Plus Column

MC Slotervaart had nu nog gewoon bestaan. Als...

Bas Soetenhorst Beeld Floris Lok

Over het faillissement van MC Slotervaart is het laatste woord nog lang niet gezegd; er lopen verschillende onderzoeken naar het drama. Maar na het afgelopen weekend zijn we een stukje wijzer, door uitvoerige reconstructies in Het Parool en NRC.

Het beeld dat eruit oprijst is dat de schuld niet bij één partij kan worden gelegd.

Zeker, de eigenaren en bestuurders van het ziekenhuis maakten fouten. Loek Winter en Willem de Boer verloren zich in vaak slecht onderbouwde plannetjes, joegen het interne verzet aan en kregen geen grip op de financiën. Een 'inspiratiebezoek' aan Seattle aan de vooravond van het faillissement, onderstreept dat de leiding van het ziekenhuis verkeerde prioriteiten stelde.

Maar het Slotervaart was al ver vóór de overname door Winter en De Boer een bleeder van jewelste, die leed onder de concurrentie van ziekenhuizen in de nabijheid. De teruglopende patiëntenaantallen maakten een drastische ingreep op den duur onvermijdelijk.

De medische staf kan worden aangerekend dat het decennialang dwarslag bij pogingen het ziekenhuis leaner en meaner te maken. De artsen hielden tot het bittere einde vast aan hun idee dat het Slotervaart een algemeen ziekenhuis moest blijven, dat alle specialismen in huis had met ruimte voor tijdrovend wetenschappelijk onderzoek en het opleiden van personeel.

Als niet stelselmatig pogingen tot fusies met andere ziekenhuizen waren geblokkeerd (de laatste serieuze optie dateert uit 2006, toen een 'alliantie' met het VUmc op een haar na rond was), had het Slotervaart nu waarschijnlijk nog gewoon bestaan - zij het in bescheidener vorm.

Dat het geduld een keer op zou raken bij zorgverzekeraar Achmea, moederbedrijf van Zilveren Kruis, is begrijpelijk. De scepsis over de belofte van de ziekenhuistop dit najaar om met een drastische reorganisatie het lek alsnog boven water te halen, had het Slotervaart over zichzelf afgeroepen.

Iets anders is de weigering van Zilveren Kruis om mee te werken aan een 'zachte landing', waarbij het ziekenhuis niet van de ene op de andere dag zou sluiten, maar pas na een paar maanden. Dat blijft een moeilijk uit te leggen besluit, dat tot chaotische situaties heeft geleid.

De verzekeraar nam die beslissing op eigen houtje en speelde ook een cruciale rol bij het afketsen van de doorstart. Zilveren Kruis was misschien niet op uit op die machtspositie, dat maakt deze niet minder onwenselijk. Zeker omdat de verzekeraar een van de voornaamste schuldeisers is van MC Slotervaart.

Met betrekking tot de toezichthouders is het beeld dat de Nederlandse Zorgautoriteit en de zorginspectie zich er pas nadrukkelijk mee bemoeide toen het te laat was. Hadden zij niet eerder alarm moeten slaan en in de gaten moeten hebben dat de kwaliteit van de zorg door de nijpende financiële situatie in het geding kon komen?

Reageren? b.soetenhorst@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden