Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Maar als je eerlijk bent, win je toch nooit een wedstrijd, coach?’ zei Hugo

PlusTheodor Holman

De coach had op het bord geschreven: ‘Een man een man, een woord, een woord.’

Wij lachen!

“Maar dit meenden ze vroeger echt, hoor,” zei onze coach.

Hij zette een streep door de zin.

“Waarom meenden ze dit?” vroeg Mark.

“Omdat ze heel vroeger vonden dat je eerlijk moest spelen, Mark.”

Weer lachten we.

“Nou, dat geloof ik niet, coach.”

“Toch is het zo. Wie van jullie weet wat bijvoorbeeld sportiviteit is?”

We haalden allemaal onze schouders op.

“Iets met veel sporten, coach?”

“Nou, niet helemaal. Bijna. Als ik zeg: jullie moeten sportief spelen, wat bedoel ik dan precies?”

“Dat we veel moeten sporten?”

“Ja, nee… Denk eens goed na?”

Hoe wij ook dachten, we konden er niet op komen.

“Dat betekent dat we eerlijk moeten spelen,” zei onze coach, “volgens de regels. Weer dat eerlijk. Vroeger vond men dat sport eerlijk moest zijn. En ‘een man een man, een woord een woord’ betekende dat je je aan je afspraken hield. Je had, zogezegd, je woord gegeven. Daar moest men op kunnen vertrouwen. Je moest een eerlijk mens zijn.”

Dit was iets te moeilijk voor ons.

“Maar als je eerlijk bent, win je toch nooit een wedstrijd, coach?” zei Hugo.

Onze coach knikte.

“En als je je aan je woord houdt, leid je een heel vervelend leven. Zouden jullie mij willen vertrouwen?”

De hele groep schudde van nee.

“En waarom willen jullie mij niet vertrouwen? Ik wil graag vingers zien?”

Jesse mocht het zeggen.

“Nou coach, als u we u vertrouwen, dan eh, dan, dan… Daar hebben we niks aan.”

“Heel goed Jesse. Maar waarom hebben jullie daar niks aan?”

Jesse begon een beetje te zweten.

“Omdat, omdat, dus… Omdat wij moeten leren onbetrouwbaar te zijn als we spelen. Als we willen winnen.”

“Heel goed, Jesse!”

“En, en… En daarom hebben we ook niets aan eerlijkheid in de sport. Als we eerlijk zijn, winnen we niks!”

“Precies!”

De coach stak zijn duim naar ons op.

“En als we niks winnen, verdienen we ook niks. Dat is wijsheid van de coach,” zei de coach.

Onze coach was een fijne man.

Achteraf zie je goed wat voor een invloed zo’n coach op je heeft gehad. Hij leerde ons misschien wel meer dan onze eigen vader en moeder. En als ik kijk naar mijn oude team: sommigen werden politicus en onze coach werd zelf een beroemde trainer.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden