Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Liever uitgebuit in de prostitutie dan creperen thuis

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

“Ik breng je naar het dorp om daar om te komen van de honger, zoals je vroeger deed.” Die afgeluisterde zin raakte me nog het meest, in het vonnis waarin een Bulgaarse vrouwenhandelaar deze week 4,5 jaar cel kreeg voor het stelselmatig vernederen en uitbuiten van twee jonge landgenotes in de prostitutie op de Amsterdamse Wallen.

De pijnlijke waarheid wil dat de slachtoffers inderdaad uit streken komen waar ze letterlijk kansloos zijn.

In de dossiers van deze pooier figureerden meer meisjes en vrouwen dan de twee wier uitbuiting de rechters bewijsbaar vinden. Hij was volgens de recherche de spil in een gewiekst samenwerkingsverband van twee families die geraffineerd de zieligste meiden wisten te scouten.

In onderzoeken naar seksuele uitbuiting zag ik de voorbije decennia steeds hetzelfde patroon. Groepjes jonge vrouwen, meisjes te vaak, worden uit de armste regio’s naar het rijke westen gevoerd met de belofte van een leven mét geld (en liefde).

Jaren geleden trok ik naar Bulgarije, Hongarije en Roemenië om de herkomst te zoeken van de groepen zakkenrollers, skimmers (pinpasfraudeurs), vrouwenhandelaren en prostituees die in Amsterdam in het duister opereren.

De lokale bestrijders van de vrouwenhandel bevestigden mijn beeld dat de meiden in het internettijdperk heus beseffen dat ze in het rijke westen in de prostitutie belanden. Toch, straatarm, laaggeletterd en getraumatiseerd zijn ze speelballen van pooiers die hen óf met geweld en gedreig de seksindustrie in dwingen, óf inpalmen met valse beloftes over samen sparen voor een gezinsleven.

Of een combinatie van die methoden, zoals in de onderhavige strafzaak. In het vonnis somde de rechtbank weer jarenlange naargeestige schofferingen en bedreigingen op die je ook als buitenstaander buikpijn geven.

Deze slachtoffers kwamen uit de dorpen rond Sliven: de pooierhoofdstad van Bulgarije. Het gemiddelde inkomen ligt er op enkele honderden euro’s per maand, net zoals in de achtergestelde streken in Roemenië en Hongarije waar ik de ellende ook met eigen ogen zag.

Dat inkomen halen veel vrouwen niet eens, maar ze kunnen op onze Wallen in de prostitutie een veelvoud verdienen. Per etmaal.

In Boekarest liet ik me naar de zieltogende buitenwijk rijden waar Roma resideren. De taxichauffeur weigerde aanvankelijk te stoppen. “Ze jatten mijn wielen terwijl ik rij!” Hij begreep niet waarom ik meer zou willen dan op de bewoners neerkijken.

De slachtoffers van de nu veroordeelde pooier wilden geen aangifte doen. Ook niet toen ze was bewezen dat hij ook andere vrouwen voor zich liet werken met dezelfde beloftes over een gezinsleven. Zes dagen per week heel lang werken, ook als ze ziek waren en de seks pijn deed: het was altijd nog beter dan het ‘teruggeschopt’ worden naar thuis waarmee de pooier dreigde.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden