Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

‘Marktwerking met een q dus, snap je?’

Plus Theodor Holman

Ik ben geen liefhebber van Marqt. Daar voel ik me schuldig over. Maar schuldgevoel is juist de reden dat ik geen liefhebber van die ‘duurzame’ supermarkt ben.

En die q ergert me. Plus dat je er niet met qontanten kon betalen. (Sorry…)

Onlangs begon een kennis van het vrouwelijk geslacht die in onze gezamenlijke anarchistentijd is blijven hangen (zelfgebreid makkelijk vest, grote steek, dikke naalden, mocassins die de voeten vormloos houden, ketting van stukken tak en een omslagdoek met een patroon dat in Tanzania nogal populair schijnt te zijn) me een tekst voor te lezen die op de website van Marqt staat. “Ons huidige voedselsysteem is gestoeld op marktwerking,” las ze voor, “waarbij de focus ligt op winst voor aandeelhouders, lage prijzen, efficiency etc.” 

Ik voelde al waar de tekst heenging: “Dit systeem moet op de schop,” las ze voor. Ik liet haar woorden beleefd een dansje in de lucht maken waarbij ik ritmisch in de maat knikte. “We begrenzen onze winst voor aandeelhouders,” vervolgde mijn vriendin op een toon waarop ik Churchill wel eens de Engelse bevolking heb horen toespreken, “en deze nieuwe manier van werken noemen wij marqtwerking.” En ze voegde er aan toe: “Marktwerking met een q dus, snap je?”

Ik begreep het.

“Sympathiek toch?”

“Gaat niet werken,” floepte ik eruit, en ik had er meteen spijt van, want ik kreeg een lezing, zoals ik die vroeger ook al mocht ontvangen uit haar mond waarop ik destijds verliefd was.

Maar mijn liefde voor haar werd verwoest door de duizend regels waaraan je moest voldoen. Voor een politiek correct leven moet je namelijk behalve een goed geheugen (want elke dag komen er nieuwe regels bij en worden er woorden verboden verklaard) ook smetvrees voor bepaalde zondige gedachten hebben – en die had ik niet. Integendeel.

Toch wist ze me een schuldgevoel aan te praten.

Elke keer als ik nadien een Marqt passeerde, droop het schaamrood uit mijn Albert Heijntas.

Gisteren stond in de krant dat Marqt de grote winkels gaat afstoten en kleinschaliger wordt. Daarnaast las ik dat de voltallige raad van commissarissen van Marqt, inclusief de oprichter zijn opgestapt.

Marqtwerking waar marktwerking vereist is geeft qualiteit die geen kwaliteit is. Je ­betaalt voor het lieve idee een te hoge prijs en de markt houdt niet van lieve hoge prijzen. Lieve ideeën zijn helaas zelden goede ideeën.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden