Opinie

‘Lok student niet naar de stad’

(Internationale) studenten worden uit financiële overwegingen door de UvA naar Amsterdam gelokt, maar volgens Thijs Römelingh vervolgens aan hun lot overgelaten. 

Beeld Rosa Snijders

Duizenden aankomende ­studenten beginnen ook deze maand weer aan de haast ­onmogelijke zoektocht naar woonruimte in of om Amsterdam. Ik ondernam die stap zelf vorig jaar ook en kwam terecht in een kamer van 10 vierkante meter aan de rand van de Ring, waar mijn drie huisgenoten en ik maandelijks 600 euro exclusief gas, water en licht voor mochten neerleggen. En dan hebben we het nog niet eens over gemeentelijke belastingen.

Vraag en aanbod. Had ik maar ergens anders moeten studeren. Zo eenvoudig ligt dat alleen niet. Er is sprake van tegenstrijdige belangen tussen de gemeente en de Universiteit van ­Amsterdam, waarbij de laatste zoveel mogelijk (internationale) studenten wil lokken, onder andere door te pronken met dure prestige­studies zoals mijn eigen Politics, Psychology, Law and Economics (PPLE).

De internationale student levert universiteiten daarbij meer op, maar heeft in tegenstelling tot de Nederlandse student wel een automatische behoefte aan woonruimte.

Bespottelijk kleine kamers

De gemeente Amsterdam geeft op wachtlijsten echter voorrang aan de ‘Amsterdammer’ en voert beleid dat woningdelen haast onmogelijk maakt. Woningdelen is het verhuren van een woonruimte aan meer dan twee onafhankelijke individuen, waarbij het oorspronkelijke doel van de woning, zoals het verhuren aan een gezin, vervalt. De maatregel werd getroffen om overlast te voorkomen bij buurtbewoners en het huisjesmelkers moeilijker te maken.

Amsterdam negeert hiermee onbedoeld de belangen van 50.000 uitwonende studenten. De ontmoediging van woningdelen is naïef en ineffectief. Voor het opsplitsen van een woning is een lastig te verkrijgen en dure vergunning benodigd die volgens de NRC (2018) naar schatting slechts zo’n 5 procent van de verhuurders bezit.

Thijs Römelingh. Student Politics, Psychology, Law and Economics (PPLE) aan de UvA.

Een van de gevolgen is bijvoorbeeld dat twee van mijn internationale vrienden een makelaar er onlangs van poogden te overtuigen een lesbisch koppel te zijn om de kans gekozen te worden te vergroten. Ze zouden vervolgens illegaal een derde student huisvesten. Wie de situatie eerlijk aan zijn of haar huisbaas en/of buren ­uitlegt, loopt het risico verraden te worden en uit huis te worden gezet.

Veel te veel studenten nemen dus genoegen met bespottelijk kleine kamers, een omgevormde cel in de Bijlmerbajes of een kamer in een studentencomplex die vol gebreken wordt opgeleverd of in voor kwetsbare studenten onveilige buurten gesitueerd zijn.

Toen ik zelf een kamer van woningcorporatie De Key kreeg toegewezen, werd mij bovendien gevraagd de aanwezige schade zelf te verhelpen door met de vorige huurder contact op te nemen.

(Internationale) studenten worden uit finan­ciële overwegingen van de Universiteit van ­Amsterdam naar de hoofdstad gelokt, maar vervolgens door datzelfde instituut – in elk ­geval vanaf het tweede jaar – aan hun lot overgelaten en door gemeentelijke regelzucht tegen­gewerkt. Het gevolg is dat een dak boven je hoofd ineens geen vanzelfsprekendheid meer is.

Numerus fixus

Je kunt de gemeente nageven dat er voor de lange termijn al flink aan de weg wordt getimmerd met de enige duurzame oplossing: bouwen. Maar zolang het aanbod de vraag nog niet heeft overtroffen, moet zowel de UvA als de ­gemeente haar maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen.

De universiteit door zichzelf minder te promoten in het buitenland en meer studies tijdelijk om te vormen tot numerus fixus. De gemeente door nog eens goed naar haar eigen woonregels te kijken en wat meer met studenten in gesprek te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden