Johan Fretz Beeld Artur Krynicki

Mannen als Elco Brinkman gaan nooit meer weg

Plus Johan Fretz

Elco Brinkman, chronisch belangen­behartiger van de top 5 procent, jarenlang voorvechter van nota ­bene de tabaks­industrie, een man zo woke als een Telegraafonderbroek, kwam vrouwen vertellen dat hun recht op zelfbeschikking na een feestje niet in het basispakket thuishoort. 

Hij had het over een abortus na een avondje stappen. Ik weet niet wat ­Elco’s definitie is van een avondje stappen. Kennelijk gaat het er na een gemiddeld CDA-congres nogal ruig aan toe. Of hij denkt echt dat de gemiddelde twintiger na een avondje in de Chin Chin Club rechtstreeks doorloopt naar de abortuskliniek. Maar voor iemand die bij Philip Morris heeft bijgedragen aan de bevordering van een levensbedreigende verslaving, leek het me nogal ongepast om te gaan preken over eigen verantwoordelijkheid.

We waren hem eigenlijk allang vergeten, maar sinds Elco Brinkman heeft aangekondigd dat hij de politiek verlaat, zien we hem opeens overal. Dat is het probleem van mannen als hij: ze gaan nooit weg. Zelfs wanneer ze hun vertrek aankondigen, is dat eerder een startschot om opnieuw het podium te grijpen, meestal tot in den treure.

Eerder had de CDA-prominent al een groot interview gegeven, vanuit zijn kapitale villa. Een huis dat overigens was ingericht met protserige kitsch, waaronder een levensgroot portret van Elco Brinkman zelf. Of misschien was het een spiegel, maar dat denk ik niet. In dat interview pleitte hij voor versobering van de sociale zekerheid. Na alle uitholling van de afgelopen decennia vond hij het systeem ‘topzwaar geworden’. Achter hem zagen we een bloemenboeket ter waarde van een gemiddelde studieschuld.

Nu was het blijkbaar de beurt aan vrouwen die het lef hadden ongewenst zwanger te worden. Tegelijkertijd kwam het ministerie van Sociale Zaken met een handleiding voor vrouwelijke medewerkers: ze mochten best een rok aan bij zomerhitte, maar wel met een bepaalde lengte, met dichte schoenen ­eronder en, lees en huiver, afhankelijk van de ‘conditie van de benen’. Iets zei me dat deze handleiding niet was samengesteld door een vrouw, maar door hetzelfde soort man als Elco Brinkman. En iets zei me dat we ook de motie van de PVV om ‘pitspoezen’ bij de Formule 1 te behouden, niet los moesten zien van Brinkmans praatjes.

Want hoewel het één staat voor betuttelend conservatisme en het ander juist voor objectificatie, gaat het uiteindelijk allemaal over hetzelfde: mannen die de macht willen over de vrouw. Bepalen wat ze aan heeft, bepalen dat ze ook anno 2019 als lustobject op een racebaan moet blijven staan, haar beperken in haar seksuele vrijheid. Exemplarisch voor een tijd waarin aartsconservatisme hand in hand gaat met het vernederen van vrouwen. Waar een president, die ‘grab them by the pussy!’ roept en daar ook naar handelt, tegelijkertijd de grootste held is van christelijk Amerika. Een paradox die de weg overzee inmiddels ruimschoots heeft gevonden.

Maar wij gaan niet terug naar de jaren vijftig. En een nieuwe generatie buigt niet meer voor deze mannen, die decennialang de dienst hebben uitgemaakt. Dat weten die mannen zelf ook. Juist daarom grijpen ze zo wanhopig terug op lang ver­vlogen dagen. En als daar ophef over ontstaat, bombarderen ze zichzelf tot slachtoffer.

Brinkman, een man die al een halve eeuw alles mag zeggen wat hij wil, noemde zijn pleidooi riskant. “Zulke voorbeelden worden snel geridiculiseerd.” Wat mannen als Brinkman nooit begrijpen, is dat ze voor hun eigen ridiculisering doorgaans ­alleen maar hun mond hoeven open te doen.

Reageren? j.fretz@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden