Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

Maar de beste CDA-politicus is natuurlijk Pieter Omtzigt

PlusTheodor Holman

Gaat het straks echt tussen Hugo de Jonge en Mona Keijzer? Je mag hopen dat wanneer ze straks met Mark Rutte in debat moeten, ze met een touwtje vastzitten aan het spreekgestoelte, want anders vliegen ze als ballonnen naar het plafond. 

Zelfs een teveel aan lichtgewicht maakt een mens niet zwaarder.

Eerder deze week zei ik in een klein gezelschap: “De nieuwe schoenen van Hugo de Jonge zijn gemaakt van vertrapte CDA-­lidmaatschapskaarten.” Ik kan namelijk moeilijk tegen een man die, als hij een christelijk-democratisch appèl doet, de aandacht afleidt naar zijn schoenen. Het is een vorm van gesoigneerdheid die hem onbetrouwbaar maakt. Zo van: het is allemaal niet zo serieus wat ik doe, kijk maar naar de Bassie en Adriaan aan mijn voeten.

Anders gezegd: “Wie zijn die twee lijst­trekkers van het CDA?”

“Mijn linker- en mijn rechterschoen.”

Mona Keijzer heeft ook al iets waardoor je haar moeilijk ernstig kunt nemen. Ik denk de hele tijd dat zij een liedje wil zingen als zij in de buurt van een microfoon komt. Dat komt vast door haar Volendamse imago. Vroeger ongetwijfeld op een EO-Jongerendag de ­verboden droom van een jongen die de wens had predikant te worden, maar moest luisteren naar Henk Binnendijk en Pastoor Poncke en suïcidaal werd van geilheid.

Een wat wulpse katholieke blondine, die toch op zon- en feestdagen in de kerk is te vinden. Maar op belangrijke momenten waar zij aanwezig moet zijn, vermoed je toch dat zij, in verband met zijn rug, op een massagestoel zit te vozen met Maxime Verhagen.

Blèh…

Teleurstellend aan deze kandidaten is dat er twee sterkere zijn.

Ferdinand Grapperhaus. Ik heb weleens onaardige dingen over hem geschreven, maar daar heeft hij zich mooi onderuit ge­politiekt. Hij kan welsprekend niets zeggen, stopt z’n niet geringe ego niet in lawaaierige schoenen, maar in lawaaierige sportauto’s en schuwt wijn en humor niet. Zo hoort het.

Maar de beste CDA-politicus is natuurlijk Pieter Omtzigt.

Zijn dodelijk vermoeide hoofd verraadt een bijna neurotische controlezucht. Hij bezorgt iedere minister doodsangst als hij weer iets heeft onderzocht.

Het zijn die gedrevenheid en kennis van zaken die hem binnenskamers door het CDA gehaat maken. Zijn fractiegenoten staan bij hem altijd in de schaduw. Niet voor niets wordt hij altijd zeer laag op de kieslijst gezet en komt hij de Kamer in met voorkeur­stemmen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden