Lezersbrief

‘Medestudenten, stop met toegeven aan die onstilbare honger naar sociale contacten’

De kritiek op het coronagedrag van studenten komt niet alleen van ouderen of uit de politiek, ook medestudent Sophie Bagnay baalt ervan. ‘Ik ben boos dat studenten op dit moment de eigen vrijheid boven de gezondheid van ouderen en zieken verkiezen’

Beeld ANP

De befaamde ‘Ik ben boos’-reclame van Doutzen Kroes is u een aantal jaar geleden vast niet ontgaan. Mij in ieder geval niet, en dit keer ben ik boos. Boos op mijn leeftijdsgenoten, de Nederlandse studenten, die zo veel moeite hebben zich aan het huidige coronabeleid te houden.

De jongvolwassenen die denken dat het in deze tijden normaal is om op huisfeesten te gaan staan waar 25 man opeengepakt staan te zweten. Ik ben boos op het feit dat studenten zich verschuilen achter zinnen als: ‘laat de jeugd lekker elkaar besmetten’ en ‘wij doen niet meer mee’, om zo het eigen geweten zuiver te houden.

Ik ben boos op het feit dat mijn generatie pretendeert alles te kunnen en willen doen voor de planeet, maar op dit moment laat zien dat zij het vertikt rekening te houden met de medemens. Studenten eten vegetarisch, leven zo groen en biologisch mogelijk en douchen niet 15 maar 5 minuten om water te besparen. Maar een jaar onze vrijheid en nachtelijke avonturen op een andere manier invullen – een manier die in mijn ogen minstens zo bevredigend zou kunnen zijn – om de medemens te helpen? Dat is te veel gevraagd.

Ik ben boos dat studenten op dit moment de eigen vrijheid boven de gezondheid van ouderen en zieken verkiezen, want zij zijn immers toch niet oud of ziek? Dus waarom zouden zij binnen moeten blijven en beperkt moeten worden in de activiteiten die zij als jonge mensen willen doen?

Lieve medestudenten, word wakker. Uw vrijheid staat niet boven die van een ander. Wees creatief, denk om de planeet, denk om het zorg­personeel, denk om de horeca en denk vooral om de medemens. Focus niet op wat niet mag, maar focus juist op wat nog allemaal wél kan.

Stop met toegeven aan die onstilbare honger naar sociale contacten en bedenk dat u, naar alle waarschijnlijkheid, nog een lang leven de kans heeft om de ‘verloren tijd’ in te halen. Waarschijnlijk veel langer dan vele anderen.

Ik ben Sophie, en ik ben boos. En ja, medestudenten, op jullie!

Sophie Bagnay, student Health & Life Sciences aan de VU, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden