Art Rooijakkers en zijn twee dochtertjes. Beeld Artur Krynicki

Liever géén seks, dan een mislukte vrijpartij

Plus Art Rooijakkers

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven straks eruit? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: de eerste keer wordt steeds langer uitgesteld.

Veel kan ik me niet herinneren van mijn eerste keer, behalve dat het vrij snel voorbij was. Ik was nét 17 en als trots kereltje baalde ik daarvan. Een paar weken eerder en ik had mijn leven lang kunnen zeggen dat ik op mijn 16de ontmaagd was. Alsof het verschil had gemaakt. Sowieso was ik er vroeg bij vergeleken met jongeren van nu.

We doen ‘het’ namelijk steeds later, blijkt uit onderzoek. Was in 2012 de gemiddelde leeftijd voor de eerste keer nog 17 jaar, in 2017 later was dat 18 jaar. Een behoorlijke stijging in 5 jaar tijd. Betekent dit dat mijn dochters het nog later gaan doen? Het is een onderwerp waar ik als vader liever met een boogje omheen loop.

Ik besluit – geïntrigeerd door die flinke verschuiving – mijn ongemak opzij te schuiven. Wanneer Daphne van de Bongardt, socioloog-pedagoog aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, mijn vraag hoort, krijg ik een compliment: “Heel goed dat je hierover nadenkt, terwijl je dochters nog zo jong zijn. Je voedt immers geen kinderen op, maar mensen.”

Lang kan ik er niet van genieten, Van de Bongardt begint enthousiast aan een minicollege over de stand van seks. Samenvattend: het zou zomaar kunnen dat prestatiedruk ons in de weg zit. Omdat we continu moeten presteren, al op de middelbare school, voelen we veel druk, mede aangewakkerd door sociale media waar we er dankzij handige filters altijd schitterend uitzien. Ook bij relaties en seks moet alles perfect zijn, dus stellen we ‘het’ steeds langer uit.

“We proberen mislukkingen te voorkomen. Terwijl: een blauwtje lopen, een mislukte vrijpartij, het hoort erbij. Daar leer je van.”

Mabel Numerdor, een van de schrijfsters van het vermakelijke boek Holy Fuck over de toekomst van seks, formuleert steviger. “We stevenen af op een huid-hongersnood. Als mens kunnen we steeds minder goed met mensen omgaan en steeds beter met dingen. We hebben technische hulpmiddelen zoals een telefoon nodig om in contact te komen met anderen.” 

En met die techniek gaat het hard, zeker op seksgebied. Virtual reality, augmented reality, seksrobots, ze gaan ons oneindige opwindende mogelijkheden bieden. En daardoor zouden we minder zin in elkaar kunnen krijgen. 

“Seks is geklooi in de marge, vaak is het een zesje in plaats van een tien. In de toekomst waarin we alles met één druk op de knop, hier en nu kunnen krijgen precies zoals we het willen, vinden we dat niet genoeg. Grote kans dus op een sexit.”

Terug naar socioloog/pedagoog Van de Bongardt. Nadat ze heeft uitgelegd waarom het belangrijk is jongeren niet alleen ‘nee’ te leren zeggen tegen dingen die ze niet willen qua seks, maar ook ‘ja’ tegen iets wat ze lekker vinden, spreekt ze me aan op mijn verantwoordelijkheid als vader. 

“Een derde van de tienjarigen heeft online al seksueel getinte beelden, waaronder porno, gezien. Praat daar dus straks over met je dochters, vertel ze dat niet iedereen eruit ziet zoals die acteurs met hun perfecte lijven en designervulva’s.”

Gelukkig heb ik nog acht jaar om me staps­gewijs op dit soort gesprekken voor te bereiden. Kan ik voorlopig uit Nijntje blijven voorlezen.

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten (Condor) van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden