Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Mark heeft een aha-erlebnis

PlusTheodor Holman

Hé, daar was Jaap van Dissel weer, stelde hij vast. Verdorie, Jaap had ook een hip zwart mondkapje, bijna identiek aan dat wat vriend Jort voor hem had gestyled. Gretig kon Jaap alarmerend waarschuwen over de derde golf en de Britse variant, het zou de komende tijd allemaal nog veel erger worden.

Ach, laat ook maar, dacht hij. Weliswaar was ooit afgesproken dat hij en alleen hij de toon zou bepalen, maar zeker nu hij demissionair was dacht zo’n beetje iedereen – inclusief zelfs, ach gossie, Wopke – dat men als een wethouder Hekking voor de microfoon kon springen. De sukkels.

Stak Jaaps buik trouwens niet pronter naar voren dan eerder, toen hij nog naast hem en Hugo op mocht komen draven bij de persconferenties? Hoe oud was Jaap eigenlijk? Zat hij inmiddels niet in de gevarenzone van oudere dikke mannen die veruit het grootste deel van de serieuze covidgevallen uitmaakten? Was dat misschien de reden dat hij ineens weer aan de bel trok, als contrast met zijn voortdurend relativerende toon van een jaar geleden? Was Jaap, met dat aanzwellende buikvet, bang voor zichzelf geworden?

Hoe lang duurde het eigenlijk voordat iemand pakweg tien kilo kwijt kon raken? Een maandje? Twee, drie wellicht? Meer niet, in elk geval. Was vermageren niet veel efficiënter en sneller dan wachten tot er eindelijk genoeg vaccins waren om de hele bevolking te beschermen?

Hij kreeg een aha-erlebnis. Als we het volk nou eens gewoon, met behulp van het leger (leuk voor Geert) verplichten af te vallen tot acceptabele proporties? Nee, geen bemoedigende campagnes, maar vanaf aanstaande dinsdag, een uur na de persconferentie, diende iedere oudere man met fiks overgewicht zich te melden bij een kazerne alwaar een streng afvalregime in gang zou worden gezet, zodat we nog voor de zomer van het hele gedoe af zouden zijn.

Nu nog een ambassadeur voor dit project. Hij belde zijn oude vriend Ton Elias. Als die nou het voortouw zou willen nemen, en zogenaamd onder dwang – al of niet via een maagband – pak ’m beet dertig kilo zou gaan afvallen binnen twee maanden, dan was de toon gezet.

Aan de andere kant van de lijn hoorde hij het ploppen van een fles die werd ontkurkt, terwijl een vrouw op de achtergrond riep dat de ganzenlever op de juiste tiède temperatuur was. En toen bleef het stil.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden