Plus Column

'Lekker getraind boys. Slaap lekker'

Ellen Dikker Beeld Wolff

Wie de documentaire Daar hoorden zij ­engelen zingen zag, heeft vast een serie archetypische beelden in z'n hoofd over Ajax. Een van die beelden is een botte trainer die snoeihard inpraat op de jonge voetballertjes van de jeugdopleiding. Ik kan u vertellen, dat beeld klopt niet.

We waren er heus op gebrand in het begin. Als onze zoon onheus zou worden behandeld, als hij zou worden uitgekafferd of als er over hem heen zou worden gewalst, zouden we direct aan de bel trekken. Die bel heeft nooit hoeven klingelen.

Vanaf de eerste dag treffen we vriendelijke trainers aan die op een leuke manier met de jongens omgaan. Ze zijn duidelijk, jazeker en soms moeten ze een harde boodschap overbrengen. Maar daar kunnen zij weinig aan doen. Dat zijn de wetten van de topsport.

Gisteren stuurde ik de trainer een appje dat mijn zoontje nog last had van een bal die hard tegen zijn hoofd was geschoten. Het leek me beter als hij een training zou overslaan. Vlak daarna rinkelde de telefoon.

"Hoe is het nou met hem?"

"Nou het gaat wel hoor. Zijn tand zit los, hij heeft nog wat hoofdpijn en is een beetje misselijk. Dus we nemen het zekere voor het onzekere."

"Heel verstandig. Doe maar rustig aan."

"Doen we."

"En hij kan altijd even langsgaan bij de ­fysio. Sterkte hè. En houd me op de hoogte." Hij wil ophangen, maar roept nog snel: "En doe de groeten aan mijn vriend."

Zijn vriend is het Kleine Broertje. Als hij die tegenkomt, zakt hij altijd even door zijn knieën voor een high five.

Ik vind dat aardig. En ik vond het ook aardig dat hij mijn zoontje even apart nam na een toernooi. Mijn zoontje had niet veel speelminuten gekregen en was zichtbaar ­teleurgesteld. De trainer sloeg een arm om heen en sprak kort met hem.

Wat hij precies zei, weet ik niet, maar mijn zoontje fleurde helemaal op en zei: "Ach mam, het geeft helemaal niks. Ajax maakt keuzes."

En weet je wat ik het alleraardigst vond? Sinds kort hebben de jongens een eigen groepsapp met de trainers, zodat niet alle communicatie via de ouders hoeft te lopen. Ik kijk er af en toe op, want mijn zoontje vergeet nog weleens iets door te geven. Laatst las ik: "Lekker getraind boys. Slaap lekker."

Nog even en hij viert volgend jaar kerst bij de trainer.

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'. Reageren? e.dikker@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden