Johan Fretz Beeld Artur Krynicki

Mark en Thierry, een hijgerig spektakeltje

Plus Johan Fretz

In al die jaren had hij zich er nooit toe laten verleiden zó tekeer te gaan tegen een concurrent. Maar nu ging Mark Rutte vol op het orgel tegen Thierry Baudet. Niet vanwege morele bezwaren tegen de Forumfrontman, nee, vanwege electorale bezwaren.

De premier noemde Baudet een zolderkamergeleerde met bizarre ideeën en daagde hem uit voor een debat.

Rutte is nooit een groot acteur geweest, maar pas wanneer hij zijn eigen tactiek veracht, zakt hij echt door het ijs. Je zag de schaamte, het verdriet. Dat het zo ver had moeten komen. Dat hij, acht jaar premier, zich nu moest verlagen tot een aanval op ­iemand die hij tot voor kort slechts een aai over de bol gunde. De dagen van Teflon-Mark waren voorgoed voorbij zo bleek uit deze wanhoopspoging en dat wist hij dondersgoed.

Gelukkig zijn de media op zulke momenten nooit te beroerd te bewijzen dat er in elk geval altijd nog één wereld opportunistischer is dan die van de Haagse politiek, namelijk: hun eigen wereld. 

Dit is de Dag schreef een open sollicitatiebrief om Tijs van de Brink als debatleider aan te stellen. En ook talkshow Pauw was er als de kippen bij om de titaantjes-strijd te faciliteren. Met geveinsde liefde voor de demo­cratie zal men daar beweren dat de kiezer hier nu eenmaal recht op heeft. 

Feitelijk vinden ze vooral dat ze zelf recht hebben op een hijgerig spektakeltje. Probeer mij anders maar eens met droge ogen uit te leggen waarom je jezelf als talkshow op de publieke omroep zo krols aanbiedt als mediapartner, voor een een-op-een debat­stunt van twee mannen uit hetzelfde politieke spectrum, die niet eens verkiesbaar zijn en met deze opzichtige paringsdans vooral zichzelf een gunst verlenen.

De spanning werd verder opgebouwd volgens beproefd recept: openlijk steggelen over voorwaarden, zoveel mogelijk aandacht genereren. Baudet gaf zijn eigen boeken – gesigneerd en wel, inclusief een vertaald exemplaar, want Thierry spreekt ook Engels – aan Rutte op het Binnenhof. Die ontving ze vrolijk lachend en bewees zo dat zijn dreigende taal aan Baudets adres vooral een ingestudeerde pose was geweest. De ernst was onbedoeld alweer komedie geworden.

Gisteren verschenen filmpjes van Mark en Thierry op de sociale media. Recht in de camera kijkend, afgekeken van Amerikaanse presidentskandidaten en bokslegendes, daagden ze elkaar uit. Thierry met die manische opwinding waarop hij inmiddels het patent heeft. Vanaf een sjiek bootje, op de Keizersgracht, voor De Rode Hoed, zag je hem glunderen, in het volle besef dat de VVD hem een onverwachts geschenk van jewelste in de schoot had geworpen. 

Rutte sprak vanuit een sobere, witte kamer, die veel weghad van de ontvangsthal van een crematorium en onder zijn gespeelde bravoure zag je vooral heel veel ongemak. Misschien verlangde hij er stilletjes wel naar burgemeester te worden, ergens in Friesland. In elk geval zat hij tegen wil en dank klem in een slecht toneelstuk, dat hem door zijn adviseurs was aangesmeerd. Langzaam liep hij in zijn eigen val en dan moest het showdebat, bij Pauw, of Tijs, of op Facebook, nog beginnen.

Wij dachten met Hans Brusselmans het dieptepunt van deze campagne wel te hebben beleefd, maar misschien moeten we troost vinden in de conclusie dat het toch altijd weer lelijker en tragischer blijkt te kunnen.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in de krant.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden