Lezersbrieven

Lezers over toerismegroei: 'Klagers, get a life!'

Jacob Stroet schreef vorige week namens bewonersorganisatie Wij-Amsterdam hoe de groei van het toerisme in de hand is gewerkt. Lezers reageren.

Toeristen met huurfietsen op de Nieuwezijds Voorburgwal. Buiten de gebaande paden valt het met de drukte nog wel mee Beeld ANP

Sprinkhanenplaag

Woensdag schreef Jacob Stroet, bestuurslid van Wij-Amsterdam, een overtuigend betoog in Het Parool over hoe Amsterdam dreigt te bezwijken onder de groeiende toeristenstroom. Hij stelt daarin dat deze groei geen natuurverschijnsel is. Dat klopt. Deze groei is namelijk het gevolg van politieke keuzes, waar we nu de rekening van gepresenteerd krijgen.

Toenmalige stadsbesturen kozen ervoor de poorten van de stad wagenwijd open te zetten voor toeristen en bedrijven. Talloze jaren zijn er talloze miljoenen gemeenschapsgeld gepompt in het commercieel uitventen en aanprijzen van het 'Ik-Amsterdam'.

Als een ware sprinkhanenplaag dendert het toerisme over onze stad. Terwijl grote bedrijven hun zakken vullen, zijn de inwoners het kind van de rekening. Het aanbod van buurtwinkels verschraalt, de leefbaarheid van de buurten staat onder druk, op de stoep struikelt men over de deelfietsen, touringcars blokkeren de doorgang en als gevolg van illegale hotels is het vinden van een woning nog moeilijker geworden.

Tijd voor actie. Dit stadsbestuur grijpt al in. Weliswaar laat en niet altijd effectief. Toch zijn er strenge afspraken gemaakt met Airbnb, is het festivalbeleid aangescherpt, was het hotel­beleid nog nooit zo streng, is handhaving uitgebreid en is branchering van winkels ingevoerd.

Maar wat de SP betreft moet er meer gebeuren. Wij kiezen voor mensen boven markt, want Mokum is geen melkkoe. Mokum is van ons.

Tiers Bakker, gemeenteraadslid SP Amsterdam

Fait accompli

In Het Parool van 26 juli hekelt Jacob Stroet ­Roberto Payer (Waldorf Astoria) en Benno Leeser (Gassan Diamonds) omdat zij stellen dat de groei van het toerisme in Amsterdam moet worden beschouwd als een voldongen feit. Waar moet de exploderende Indiase en Chinese middenklasse dan naartoe als ze al naar London, Parijs en Berlijn zijn geweest?

Het toenemend aantal toeristen in Amsterdam is een fait accompli, zoals Payer en Leeser terecht zeggen. En of de bezoekers nu in een hotel in Amsterdam, Delfzijl of Vaals zitten: ze komen voor de grachtengordel en het Museumplein, want voor een inwoner van Peking of Mumbai is 2,5 uur in een trein of bus niets.

Norbert Splint, Amsterdam

Spreiding lost niets op

Jacob Stroet stelt terecht dat het groeiend toerisme geen natuurverschijnsel is. Al jaren voert de gemeente structureel beleid om onze stad aantrekkelijker te maken voor toerisme. Ondernemers zoals de piraten van Airbnb maken hier gretig gebruik van.

De enige remedie die de politiek nu weet te bedenken, is het zogenoemde spreidings­beleid. Dat houdt in dat naast de binnenstad nu ook andere delen van de stad aantrekkelijker worden gemaakt voor grootschalig toerisme. Het netto resultaat hiervan is dat inwoners van de tot nu toe relatief rustige woonwijken de komende jaren steeds meer geconfronteerd zullen worden met de uitwassen van dit liberale beleid. De parallel met het aanleggen van meer asfalt om het fileprobleem op te lossen, lijkt mij evident.

Bart Nooij, Amsterdam

Reislustig volkje

Amsterdammers, en vermoedelijk ook de heer Stroet, zijn zelf ook een reislustig volk­je. Velen maken een paar keer per jaar een leuke reis en vaak ook naar de populaire landen en steden. Amsterdammers zijn dus ook een onderdeel van de problemen in bijvoorbeeld Venetië, Rome, Boedapest, Praag et cetera.

Dat toerisme is alleen te stoppen als het vliegen en overnachten heel duur worden. Dat wil niemand. Het toerisme afremmen, kan bijna niet. Je kunt wel het verblijf in de zomermaanden duurder maken, de openingstijden van musea fors verruimen, van het Anne Frank Huis een replica bouwen in West of in Hoofddorp, een tweede red light district buiten het centrum en alle coffeeshops verbannen naar de randen van de stad.

Daarnaast kan de overlast door de drukte beperkt worden door meer handhaving en het invoeren van handhavingszekerheden. Niet de begroting moet bepalen hoeveel handhavers er zijn, maar de overlast en de responstijden. Na een melding dient handhaving gewoon binnen tien minuten ter plaatse te zijn.

Ton Jacobs, Amsterdam

Het is niet overal druk

Druk, druk, druk, er moet ingegrepen worden en wel direct, het is 1 voor 12, de stad wordt onleefbaar. Elke dag staat er wel een 'brandende' ingezonden brief in Het Parool. Dus ik ging eind juli met een bezwaard gemoed met een paar toeristen op pad in dat 'van drukte overlopende centrum'.

Nou waren het gasten van 'de duurdere soort', die geen behoefte hadden aan een wandeling over Damrak of Damstraat en die niet voor de Nutella kwamen. En dan valt die drukte opeens flink mee: inkopen doen in de Negen Straatjes: goede service en nergens een rij. Eten bij ­Lucius: ze raakten er niet over uitgepraat: nergens in Europa zulke lekkere tarbot gegeten. Wandelen van de Utrechtsestraat naar 'hun' Pulitzerhotel: zo mooi, de grachten, en nergens druk.

Het terras van café De Zwart: wat een uitzicht, wat een aardig personeel, wat een redelijke prijzen. Met het pontje naar Pllek, de middag van hun leven. En ze gaven in een dag meer uit dan ik in een maand.

Behalve aandacht voor de drukte zou ik ook wel willen weten wat vermindering van die drukte ons gaat kosten. Aan banenverlies (meer dan 100.000 banen in de toeristenindustrie nu), inkomsten die de burger ten goede komen, de prijs van het GVB-kaartje als een deel van dat toerisme wegvalt. Daarover hebben de klagers het nou nooit. En heb ik dan zelf nooit last van die drukte? Nee, ik woon buiten de Ring, in Slotermeer.

Ik begrijp best dat de prognose van alleen al 300 miljoen Chinezen en 300 miljoen Indiërs die tot de middenklasse gaan behoren en gaan reizen en misschien ook Amsterdam aandoen leidt tot bezorgdheid, maar de reactie van veel van de klagers leidt bij mij toch tot de reactie: pfoehhh, get a life!

Warner Hemmes, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden