Maak rouw bespreekbaar, op de werkvloer en elders

PlusNatascha van Weezel

We krijgen er vroeg of laat allemaal mee te maken. Toch vinden we het vaak lastig om over rouw te praten. Het liefst stoppen we het weg of doen we het af als ‘iets dat er nou eenmaal bij hoort’. ‘Even slikken en weer doorgaan,’ zoals onze volkszanger Marco Borsato zo poëtisch beschrijft in een van zijn nummers.

Vorige week donderdag werd mijn vader 69 jaar. Of eigenlijk moet ik zeggen: hij zou 69 zijn geworden. Mijn moeder en ik bezochten zijn graf. Eenmaal thuis kon ik niets anders dan op de bank liggen en stomme televisieseries kijken. Ik gaf mezelf een dagje vrij. Die luxe kon ik me permitteren omdat ik zzp’er ben. Als ik geen zin heb om te werken, doe ik dat gewoon niet.

Onlangs voerde vakbond CNV in samenwerking met Maurice de Hond een onderzoek uit onder een groep van 1100 werknemers in vaste dienst. Daaruit bleek dat veel werknemers de huidige regeling voor rouwverlof als onvoldoende ervaren. Ruim 20 procent van de rouwende werkenden krijgt te weinig steun van de werkgever om goed te kunnen functioneren. Een op de tien valt zelfs uit door een burn-out.

De CNV pleit nu voor een flexibel opneembaar rouwverlof van twee weken, zonder inlevering van vakantiedagen. Daarnaast brengen ze een gids uit met praktische tips voor werkgevers. ‘Vraag niet op de dag na het overlijden van een dierbare wanneer je werknemer weer aan de slag gaat,’ luidt een van de adviezen. Het klinkt te dom voor woorden, maar vergis je niet: veel mensen worden zó ongemakkelijk van rouw dat ze totaal niet weten wat ze moeten zeggen.

Zelf kan ik daarover meepraten. Mijn vrienden en meeste opdrachtgevers gingen goed om met mijn verdriet. Toch gebeurde het geregeld dat iemand een goedbedoelde opmerking plaatste, die totaal verkeerd overkwam: ‘Het is beter voor je vader zo.’ Nee, het zou beter zijn geweest als mijn vader nooit ziek was geworden, dacht ik dan. Ook fijn was de werkgever die dreigde mijn opdracht terug te trekken ‘want je levert nu niet de kwaliteit die we van je gewend zijn’. De kroon spande toch wel de opmerking van een vage kennis op Facebook: ‘Ben je nou nog steeds met je dode vader bezig?’

We leven in een wereld waarin alles vooral ‘leuk’ moet blijven. Maar iemand verliezen is nou eenmaal niet leuk. Daarom vind ik het zo belangrijk dat rouw bespreekbaar wordt gemaakt, op de werkvloer en daarbuiten. Het is verleidelijk om iemand gerust te stellen met zinnen als ‘het helpt je vast om actief te blijven’. Of: ‘Voor je het weet ben je weer de oude.’ Vaak is het veel prettiger als een collega simpelweg zegt: ‘Laten we vanavond naar de kroeg gaan en ongelooflijk dronken worden.’

Natascha van Weezel (33) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden