Gijs Groenteman Beeld Artur Krynicki

Lieve Uber, wat ben ik toch gek op jou

Plus Gijs Groenteman

Lieve Uber,

Dit is een liefdesverklaring. Ik ben gek op jou. Sinds jij er bent vind ik het een feest om een taxi te nemen, beter gezegd: een Uber. Ik hou van je app, ik hou van je chauffeurs, ik vind het heerlijk dat de ritprijs zonder poeha van mijn creditcard wordt afgeschreven. Ik vind je naam zelfs leuk – Uber, hoe kóm je erop?!

Laatst was ik bij de Albert Heijn. Er was een pinstoring waardoor er alleen nog maar contant afgerekend kon worden. Er stond een lange rij bij de pinautomaat, er stond een lange rij bij de kassa omdat de zelfscanner het niet meer deed en er heerste een paniekerige sfeer, alsof het oorlog was en we misschien geen eten meer zouden kunnen kopen.

Op dat moment drong het meer dan ooit tot me door, lief Ubertje, dat het heel moeilijk is om afstand te doen van verworven gemak. Vroeger moesten we altijd in de rij bij de Albert Heijn, en moesten we altijd met cash betalen, dat vonden we normaal. Nu voelde het als een onoverkomelijke hindernis.

En zo is het ook met jou. Ik wil geen TCA-taxi meer opbellen om dan daarna aan een nurkse chauffeur uit te leggen waar de Finsenstraat is en aan het eind van de rit met dubbeltjes en kwartjes te betalen.

Ik wil jóu, Uber.

Toch weet ik heus wel dat mensen je een onethisch bedrijf vinden. Daar is een heel boek over volgeschreven, er zijn documentaires over gemaakt, het heeft in de krant gestaan. Je perst je chauffeurs af, Uber. Je laat ze oeverloos rondrijden in de stad. Je neemt de veiligheid niet in acht.

Nu ben ik uit puur opportunisme best bereid om me doof te houden voor al deze kritiek, lieve Uber, maar de laatste weken maak je het me wel moeilijk. Om jezelf vrij te pleiten heb je allemaal posters in de stad opgehangen. Je slogan is ‘safety first’ en op de posters staat in koeienletters opgeschreven dat je je heus wel aan de regeltjes houdt: ‘Chauffeurs hebben alle vereiste vergunningen’ – dat soort dingen.

Tja, Uber, dat chauffeurs vergunningen hebben lijkt me logisch. Als je dat ons dat via een poster duidelijk moet maken, dunkt het mij dat er iets niet in de haak is. En dan wordt het toch weer een stukje moeilijker voor mij om een Uber te nemen.

Ik ben een zwakkeling. Ik heb vliegschaamte, maar ik vlieg. Ik heb H&M-schaamte, maar ik koop goedkope kleren. Ik heb Picnic-schaamte, maar ik laat mijn boodschappen graag bezorgen. Ik heb ook Uberschaamte. Maar door die posters van jullie neig ik ernaar daar consequenties aan te verbinden.

Kunnen jullie ze misschien weghalen?

Veel dank,

Gijs

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column. Lees al zijn bijdragen in het archief.

Reageren? gijs@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden