Johan Fretz Beeld Artur Krynicki

Lize Korpershoek werd met de grond gelijk gemaakt

Plus Johan Fretz

Bij DWDD zat Lize Korpershoek aan tafel om te vertellen over haar documentaire Mijn seks is stuk, waarin zij onderzoekt waarom haar zin in seks binnen haar relaties altijd verdwijnt na de eerste verliefdheid. 

Dit leidde, zoals wel vaker wanneer vrouwen zich op tv niet glimlachend verontschuldigen voor hun uitgesprokenheid, tot enig ongemak in de studio en op sociale media.

De online reacties waren even liefdeloos als voorspelbaar. Wanneer oudere generaties kritiek leveren op millennials, waartoe ik ook behoor, wordt vaak gewezen op de vertrutting die onder onze aanvoering zou plaatsvinden.

Hun eigen protestbeweging uit de jaren zestig en zeventig zien zij onverminderd als opstand der vrijzinnigheid, de onze wordt nuffig bestempeld als verstikkend. 

Daarmee worden hedendaagse emancipatoire bewegingen – vol dappere, wezenlijke uitdagers van de macht en vastgeroeste normen – ten onrechte weggezet als militante conservatievelingen. Een mooi staaltje omkering, maar het wordt langzaamaan nogal doorzichtig.

Andere veelgehoorde kritiek is dat het tegenwoordig nooit ergens over gaat. Dat verwijt is soms best terecht: al die narcistische influencers, die ons bombarderen met selfies van snoepreisjes naar Bali, het promoten van gesponsorde producten en korting op volgespoten lippen, schotelen ons zelden een flintertje verdieping, idealisme of niet gespeelde kwetsbaarheid voor. 

Maar als een millennialinfluencer als Korpershoek, iemand met een enorm bereik, dan een keer wél voor inhoud kiest en een openhartige, rake documentaire maakt over een gevoelig onderwerp, zonder enige preutsheid of ijdelheid, wordt zij evengoed met de grond gelijk gemaakt. 

Dan roepen dezelfde mensen die millennials doorgaans te preuts en oppervlakkig vinden massaal dat Korpershoek een sneu, therapeutisch gevalletje is, een aandachtsgeile aansteller, die niet zo moet zeuren of een andere partner moet zoeken dan Tim Hofman.

Door al deze nare uitingen, de ene nog grover dan de ander, zou je haast vermoeden dat het er niet om gaat wat de millennial dóét, maar dat bepaalde mensen nu eenmaal heel graag een grafhekel hebben aan iedereen die millennial ís. Of we nu te preuts zijn of te wild, te bedachtzaam of te impulsief, te oppervlakkig of te complex: het is nooit goed.

Maar diepgang is meer dan de zoveelste documentaire over 1968. En seksuele vrijheid gaat allang niet meer alleen over Turks Fruit en de vrije liefde. Het gaat ook over de vrijheid om seksualiteit in al haar facetten, dus ook de complexe, bespreekbaar te maken. Om normen te bevragen. Om gevoeligheden en taboes te onderzoeken die je, zeker als vrouw, veertig jaar geleden vermoedelijk gewoon voor je zou hebben gehouden omdat in die ontzettend vrijzinnige I can’t get no satisfaction-tijd toch vooral van je werd verwacht dat je altijd zin had. 

Waarom wekt een krachtig zelfonderzoek van een 34-jarige vrouw, nietsontziend, zonder ook maar ergens larmoyant te worden, zo veel weerzin?

Tafelheer Adriaan van Dis, die ik hoog heb zitten, wilde van Korpershoek weten wat ze ervan zou vinden als haar toekomstige kinderen de documentaire ooit zouden zien. Hij zei dat het voor altijd op YouTube zou staan en daarmee wezenlijk verschilde van een boek dat je weer kon wegleggen. Korpershoek bracht daar tegenin dat ze haar kinderen juist wilde leren dat je net zo open over seksualiteit kunt praten als over banden plakken.

Het ongemak verdween niet. “Ik kan trouwens geen banden plakken, maar neuken wel,” zei Van Dis. Hij sprak het woord neuken uit op een manier waaruit bleek dat hij dit als een daad van stoutmoedige dwarsheid zag: hardop neuken zeggen op tv. Maar in de dwarsheid van Korpershoek school de ware moed.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij heeft een wekelijkse column in Het Parool.

Reageren? j.fretz@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden