Open brief

‘Lieve mannen, sluit je bij de Vrouwenmars aan’

Volgens GroenLinksers Kim van Sparrentak en raadslid Imane Nadif hebben vrouwen mannen hard nodig in de strijd voor gelijke rechten. ‘Loop met ons mee in de Vrouwenmars’. 

Beeld Linda Llambias

Beste mannen,

We weten dat veel van jullie de neiging hebben om van alles aan ons uit te leggen. Niet jullie allemaal, willen we benadrukken, maar sommigen toch zeker wel. Als je, net als wij, niet-man bent en op redelijk jonge leeftijd politiek actief, krijg je veel gevraagd, maar vooral ook ongevraagd advies. 

Vooral van mannen die ons graag uitleggen hoe onderwerpen écht in elkaar zitten. Onderwerpen waar wij ons dag en nacht voor inzetten en in vastbijten, maar die we, vanuit mannelijk perspectief, toch niet helemaal goed begrepen hebben.

Voor deze ene keer draaien we de rollen om. Dat het belangrijk is dat jullie je aansluiten bij de Vrouwenmars weten jullie natuurlijk al lang, maar we leggen het graag nog een keer uit vanuit vrouwelijk perspectief.

De laatste decennia zijn er veel goede stappen gezet op gebied van gelijke rechten. We hebben het samen voor elkaar gekregen dat vrouwen zelf mogen beschikken over hun geld, mogen werken (‘zelfs’ na het trouwen), mogen stemmen of, zoals wij, verkozen mogen worden.

Maar helaas, dit is geen juichverhaal.

Dolle Mina’s

Lang niet alles waar de Dolle Mina’s voor hebben gestreden, is vanzelfsprekend. Ondanks wetten, regels en afspraken verdienen vrouwen in Nederland nog altijd gemiddeld 15 procent minder dan mannen in dezelfde functie. In beroepen waar veel vrouwen actief zijn, zoals het onderwijs, verpleging en de schoonmaakbranche, liggen lonen lager. Bovendien doen vrouwen meer onbetaald werk dan mannen.

Vrouwelijke politici, journalisten, bloggers en columnisten zijn vaker dan hun mannelijke collega’s het mikpunt van online intimidatie en bedreigingen, schreef politica Kathalijne Buitenweg onlangs in De Groene Amsterdammer. Vrouwen in de politiek kiezen om die reden zelfs voor een minder zichtbare plaats. Ironisch genoeg had dit artikel wederom online intimidatie en vele seksistische opmerkingen tot gevolg.

Kijk, beste mannen, de ongevraagde kledingadviezen via Twitter, daar kunnen we nog wel om lachen. Maar de verkrachtingsfantasieën en doodsbedreigingen, die vaak volgen na een debat of opiniestuk, wennen nooit en mogen we als samenleving niet normaliseren.

Abortusbuddy’s

Voor te veel vrouwen blijft het niet bij online intimidatie. Volgens recente cijfers is een op de vijf volwassen vrouwen ooit slachtoffer geweest van seksueel geweld. Liefst 53 procent van de vrouwen (18 tot 80 jaar) heeft weleens ­seksuele grensoverschrijding meegemaakt, tegenover 19 procent van de mannen.

In 2011 spraken 47 landen daarom af om geweld tegen vrouwen intensief te bestrijden. Goed nieuws. Het verdrag erkent geweld tegen elk gender als een mensenrechtenschending, en als vorm van discriminatie. Toch hebben tot nu toe maar 24 van de 47 landen deze afspraken op nationaal niveau bekrachtigd. Binnen de EU heeft alleen Spanje onlangs aangegeven het verdrag om te zetten in nationale wet­geving.

En er zijn ook landen die weigerden te tekenen, zoals Rusland. Daar voert men momenteel een wetswijziging door om huiselijk geweld uit het wetboek van strafrecht te halen. Volgens Poetin moet de staat zich niet bemoeien met wat achter de voordeur gebeurt.

Op allerlei fronten zien we achteruitgang. In Polen verklaren conservatieve bestuurders hun gemeenten en regio’s tot een ‘lhbtqi+-vrije zone’, waar onderwijs of voorlichting over seksuele diversiteit niet welkom is. Meerdere EU-landen willen het recht op abortus en het gebruik van anticonceptie inperken. Deze geluiden en beleidsvoorstellen zijn helaas niet alleen buiten onze grenzen te vinden.

In het Nederlandse politieke debat valt te horen dat men abortus, transgenderrechten en de rechten van regenboogfamilies wil ­inperken. Dat leidt er onder meer toe dat ­feministisch platform De Bovengrondse op dit moment abortusbuddy’s traint die vrouwen begeleiden bij een bezoek aan een kliniek, zodat ze niet in hun eentje langs antiabortus–demonstranten hoeven te lopen.

Beste mannen, dit wisten jullie natuurlijk al. Jullie hebben onze uitleg helemaal niet nodig om te begrijpen hoe de wereld in elkaar zit. Wij hebben jullie echter wél nodig om samen voor gelijke rechten te vechten.

Zondag, op Internationale Vrouwendag, laten we horen dat het geluid van mensen die voor gelijke rechten vechten harder klinkt dan dat van de mensen die zich hiertegen verzetten. Hiervoor hebben we jullie nodig: laat zien dat je medestander bent. Dat je voor hetzelfde vecht: laat geen mansplainer of misogynist onweersproken.

Loop mee in de Vrouwenmars. Als je vrienden vragen waarom je dat doet, antwoord je gewoon: “Dat hoef ik jou toch niet uit te leggen?”

P.S. Als jullie ons op Internationale Mannendag nodig hebben, laat het ons weten. Wij houden 19 november alvast vrij in onze agenda.

Imane Nadif is raadslid van GroenLinks in Amsterdam.Beeld -
Kim van Sparrentak is sinds 2019 namens GroenLinks Europarlementariër.Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden