Burgemeester Femke Halsema.

Lezersbrieven

Lezers reageren op Halsema-berichtgeving: ‘Welk doel dient deze ophef?’

Burgemeester Femke Halsema. Beeld ANP

In deze brieven reageren Paroollezers op de aanhouding van de zoon van burgemeester Femke Halsema. ‘Was het nu een inbraak of puberale rottigheid?’

Reputatieschade in een glazen huis

Een vervelende puber haalt in juli met zijn matties rottigheid uit op een woonboot en wordt door de politie opgepakt voor strafbare feiten. Tot ­zover is er niks bijzonders aan de hand. Tot De Telegraaf erachter komt, beseft dat mama een belangrijke publieke functie heeft en er een maand later likkebaardend over ­publiceert. Dat doet die krant nu ­eenmaal graag. En dan gaan de andere media gretig meedoen. Overigens is ook papa vrij bekend, maar dat is blijkbaar van minder belang. Nog steeds weinig aan de hand.

Vervolgens ontstaat framing van beide kanten: die krant maakt er een ernstig misdrijf van (wat formeel best eens zou kunnen kloppen) en mama doet het af als heel fors kattenkwaad waar de jongen de gevolgen van moet dragen.

Waarschijnlijk had ze er, met het besef dat notabelen én hun omgeving altijd in de schijnwerpers staan, beter aan gedaan direct na de aanhouding zelf een kort berichtje te publiceren en zo de regie te houden. Dan had er nu geen haan meer naar gekraaid.

Zelfs de minister van Binnenlandse Zaken doet een duit in het zakje: respecteer het privéleven van bestuurders alsjeblieft. Tja, excellentie, zo gaan die dingen tegenwoordig in zo’n open samenleving als de onze. Wen er maar aan!

De politie besluit razendsnel te onderzoeken wie De Telegraaf heeft ingelicht – er zijn blijkbaar geen dringender zaken zoals schietpartijtjes te onderzoeken. Daar begint de klassenjustitie. Natuurlijk had niemand mogen lekken, maar het lijkt me hoogst onwaarschijnlijk dat de politie capaciteit zou vrijmaken voor zo’n onderzoek als de vervelende puber een ander gemiddeld Amsterdams pubertje was geweest, zoals een ­mocrojochie uit West.

Vroeger wist ieder kind van een ­notabele dat hij in een glazen huis leefde en dat slecht gedrag afstraalde op de hele familie. En ook dat als zoiets uitkwam, alleen volledige openheid de beste remedie was tegen reputatieschade. Dergelijke openheid werkt reinigend; anders blijven er vragen open.

Daarom blijf ik met die belangrijke vraag zitten die nogal verschil maakt: was het nu een inbraak of puberale rottigheid? Voor Halsema is te hopen dat ze voldoende opening van zaken heeft gegeven, al was ze wat aan de late kant.

Peter Goedkoop, Amsterdam

Welk doel dient ophef?

Onder de kop ‘Halsema in haar maag met arrestatie zoon’ volgde gisteren een redelijk neutrale opsomming van puberaal gedrag van een Amsterdamse jongen en de reactie van zijn moeder die toevallig burgemeester van Amsterdam is.

Maar door het plaatsen van die paginabrede kop, gisteren op de voor­pagina, schaart Het Parool zich toch in de bedenkelijke rij der verontwaardigden. Laat dergelijke kwesties voortaan alsjeblieft met rust, zeker als het om een kind gaat wiens ­ouders waarschijnlijk prima in staat zijn dit gedrag te corrigeren. Een paar woorden op een binnenpagina was meer dan genoeg geweest. Welk doel dient deze ophef vraag ik me af?

Marian Grobbink, Amsterdam

Blijven oefenen

Beste Femke. Dit is de tweede brief in mijn leven aan een publiek persoon. De eerste schreef ik toen ik 10 was aan Herman van Veen met de vraag ‘Ik speel viool en zit op ballet en ik wil beroemd worden. Kan dat?’

Deze brief schrijf ik aan jou, een bekende vrouw die én moeder is én de burgemeester van Amsterdam.

De eerste gedachte die ik als moeder had, toen bleek dat onze puberzoon dingen deed die maatschappelijk niet acceptabel zijn, was: wat heb ik verkeerd gedaan en waarin ben ik tekortgeschoten in de opvoeding van dit kind? Wat maakt dat het met de drie andere kinderen wel goed gaat? Ondanks veel inspanning en begeleiding gaat het niet goed met hem. Had ik dit kunnen voorkomen? ­Gevoelens van schaamte en falen als moeder maken het heel moeilijk.

Het antwoord van Herman van Veen op mijn brief was ‘gewoon blijven oefenen’. En zo is het in deze situatie ook. Je moet blijven oefenen in het accepteren en ­omgaan met de ­situatie die je niet in de hand hebt. Oefenen, oefenen en oefenen. Moederschap maakt kwetsbaar, bekend zijn ook. Beroemd ben ik niet geworden, wel vier keer moeder. Femke, laat je niet gek maken! Veel sterkte!

Anne Frieling, Amsterdam

Topadvocaat

Een minderjarige zoon van een burgemeester mag uit de bocht vliegen, kan gebeuren. Daar is het een puber voor. Het is wel opmerkelijk dat hij in zijn zaak wordt bij­gestaan door een advocaat die zijn sporen heeft verdiend met het verdedigen van criminelen uit het hoogste milieu. Een ‘kwajongensstreek’ moet toch ook adequaat kunnen worden behandeld door een advocaat met een wat gewoner profiel.

Rick Veltman, Amsterdam

Ambitieuze moeders

Burgemeester Halsema opent 10 november de serie Preek van de Leek in de Doopsgezinde Singelkerk. Mag ik haar in overweging ­geven om de preek te wijden aan ambitieuze moeders, die zo druk zijn met de ­taken die zij, naast hun huishouding en de zorg voor de kinderen, dagelijks tot ieders tevredenheid willen volbrengen. Dit gaat wel ten koste van een normaal gezinsleven.

Ik hoop dat haar zoon, eigenlijk nog een kind, van het voorgevallene en de mogelijke consequenties geleerd heeft en dat de hele affaire ook onze burgemeester aan het denken heeft gezet. Mag ik vaststellen dat, zeker in de tijd waarin we nu leven, een zorgzame moeder onmisbaar is.

Aart Stijntjes, Diemen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden