Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Matthijs en Máxima, een Privé zonder de Privé-vragen

PlusTheodor Holman

Ik kan er niks aan doen, het zijn vast aardige lui, en haar vind ik ook heus wel leuk (knap) en die kinderen zijn… weet ik eigenlijk niet. En de koning, ook best, geen last van, maar de monarchie lust ik niet!

Monarchie is anarchie in de democratie.

Nu kan ik wel betogen hoe onmenselijk en onzinnig ik die monarchie vind, maar ik behoor daarin tot een zielige minderheid.

Het Nederlandse volk, ondanks vluchten tijdens de oorlog, ondanks aan laarslapperij van verschillende regels, ondanks dit en ondanks dat, vindt de monarchie geweldig.

Als kleuter, luistert men naar sprookjes, als puber wil men sprookjes en eenmaal volwassen eist men sprookjes. Vermoedelijk komt dat door de ellende van het bestaan.

Als men zo oud is als ik, wil men echter sprookjes bestrijden. Het sprookje dat er ergens rechtvaardigheid te vinden is, het sprookje dat oorlog niet noodzakelijk is, het sprookje dat we nooit mogen liegen. Zo ook het sprookje dat een monarchie het volk verbindt. Dat hoor ik tenminste altijd.

Maar ja, wat verbindt het volk eigenlijk niet? Het geloof zorgt voor verbinding, het marxisme, de publieke omroep dat vreselijke songfestival, het café… Noem iets, en het zorgt voor verbinding. Kapitalisme, Kerstmis, Sint, Regenboog Piet. En Máxima!

Leuke vrouw, nogmaals. Met als raadsel: hoe kan een vrouw met een IQ van 180 vallen op een man met een IQ van 40?

Ik zag gisteren een interview met haar naar aanleiding van haar vijftigste verjaardag. Tja, wat was het? Een Boulevard met moeilijke woorden? Een Privé zonder de Privé-vragen? Of gewoon een matig interview?

Men wil ons maar doen geloven dat de koning, de koningin en de prinsesjes gewone mensen zijn, maar zodra ze worden geïnterviewd lijkt men altijd teleurgesteld als het gewone mensen blijken. Dat komt doordat men dat sprookje expres in stand wil houden.

Je krijgt dan zoiets als: “Sneeuwwitje, mag ik u vragen: had u ooit gedacht Sneeuwwitje te worden?”

“Ja, dat weet je natuurlijk niet, als je jong bent. Je wordt niet geboren en dat je dan hoort: jij wordt later Sneeuwwitje.”

“En hoe vindt u het nou om Sneeuwwitje te zijn?”

Zo’n gesprek zou ook nooit van de grond komen. Je kunt niet zeggen: “U bent een sprookjesfiguur.” En je kunt ook nooit zeggen: “Dwergen bestaan toch helemaal niet, Sneeuwwitje?”

Dus je vraagt: “Hoe is het om opeens onder dwergen te zijn?”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden