Marjolijn de Cocq. Beeld Artur Krynicki
Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Lucinda Riley, Mel Wallis de Vries. Boeken die worden gelezen. Foei!

PlusMarjolijn de Cocq

‘Tussen hoop en vrees’ leefden de fans van de Zeven Zussen-reeks sinds vorige week vrijdag het bericht naar buiten kwam dat auteur Lucinda Riley op 55-jarige leeftijd was overleden. Want hoe moet het nu met achtste en laatste boek dat net was aangekondigd? Zo had de verslaggever van dienst het geformuleerd toen ze voor deze krant een rondgang maakte langs Rileylezers in het weekend na het toch wel overrompelende nieuws – de Ierse bestsellerauteur bleek haar slopende ziekte stil te hebben gehouden.

Tussen hoop en vrees – het haalde de krant niet, de betrokken eindredacteur vond dat veel te sterk aangezet voor ‘die pulp.’ Het werd: grote onzekerheid.

En dat leidde tot de immer oplaaiende discussie over Lezen met de grote L van Literatuur. Want zeven delen Zeven Zussen met hun miljoenen lezers wegzetten als pulp, dat is zowat. Net in de week van Riley’s overlijden was er al een literair relletje na een opiniestuk in de Volkskrant waarin werd gesteld dat de Stichting Lezen met de Jonge Jurycampagne voor de onderbouw, waarbij leerlingen zelf hun winnende boek mogen kiezen, ‘schadelijke promotie van pulp in het onderwijs’ bedrijft. Vooral bestsellerauteur Mel Wallis de Vries moest het ontgelden.

Riley, Wallis de Vries.

Boeken die worden gelezen.

In een tijdperk van ontlezing.

Foei!

Als jonge lezer, ik geef het hier maar toe, verslond ik vele deeltjes Bouquetreeks; ik las alles van Leni Saris en dan hebben we het nog niet over Enid Blyton gehad met De vijf, De dolle tweeling, Pitty naar kostschool. Ik ben toch nog aardig terechtgekomen.

Dagblad NRC heeft de rubriek Iedereen leest, ‘over de populairste boeken van dit moment’ (en met ‘iedereen’ wordt dan bedoeld ‘andere mensen’, niet de lezers van NRC). Riley wordt daarin goed onderbouwd afgerekend op haar breedsprakigheid, dialogen en geschiedenis­lessen. Niettemin ontlenen mensen zoveel ­plezier aan het lezen van haar boeken dat ze letters willen vreten. En hoe meer letters je vreet, des te hongeriger je wordt naar meer. Des te ontvankelijker, ook, voor nieuwe smaken.

Leesplezier, het lijkt wel een vies woord te zijn geworden.

Ik heb deel een gelezen en me er goed mee vermaakt, al had ik toen wel genoeg gehad. Maar dat je na 4.496 bladzijden Zeven Zussen leeft tussen hoop en vrees, ik kan me er iets bij voorstellen. Gelukkig zijn er nog zoveel letters meer om te ontdekken.

Marjolijn de Cocq schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden