Brieven

Lezersbrieven: ‘En de tafelheren van Derksen dan?’

Dit zijn de ingezonden brieven van vandaag. Ook een bijdrage leveren? Lees hier hoe dat kan.

Het Parool
null Beeld Getty Images/EyeEm
Beeld Getty Images/EyeEm

‘Tafelheren van Derksen’

Zullen we eens ophouden het over deze man te hebben? Teveel eer! Maar zullen we de aandacht niet liever verplaatsen naar zijn twee tafelheren (ik heb niets met voetbal/sport, dus ik ken hun namen niet), die zo smakelijk moesten lachen om die gore anekdote? Daar heb ik tot nu toe nog niet zoveel over gehoord of gelezen. Maar ik vrees dat zij een niet gering deel van het manlijk deel uit onze samenleving representeren. En dat vind ik pas écht schandalig én zorgelijk!
Lous Akkerman, Amsterdam

‘Resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst’

Gregoire stelt in de krant van maandag dat ‘stemmenkanon’ Timmermans nu hard nodig is. Hij impliceert dat Timmermans alle problemen die links heeft direct oplost dan wel van tafel veegt. Dat is een te simplistische weergave van de werkelijkheid. Neem Samson, haalde hij niet een karrenvracht aan stemmen binnen in 2012? Of Moorman, maakte zij de sociaaldemocraten niet recent nog de grootste in Amsterdam? Timmermans, ontving hij niet die bergen stemmen omdat hij, in tegenstelling tot de Tweede Kamerverkiezingen, de enige lijsttrekker was met ook maar iets van naams- of gezichtsbekendheid? Resultaten uit het verleden bieden (helaas) geen garantie voor de toekomst.
Just Pallandt, Amsterdam

‘Gevoel van onveiligheid onder de stationspet verborgen’

Over onze stille treinstations in Mokum (in de PS van maandag): Bijna altijd zoeken beleidsmakers, managers en architecten bij cijfermatig geconstateerde onveiligheidsgevoelens naar technische oplossingen voor stille stations en omgeving. Verbouwen, op de schop ermee, een nieuwe inrichting, ruimere zichtlijnen, horeca...!

Het perspectief van de beleidsmaker is bijna altijd gericht op infrastructureel-technologische innovatie. Politiebewaking? Geen menskracht en geen budget - en de mensen worden er maar nog banger van. Servicegericht NS-personeel? Bestaat wel, maar na het donker niet meer. Loketten? Allang gesloten, zeker ‘s avonds.

Ik was zo’n tien jaar geleden rechtstreeks bij een inspraaktraject betrokken rond de geplande renovatie van het Oosterspoorplein (station MP, vanuit nabije Mirror Centre). Een nieuwe door NS aangetrokken manager beloofde onze wensen zeer ter harte te nemen. We hadden veel creatieve ideeën. “Ik heb twee miljoen,” zei hij ons opgewekt. Nooit meer iets van gehoord. De grote fietsenzaak plus stalling en de kapper bleven, maar na buurtpressie. Winkels onder de tunnel verdwenen gaandeweg. Er zit nog een snackbar.

Als het maar om horeca, lees consumeren, gaat zien we vaak een initiatief. Voor koffie ’s ochtends, voor broodjes ’s middags, voor een wijntje ’s avonds en voor feest ’s nachts - zoals geopperd in Het Parool-artikel. ‘Reuring’ is dan meestal het mantra. Zodat de werkelijke, sociaal-maatschappelijke oorzaken van gevoelde of werkelijke onveiligheid weer verhuld blijven. Of: onder de stationspet, in NS- conducteurstaal.
Reinout Koperdraat, Amsterdam

‘Andere waarden en normen’

Zondag met veel interesse en verwondering naar het programma College Tour met Pieter Omtzigt bekeken. Ik blijf met een vraag zitten: welke normen en waarden hanteren de heren Rutte, Hoekstra en mevrouw Kaag in de politiek? Het blijken toch andere waarden en normen te zijn die gewone mensen in hun dagelijkse leven hanteren. Gelukkig maar!
R.Boelens, Ter Aar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden