinig aan, maar ik wel. Ik suggereer betrokkenheid.

Nu is dat opeens allemaal veel makkelijker. Je kunt thuis een elastieken armband om je arm doen en daarna zweef je deugend over straat. De laatste dagen overdrijf ik het. Ik, met mijn ‘Nee Tegen Langharige Honden’-armband, op een bankje in het park en dan maar wachten tot ze langskomen, de baasjes met hun wandelende bos touw. Ik hoef alleen maar op mijn band te wijzen en nee te schudden.

Ik heb ook een algemene armband laten maken van zwart elastiek. Daar staat in grote letters het woord NEE op, met een witte duif en een in brand gestoken huisje. Het betekent niets, maar dat maakt het juist zo goed. Mensen die naast je staan bij de vleeswaren zien de band en denken: goed dat iemand zijn stem laat horen tegen het in brand steken van huizen opdat de duif een betere leefomgeving krijgt.

Afbeeldingen met rode strepen erdoorheen werken goed. Ik heb een armband met het hoofd van Arie Boomsma. Een groot kruis erdoorheen, zodat iedereen kan zien dat ik weiger om, alleen mijn hoofd boven water, midden in een gracht te gaan staan. Ik heb een armband met een afbeelding van een didgeridoo en een zaag. Morgen draag ik mijn armband met de pannenkoek, de pot Nutella en een pistool.

Het is fijn dat ik niets meer hoef uit te leggen. Bandje om arm, wijzen op het woord ‘Kattenfilmpje’ en nee schudden.

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden