Henk Spaan.Beeld Artur Krynicki

Leeuwen horen niet in de armen van een voetballer

PlusSpaan geeft punten

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de voetbalwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl

2 april: een 7 voor Memphis Depay

Memphis houdt een jonge leeuw in zijn armen. Het past bij zijn publieke imago en ook bij zijn persoonlijkheid. Alleen, leeuwen horen niet in de armen van een voetballer, maar in hun natuurlijke habitat, de jungle. Waardoor ik aan de kant van Memphis kom te staan, is dat ­Gordon onder de Instagrampost zegt: ‘So not done!!!!’ Gordon is de laatste die zoiets mag zeggen, omdat hij niet te harden is, nooit geweest ook. Ik denk tegenwoordig vaak na over de persoonlijkheid van de moderne voetballer, die zichzelf zoveel meer emotie toestaat dan de ­professionals van vroeger. Donny van de Beek en Steven ­Bergwijn durven openlijk verdrietig en kwetsbaar te zijn, iets wat in de tijd van Krol, Suurbier en Rijsbergen meedogenloos zou worden afgestraft in de kleedkamer. Huilen was so not done. Het patriarchaat geeft steeds meer terrein prijs.

Memphis DepayBeeld BSR Agency

1 april: een 7 voor Marc Overmars

Ik las dat Overmars na de uitzending van DWDD een appje had gestuurd naar de familie Nouri. Aardig bedoeld, maar het zet geen zoden aan de dijk. Om de oplossing te versnellen konden ze beter de advocaat van de verzekeringsmaatschappij uit de onderhandelingen halen. Die gasten hebben maar één belang: nooit uitkeren. En die weigering uitsmeren over een zo lang mogelijke periode. Dan krijg je onmenselijke argumenten als: 1) Appie was te licht voor het eerste; 2) met een ICD-kastje kun je nooit topvoetbal spelen. Dit alles om de schade te beperken. Beide stellingen zijn aanvechtbaar, zelfs vanuit de Ajax­organisatie zelf. Kreek en Casimir Westerveld kunnen als getuigen worden opgeroepen. Plus buitenlanders als Begiristain, Guar­diola en Diego Simeone. Het tweede argument kan worden bestreden door te wijzen op Daley Blind en op de nog altijd actieve Lorenzo Ebecilio.

Marc Overmars.Beeld ANP Sport/Maurice van Steen

31 maart: een 9 voor Abdelhak Nouri

Over drie maanden loopt het contract van Nouri af. Dat hóeft de onderhandelingen niet negatief te be­invloeden: Ajax heeft al eerder voorschotten betaald. Toch weet je het nooit. Doordat Kasem de druk heeft opgevoerd, zou Ajax ­hetzelfde kunnen doen. Dan volgt er waarschijnlijk een kort geding om betaling af te dwingen en zijn de poppen verder aan het dansen. 

Heel in het begin had Fulco van Kooperen, zaakwaarnemer en vriend van Appie, het idee om de zaak in één keer financieel op te lossen. Hij wilde bij de opening van het seizoen een wedstrijd organiseren om de Nouri-Cup tussen Ajax en, bijvoorbeeld, Liverpool, PSG, Barcelona, Mexico, allemaal teams die hij gegarandeerd voor de kostprijs naar Amsterdam kon krijgen. De opbrengsten uit kaartverkoop, televisierechten, reclame in één pot. Een jaren­lange, wereldwijde promotie voor Ajax en Nouri. Geen advocaat te bekennen.

Abdelhak NouriBeeld ANP

30 maart: een 9 voor Donny van de Beek

Het was mooi van Donny dat hij, nog steeds bij Ajax in dienst, in DWDD zei dat Appie volgens hem het eerste zou hebben gehaald. Ajax heeft namelijk eerder bij de familie gemeld dat de club dat betwijfelde. In een juridisch gevecht is alles geoorloofd. Je hoeft maar even Google te raadplegen, of je weet genoeg. ‘Indien een werkgever niet aan zijn zorgplicht voldoet, is hij in beginsel aansprakelijk voor de schade die hiervan het gevolg is.’ Na de uitzending van DWDD denken sommige mensen dat Khalid Kasem de advocaat van de familie Nouri is. En wordt alom met bedragen gesmeten, wat voor de familie niet prettig is. De man die onderhandelt, is de door Eberhard van der Laan bij de Nouri’s aanbevolen letselschadeadvocaat John Beer. De laatste heeft in die onderhandelingen nog nooit een bedrag genoemd.

Donny van de Beek.Beeld BSR Agency

27 maart: een 8 voor Dillon Hoogewerf

Op 22 september 2018 zag ik de 15-jarige Hoogewerf in de B1 van Ajax voetballen tegen Sparta B1. Schuin achter hem in het veld opereerde Naci Ünüvar, de grote belofte van De Toekomst. Hoogewerf trok de aandacht met zijn snelheid en doelgerichte acties. In de kantine viel fronsend het woord discipline. Een jaar later verdween Hoogewerf naar Manchester United, hoewel Ajax er volgens hoofd jeugdopleiding Saïd Ouaali ‘alles aan had gedaan’ om hem te behouden. En nu, nadat hij het uitstekend heeft gedaan bij de O18 in Manchester en soms zelfs bij O23 mocht meedoen, tekende hij gisteren zijn eerste officiële profcontract. Kennelijk heeft hij bij United zijn discipline op orde gekregen. Zijn voorbeeld moet Mason Greenwood zijn, een van de elf jeugdspelers die dit seizoen onder Solskjaer een kans kregen. Dit is een uitgelezen trainer voor jong talent.

Dillon HoogewerfBeeld BSR/SOCCRATES

26 maart: een 7 voor Jan Lammers

Zou ik ook leedvermaak voelen over het afgelasten van de Grote Prijs van Zandvoort als Jantje Lammers er de baas van was geweest? Nee hoor, Jan is een sympathieke gast die ik alles gun. Had ik ook moeten lachen om het afgelasten van de Grote Prijs van Zandvoort als de ­eigenaar van het circuit geen vent was die schaamteloos huizen molk in een tijd van ­schaarste, zoals in de hongerwinter zwarthandelaren rijk werden aan voedsel en vandaag de dag gewetenloze dealers hun zakken vullen aan mondkapjes? Vermoedelijk niet. Draagt zijn aanstellersbril en zijn staat van ‘koninklijken bloede’ bij aan het leedvermaak? Dat laatste zeker. De Grote Prijs van Zandvoort kampt met een public-relationsprobleem dat Bernhard heet. Sinds hij op kosten van zijn huurders door de duinen scheurt, is de lol van de Tarzanbocht er helemaal af.   

25 maart: een 8 voor Fabio Cannavaro

De NRC schreef over Italië: ‘Het land dat ons levenslust en onbezonnenheid bijbracht, leert ons als noodgedwongen Europees pionier nu hoe belangrijk discipline is om het virus te overwinnen.’ Italië zou pas gedisciplineerd kunnen optreden met het mes op de keel? Onzin. Vanaf de jaren zestig speelt Italië het meest gedisciplineerde voetbal ter wereld. De speldiscipline leverde twee wereldtitels op en twee finaleplaatsen. Ooit heb ik geprobeerd te duiden waar die behoefte aan structuur vandaan kwam: in het ouderlijk huis van Dino Baggio en Fabio Cannavaro zag ik dat ze uit gezinnen kwamen waar de moeder de baas was. Italië is lang een matriarchaat geweest. Vrouwen hielden de wind eronder. Het waren onbezonnen mannen die op 19 februari de wedstrijd Atalanta-Valencia lieten spelen in Milaan. Veertigduizend mensen reisden in treinen en bussen van Bergamo naar San Siro. Het virus explodeerde.

Fabio CannavaroBeeld AFP

24 maart: een 9 voor Ruud Gullit

Met veel plezier en vol verbazing keek ik zondag naar de terugblik op het EK ’88. Ik was daarbij geweest en had alle wedstrijden van het Nederlands elftal in het stadion gezien, inclusief de kleinste oefenpotjes in Oost-Nederland, toen Van ’t Schip nog linksbuiten stond en Vanenburg linkshalf. Zo geïsoleerd stond Schippie daar op links dat ik me herinner langs de lijn lopend een babbeltje met hem te hebben gemaakt. In het Volksparkstadion van Hamburg was ik zo in de zenuwslopende wedstrijd opgegaan, dat ik nu pas, 32 jaar later, zag hoe hoog het niveau van die wedstrijd was geweest. Rijkaard, de als Cruijff voetballende Van Basten en Gullit, van wie ze zeiden dat hij ‘in dienst van het team’ speelde, staken boven alles uit. Voor iemand die van zichzelf zei uit vorm te zijn, voetbalde Gullit verbazingwekkend goed.

Ruud Gullit.Beeld ANP

21 maart: een 9 voor Saúl Ñíguez

In het klassement van onbekende en onderschatte voetballers in Europa staat Saúl dik bovenaan. Toch speelde deze 25-jarige middenvelder al 250 wedstrijden voor Atlético Madrid, waarvoor hij debuteerde toen hij zeventien was. Nu de twee clubs van Manchester om hem vechten, zal hij snel de status van wereldklassespeler bereiken die hij allang verdient. 150 miljoen moet hij kosten, volgens zijn contract. Dat zal wel iets lager uitvallen omdat hij weg wil. Volgens de berichten biedt Atlético hem een te mager contract aan. Volgens mij heeft hij er gewoon genoeg van om als de klusjesman van Simeone te spelen en wil hij wel weer eens voetballen.

In dat opzicht is hij net Rijkaard – onovertroffen als voorstopper was Frank van top tot teen en van teeltweefsel tot vaatbundels een middenvelder, in het diepst van zijn gedachten en voor iedereen zichtbaar die ogen in zijn hoofd heeft. Toen Sacchi hem weer eens als voorstopper neer wilde zetten, liep Rijkaard met daverende passen naar de trainerskamer en sloeg er keihard met zijn vuist op tafel. De zondag daarop stond hij op het middenveld naast zijn natuurlijke partner Ancelotti.

Simeone is geen persoonlijkheid bij wie je met je vuist op tafel slaat. Tegenspraak verdraagt hij niet, slaafse gehoorzaamheid is wat hij verwacht. Dus speelde Saúl onder hem centraal achterin, linksback, als centrale middenvelder en als links- en rechts­buiten. Net als Rijkaard kan hij behalve verdedigen vooral geweldig voetballen. Hij is de regisseur, aanvallend kopspecialist, schutter en de longen van een elftal. Voetballen naast Bruno Fernandes of Kevin De Bruyne moet voor hem stukken leuker zijn dan linksback staan in Madrid.

21 maart: een 8 voor Peter Knowles

Ook zonder Frank Heinen had ik best gehoord van Peter Knowles. Sterker: ik herinner me dat ik als middel­bare scholier fan van hem was. Frank Heinen verschaft in zijn boek Buiten de lijnen zoveel details over de professional van Wolverhampton Wanderers die op zijn 23ste stopte met voetballen om melkboer te worden en als Jehova’s getuige langs de deuren te gaan, dat een nieuwe Knowles tot leven kwam.

In zijn monumentale boek doet Heinen dat met meer dan honderdvijftig voetballers, geboren tussen 1852 en 1996. Soms doet hij uit de doeken hoe zijn onderzoek naar die levens verliep. Hij vertelt over e-mails naar Afrika en telefoongesprekken naar Frankrijk die hij via een tolk moest voeren. In navolging van Simon Kuper schrijft hij nauwelijks over het spel zelf, maar vooral over de buiten het veld geleide levens. En soms dat niet eens. Bij de ten onrechte wegens verkrachting veroordeelde Ghanees Frimpong stopte hij aarzelend met doorvragen naar diens privéleven, omdat het hem ongepast toescheen.

Zoveel voetbalboeken lees ik niet meer. Vroeger, ja vroeger, toen las ik alles wat naar voetbal zweemde. Zoals in 1974 The Footballer, een roman van Derek Dougan, medespeler van Peter Knowles bij de Wolves. De voetbalboeken van nu vallen vaak niet mee. Behalve Buiten de lijnen met zijn 557 bladzijden, een kolos van elegantie en werkdrift. 

21 maart: een 8 voor Marco Asensio

De Spaanse voetbalbond organiseert op Twitter een Fifa-competitie voor zestien clubs. De eerste twaalf zijn geplaatst, de laatste acht in La Liga vechten om de vier nog beschikbare plekken. Het leukste vond ik dat Asensio, Courtois en Carvajal, kennelijk de beste gamers, onderling moesten uitmaken wie Real Madrid mocht vertegenwoordigen.

20 maart: een 8 voor Peter Whittingham

Omdat ik tijdens de lockdown Buiten de lijnen lees van Frank Heinen, bezag ik het laatste nieuws over de voetballer Peter Whittingham van Cardiff City door Franks oog. Volgens de methode Heinen zocht ik naar beelden van de voetballer op YouTube. Ik zag een aanvallende middenvelder met een explosieve linkervoet. Zijn doelpunt gemaakt op 13 maart 2011 tegen Barnsley schopte het tot Doelpunt van het Jaar in de Football League. Hij controleerde de bal met de borst en volleerde met links in de bovenhoek. Op 7 maart jongstleden keek Peter in een café in Barry naar de rugbywedstrijd tussen Engeland en Wales. Na afloop viel hij ongelukkig op zijn hoofd. Van een barkruk?

We weten het niet. Elf dagen lag de voormalige Engelse jeugd­international in coma. Gisteren stierf Peter Whittingham (35) in het ziekenhuis, omringd door zijn familie.

Cardiff City-icoon Peter Whittingham.Beeld Action Images via Reuters

19 maart: een 9 voor Roman Abramovitsj

Naast Stamford Bridge staat het Millennium Hotel. Het is net als Chelsea eigendom van Roman Abramovitsj. De kleinste kamer is er nog altijd twintig vierkante meter. In de buurt zijn drie ziekenhuizen, waarvan het Chelsea and Westminster Hospital het dichtstbij is. De Rus heeft de NHS, het Engelse ziekenfonds, aangeboden zijn hotel te gebruiken voor artsen en verplegend personeel van de ziekenhuizen. Binnen een paar uur zei de NHS ja tegen het aanbod. Iedereen die Londen kent, weet hoe eindeloos lang je in de ondergrondse kunt zitten, reizend van werk naar huis en terug. Bij ons heeft Toon Gerbrands twee dagen geleden het PSV-stadion, de inzet van zijn sociale media en de ­veiligheidsorganisatie van de club aange­boden aan de burgemeester van Eindhoven. Het aanbod stond sneller in de krant dan het antwoord. Dat moet nog komen.

Roman AbramovitsjBeeld REUTERS

18 maart:  een 9 voor Emile Heskey

Ik zag Hugo Logtenberg en Erik Dijkstra naast elkaar Op1 presenteren. Er was sprake van het absolute tegendeel van chemie. Zoals de chemistry tussen Emile Heskey en Michael Owen toen ze samen 46 doelpunten maakten voor Liverpool en drie bekers wonnen.

, schreef Kipling al in 1889 over Dijkstra en Logtenberg. Wat een ongemakkelijke combinatie, die twee elkaar afstotende hemellichamen. Geen Nouri en Van de Beek waren ze, geen Jansen en Van Hanegem noch Cruijff en Keizer. Een goed duo kan elkaar lezen als een echtpaar. In 1999 maakten Van Nistelrooij en Nilis samen 49 doelpunten. Veron en Crespo, Schöne en Frenkie de Jong, Vasovic en Hulshoff waren complementair als Lennon en McCartney. En geef Dijkstra twee kussentjes als hij naast Logtenberg zit. Anders wordt het wel heel erg Diederik Ebbinge naast Eva Crutzen.

Emile HeskeyBeeld BSR Agency

17 maart: een 8 voor Piet Keizer

Op 17 maart 1963 won Ajax de uitwedstrijd tegen Heracles met 0-2. De twee doelpunten werden gemaakt door Piet Keizer. Andere namen van dat Ajax die nu nog min of meer bekend zijn: Ton Pronk, Bennie Muller, Henk Groot, Co Prins en de inmiddels legendarische Sjaak Swart. De competitie had stilgelegen sinds 26 december 1962 (Ajax-PSV 1-1). De winterstop bestond nog niet, het klimaat zette de KNVB voor het blok. In december begon het te vriezen, pas in maart viel de dooi in. 

Als je me vraagt: misten jullie de eredivisie toen enorm? Ik herinner me geen lege zondagen zoals die van eergisteren. We misten vooral dat we zelf niet konden voetballen. Zoals ik als schaatskind in november begon uit te kijken naar de vorst, verlangde ik tijdens de hevigste sneeuwbuien naar het groene gras dat zoveel beloofde.

Piet KeizerBeeld ANP Kippa

14 maart: een 8+ voor Georginio Wijnaldum

Wijnaldum speelde een puike partij tegen Partey, terwijl Partey een puike partij speelde tegen Wijnaldum. Arteta wil Thomas Partey niet zomaar overnemen van Atlético. Langzaam maar vol zelfvertrouwen is deze speler onmisbaar geworden op Simeones middenveld. Hij kan alles: dribbelen, passen, de juiste positie innemen, een beuk uitdelen en schieten. Hoewel hij dat laatste vroeger meer deed, of misschien keek ik vroeger vaker naar Atlético.

Zonder Griezmann en met een in kracht en snelheid uitgeklede Costa leek de heerschappij van Simeone af te nemen. Liverpool had woensdagavond veel meer balbezit en voetbalde soeverein, tot half tien. Toen deed Atlético waar Liverpool zo goed in is: druk zetten als wilden, de spierballen laten rollen. In golven kwamen ze opzetten als de Pruisische brigades bij Waterloo. Klopp (Napoleon) had geen antwoord.

Deze aanvallen duurden een minuut of vijf, toen nam Liverpool de zaak weer in handen. Kort voor rust kopte Wijnaldum technisch volmaakt de bal in de hoek. In de tweede helft wisselde Simeone (Wellington) beslissend, al zag dat er niet meteen naar uit omdat Firmino aan het begin van de verlenging Liverpool naar de kwartfinale schoot, na een perfecte assist van Wijnaldum. Toen kwamen de Pruisen weer in stelling in de persoon van Llorente vooral, even later gesteund door Morata. Net als bij Waterloo leek het erop dat Klopp (Napoleon) zou winnen maar ook dit overwicht was optisch (lees Von Clausewitz).

Alle militaire vergelijkingen op een stokje: Liverpool leek beter, Atlético was het met beslissende individuen: Oblak, de beste keeper ter wereld, Simeone met doorslaggevende wissels waarop Klopp geen antwoord had. Wijnaldum stal de show, Saúl Niguez stal de overwinning, onbeschrijfelijk. Liverpool, tot eergisteren het grootste team van Europa, bleek een reservekeeper van niks te hebben. Opnieuw verloor Klopp door een falende keeper.

Georginio WijnaldumBeeld AFP

14 maart: een 9 voor Aaron Wan-Bissaka

Er zijn mensen die het niet aankunnen als je Wan-Bissaka als rechtsback prefereert boven Alexander-Arnold van Liverpool. De laatste heeft een betere voorzet, dat wel. Ik ben niet de enige die Wan-Bissaka als verdediger hoger aanslaat. Jamie Carragher zei: ‘The best one-on-one defender in the Premier League.’ Raheem Sterling had vorige week geen poot om op te staan, terwijl de andere voortdurend onder hem werd weg gegleden door de rechtsback van Manchester United. De tweede club van Manchester is bezig aan een campagne terug naar de top. Wan-Bissaka (One Bissaka? Two Bissaka’s) is een van de nieuwe pijlers, de andere is de formidabele middenvelder Bruno Fernandes, die in zijn eentje nog maar kort geleden PSV uitschakelde met Sporting. Fernandes is een voetballer die alles kan. Hij kan bijvoorbeeld Manchester United naar een Champions Leagueplek leiden. Dat gaat hij doen ook.

Aaron Wan-BissakaBeeld Getty Images

14 maart: een 3 voor Jan Smit

Opnieuw heeft Heracles gezegd dat er nog geen reden is om het kunstgras de ruimte in te schieten. Dat is wat er met kunstgras moet gebeuren, onder het motto ‘houdt Almelo schoon’. Het was deurwaarder Jan Smit die de plastic bolletjes namens zijn sponsor Ten Cate liet ‘uitrollen’. Intussen gebruikt Heracles het gif als financieel drukmiddel. ‘Jullie natuurgras? Dan wij meer tv-geld.’ 

Jan SmitBeeld ANP

13 maart: een 8 voor Dušan Tadić

Nog even over die scheldpartij van Tadić tegen Dest. De afdeling beeld en geluid bij Ajax zou een paar scènes moeten opzoeken en aan Dest laten zien. Ik noem Søren Lerby en de manier waarop hij de collega’s om hem heen in het veld toesprak. Later zou hij rauw vlees gaan transporteren. Zo behandelde hij medespelers. 

Peter Boeve kreeg in het veld een keer een zet van Krol die beduidde: ‘Daar gaan staan, oliebol.’ En in 1980 gaf dezelfde Ruud Krol in een wedstrijd tegen Roda zijn medeverdediger Zwamborn een flinke knal voor zijn kanis, omdat Zwamborn te veel vrijheid verschafte aan Dick Nanninga. Het was dus kiezen tussen de elleboog van Nanninga of een hengst van Krol. Zwamborn koos voor de hengst. Dest mag van geluk spreken dat het bij schelden gebleven is. Vroeger losten we het anders op. 

Dusan TadicBeeld BSR Agency

12 maart: een 9 voor Josip Ilicic

In oktober 2010 noteerde ik in mijn voetbal­documentje: ‘Palermo! Een nummer 10 genaamd Pastore en twee Slovenen: Josip Ilicic, midfield, en een andere middenvelder die Bacinovic heet. Geweldige talenten. Waarom koopt Ajax Lodeiro? Alle drie genoemde spelers zijn beter!’ Alleen Bacinovic duikelde van de Serie A naar B, C en lager. Lodeiro zou nog wel een interland of zestig voor Uruguay spelen. Maar Ilicic! Wat hij dinsdagavond weer deed, was zo grappig. Hij is geen Messi, geen atleet als Ronaldo, hij loopt op benen als wilgen­takken onder een rug in de vorm van een bakstenen gewelfboog en toch sturen zijn schijnbewegingen tegenstanders de kant uit waar hij niet heen gaat. Vier doelpunten maakte hij tegen Valencia, twee penalty’s en twee velddoelpunten waarvan je denkt: waarom doen die verdedigers niks? Omdat hij Ilicic is en zij niet. Daarom.

Josip IlicicBeeld EPA

11 maart: een 4 voor Phil Bardsley

Vals berichtje via het AD: Bergwijns blessure werd in verband gebracht met ‘overgewicht’. Verder was het ‘allang duidelijk dat Bergwijn niet topfit was’. Toevallig zag ik die wedstrijd tegen Burnley. Stevie speelde opnieuw goed, beter dan Alli en Lamela. Hij was fit. Zijn ‘direct running’ werd geprezen. Twaalf minuten voor tijd kreeg hij een rotschop van Jeff Hendrick, een ‘cynical foul’, die Hendrick geel opleverde. In de 94ste minuut een trap van Phil Bardsley die de enkelblessure ver­oorzaakte. Nog altijd lijdt Bergwijn onder de desinformatie die Gerbrands rond zijn transfer de wereld in hielp. Kees Jansma liet hij tot die zondagavond (Studio Voetbal) in de waan dat er geen aanbieding van Tottenham was, terwijl die de vrijdagmiddag ervoor was gemaild (13.30u). En Bergwijn was te dik, volgens PSV. In het voetbal is alles geoorloofd. En komt alles uit.

10 maart: een 9 voor Billy Gilmour

Vergeet niet dat het Gilmours eerste FA-cupbasisplaats was die hem na de wedstrijd tegen Liverpool de betiteling ‘world class’ van de doorgaans chagrijnige Roy Keane opleverde. Een paar dagen later begon de jongen van achttien opnieuw in de basis, nu tegen Everton. Weer was hij de beste man van het veld. Er zijn jonge voetballers genoeg die in die centrale midden­veldrol worden opgejaagd, afgebrand en overlopen door bloeddorstige tegenstanders. Gilmour heeft daarvoor te veel zelfvertrouwen en overzicht aan de bal. Chelsea speelde zonder Kanté, Kovacic en Jorginho met de tweede middenveldbezetting Gilmour, Barkley en Mount en geloof me: zelfs dure aankoop Jorginho pakt niet zomaar die basisplaats van Billy ­Gilmour af. Met Barkley in topvorm kan Lampard kiezen wie hij wil voor een team dat stukken sterker is dan het Chelsea dat tegen Ajax zoveel geluk nodig had.

Billy Gilmour.Beeld Getty Images

7 maart: een 7 voor Hakim Ziyech

Ziyech was tegen AZ vooral hinderlijk aanwezig en tegen Utrecht liep hij rond alsof hij een atv-dag had moeten nemen van zijn baas. Slechts één wegwerpgebaar kwam er uit de ellebogen. Ik zag Chelsea-Liverpool en schrok van het tempo in deze FA Cup-wedstrijd. Liverpool speelde zonder zogenaamde sterkhouders als Wijnaldum, Salah, Milner en Henderson, wat uitmaakte. Ook schijnen ze te lijden aan een piepkleine vormdip, zoals je weleens een heel klein blauw heuveltje ziet op Buienradar dat je geruststellend laat weten: ga gewoon fietsen, man.

Bij Chelsea speelde vooral Ross Barkley een geweldige wedstrijd, afgerond met een goal na een op volle kracht uitgevoerde lange rush die uitmondde in een snoeihard schot in de benedenhoek. Ziyech zou dit niet kunnen, dacht ik. In de Premier League moet hij buiten de as van het veld blijven om niet te worden vermorzeld door betonmolens van voetballers. Toch zal hij het ten slotte redden op zijn talent. Het heeft Mahrez anderhalf jaar gekost om zich te ontwikkelen tot een van de beste spelers bij Manchester City, zo goed dat hij zelfs Bernardo Silva even voorbij is. ­Mahrez weegt volgens Google 61 kilo, Hakim 69. Dat scheelt wel. Mahrez’ karakter is, voor zover we het kunnen zien, stabieler dan dat van Ziyech.

Wie Ziyech beter wil leren kennen, moet het uitstekende stuk van Rasit Elibol in De Groene Amsterdammer van 19 februari lezen. Laila Ezzeroili, journalist van onder andere de Correspondent, wijst op de standsverschillen in het Marokkaans-Nederlandse volksdeel, waar welvaart of het gebrek eraan veel doorslaggevender zijn dan die Marokkaanse af­komst. Hakims vader stierf jong en twee van zijn broers ‘raakten op het slechte pad’.

Ezzeroili verklaart zijn snelle gekrenktheid en gekwetste trots als symptomen van de onderklassecultuur. Dat hij het met dergelijke zware rugzakken inmiddels heeft geschopt tot Ajax’ beste voetballer en de eruit voortvloeiende transfer, geeft mij het vertrouwen dat hij het ook in Londen, na een periode van wennen, gaat redden met die geweldige linker.

7 maart: een 8 voor Vivianne Miedema

Voorafgaand aan de vrouweninterland Nederland-Brazilië was er een soort ellebogenprotocol in verband met het coronavirus. Nadat de ellebogen tussen de aanvoerders, de grens- en scheidsrechters waren uitgewisseld, omhelsden Vivianne Miedema en ­Martha elkaar allerhartelijkst en moesten daar in een wederzijds ‘oeps’ erg om lachen. De relaxte Miedema speelde een uitstekende wedstrijd, naast de herboren Martens en een betere Groenen dan tijdens het WK. Ze wonnen niet, ondanks geweldige steekballen en directe passes van Miedema, omdat Shanice van de Sanden kansen miste die ik zelfs, op mijn leeftijd, enz. Beerensteyn als rechtsback pakte beter uit dan Jansen linksback in de Algarve. Donkie was onzichtbaar en werd gewisseld zonder zelfs een tegenstander de onderkant van haar schoenen, ja de noppen dus, te hebben laten voelen. Ik beschouw ook dat als een gemiste kans.

7 maart: een 7 voor Edson Álvarez

Álvarez speelde 134 wedstrijden voor de Mexicaanse club América en 30 interlands. Toch is hij pas 22 jaar. Tegen FC Utrecht kreeg hij weer eens een kans van Ten Hag. Zoals gewoonlijk begon hij nerveus en dieselde zich daarna de wedstrijd in. Hij speelde goed. Als Ten Hag uit de dubieuze penalty de conclusie trekt Edson weer uit het elftal te knikkeren, zou Overmars moeten ingrijpen. Pure kapitaalvernietiging zou het zijn.

6 maart: een 5 voor Daley Blind

Ik vind niet dat Ten Hag weg zou moeten. De ­trainer ontslaan ze in het voetbal veel te vaak, ten onrechte. PSV had Van Bommel ook niet hoeven wegsturen, ook al winnen ze nu wedstrijden. Louis van Gaal ontwierp in 2014 een tactiek die hij nog nooit had gevolgd: vijf verdedigers stelde hij op. Hij zette de aanvaller Kuijt zonder probleem linksback. Dit vermogen om ­outside the box te denken zou ik Ten Hag toewensen. Doe eens iets geks. Kijk eens hoe Atlético Madrid verdedigt voordat het in de aanval gaat. Lees de opvattingen van Johan Cruijff over het begrip restverdediging. Waarom moet een inschuivende libero twee linies overslaan met een pass? Om andere spelers achter de bal te kunnen houden. Dan is het ook geen ramp als Blind de bal weggeeft. Wat hij tegen Utrecht te vaak deed.

Daley Blind.Beeld BSR Agency

5 maart: een 5 voor Erik ten Hag

Kennelijk was het Ajax ontgaan dat Kerk even snel is als Boadu en dat Gustafson en Van de Streek net zulke slimme lopers zijn als Stengs. Nu komt Heerenveen met snelheidswonderen als Ejuke en Mitchell van Bergen. Op het Friese middenveld speelt de met Midtsjø en Maher vergelijkbare Veerman. Ik ben benieuwd naar de bereidheid van Ten Hag om de vleugels van Heerenveen te laten dekken door de backs van Ajax.

Dit moet de trainer haast revolutionair in de oren klinken: backs in de dekking op buitenspelers? Sinds wanneer is dat? Inderdaad doet Klopp dat ook niet. Alleen kan Liverpool voorin druk zetten en kan Ajax dat niet. Ten Hag: “Dat kan Ajax wel.” Ik: “Dat kan Ajax niet.” Welles, nietes. De tragiek van Ten Hag: hij past zich nooit aan en is er nog trots op ook.

Erik ten HagBeeld BSR Agency

4 maart: een 9 voor Daan Reiziger

Drie jaar geleden had hij het bij de Future Cup ook al eens gedaan: de wedstrijd winnen door penalty’s te stoppen in een shoot-out. Heitinga wisselde gisteren tegen Atlético Madrid keeper Raatsie voor een specialist. Reiziger stopte er drie en schoot de laatste in de kruising. Vorig jaar kopte hij voor de beker in de laatste minuut een bal binnen tegen NAC en stopte vervolgens een penalty. Een winnaarsmentaliteit kan deze jongen uit Groningen niet worden ontzegd. Dat Ajax O19 de overwinning in de Youth League verdiende durf ik niet te zeggen. Heel Europa weet inmiddels dat druk zetten bij Ajax tot kansen leidt. Vooral het talent Rensch werd er nerveus van. Wel redde hij Raatsie een keer op de doellijn. Sontje Hansen nam geen bal goed aan en Kenneth Taylor miste finesse. Naci Ünüvar speelde op niveau.

Daan Reiziger (4e van rechts).Beeld SOCCRATES/BSR Agency

3 maart: een 9 voor Calvin Stengs

Het weer zat ook niet mee want het dak stond open en ik zat te rillen in mijn jas, terwijl Ziyech een middenvelder uitschold. Ik hoopte dat het niet Eiting was want die kan daar niet tegen. Je zag het zelfvertrouwen per kwartier bij hem weglopen. Voor iemand die medespelers uitschold liet Ziyech zijn tegenstander Wijndal wel heel vaak vertrekken zonder hem een blik waardig te keuren. Ten Hag had Blind een-op-een gezet tegen Stengs en Schuurs een-op-een tegen Boadu wat twee problemen extra opleverde. Koopmeiners, Clasie en Midtsjø houden niet van te veel ruimte achter hen, dus dat Ajax aandrong op een overvol middenveld kwam prima uit. Af en toe een hijs naar voren en Boadu en Stengs maar rennen met Schuurs en Blind als figuranten in een vergeefse achtervolging. Het werd alsmaar killer op die zondagavond in Amsterdam.

29 februari: een 8 voor Joël Veltman

Wat Perr Schuurs en Teun Koopmeiners gemeen hebben is dat ze naast hun relatieve falen een tamelijk ongeschonden reputatie in stand blijven houden. In vergelijking met de modder die Veltman en Álvarez over zich heen hebben gekregen en krijgen, blijven deze twee oer-Hollandse jongens ongemoeid.

Koopmeiners gaf na 5 minuten de bal weg, wat tot een enorme kans voor Lask leidde. Na 12 minuten kopte hij onder een voorzet door die hij op de valreep alsnog kon verwerken en na 41 minuten bediende hij genereus een Oostenrijker. Idrissi veroorzaakte na dat balverlies de penalty, en weg was AZ.

De speler die Ajax het sterkste miste was niet Ziyech maar Veltman. Zijn stabiliteit zou ook Martínez rust hebben geboden. Veltman zou voor zijn man zijn gekomen, had de aanvallen van Getafe doorgrond voordat ze waren opgezet en was in staat geweest om de Spanjaarden even hard terug te treiteren.

Schuurs kan nog zo lang in Jong Ajax ‘ervaring opdoen’, in Europa zal hij het niet redden. Niet bij Ajax ten minste. Hij heeft dat rijzige, het statige opkomen, het vermeende schot, de schone schijn, totdat een tegenstander de wetten van de top in de strijd gooit, dan verbleekt hij tot een doorzichtige verschijning in een wit gewaad. Álvarez ziet die voorkeursbehandeling van Schuurs ook. Die gaat dit niet lang meer pikken.

Arne Slot heeft het geluk dat Ten Hag niet heeft: AZ heeft geen alternatieven voor de basis. Slots keuzes kunnen elk microscopisch onderzoek doorstaan: er is maar één Boadu, één Stengs, één Idrissi. Terwijl ik me nog wekenlang zal afvragen wat Ten Hag heeft bezield om Gravenberch en Danilo in deze omgeving een basisplaats te gunnen.

Joel Veltman.Beeld BSR Agency

29 februari: een 9 voor Donny van de Beek

Dat Van de Beek af en toe ontplofte in de Arena is omdat hij lekker wil voetballen, iets wat de tegenstander juist wilde verhinderen. Voetballen is maar gedeeltelijk het metier van Getafe, hoewel ze het goed kunnen. Donny’s aannames en voortzettingen waren uitstekend, zeker te midden van deze hysterie.

Dat hij het doelpunt voorbereidde, lag voor de hand: hij was met Eiting de enige voetballer bij Ajax die tot zoiets in staat was. (En dan te bedenken dat Eiting met zijn vuist op tafel heeft moeten slaan om kansen te krijgen.) Van de Beek liet zien dat hij in­middels te goed is voor dit elftal, of hij nu naar Real Madrid verhuist of niet. Ik denk het niet: die twijfel duurt te lang.

Donny van de Beek.Beeld BSR Agency

29 februari: een 9+ voor Kevin de Bruyne

De Bruyne is terug op het niveau van voor zijn lange afwezigheden. In het vorige seizoen miste hij door verschillende blessures 31 wedstrijden gedurende 150 dagen van revalidatie. Nu voetbalt hij als de Kevin van voor het WK van 2018. Hij is dominanter dan welke middenvelder in Europa ook.

Eerlijk gezegd heeft Guardiola ook bijgedragen aan de winst van Manchester City in Madrid, met een opstelling waarover De Bruyne vooraf zijn rossige wenkbrauwen had opgetrokken. Kevin speelde diep aan de linkerkant, Jesus zelfs ook als verdedigende middenvelder, Bernardo Silva als linkshalf en ­Mahrez mocht rechtsbuiten. Sinds kort staan de

twee laatsten samen in het team, terwijl ze elkaar daarvoor steeds afwisselden aan de rechterkant. Zidane mag een goede manager zijn, in tactisch opzicht schoot hij tekort tegen Guardiola.

Kevin de Bruyne. Beeld Getty Images

28 februari: een 4 voor José Bordalás

Ik realiseer me dat Getafe het allemaal expres doet, dat ze de haat oproepen waarop hun motor draait. Als ze niet werden gehaat, waren ze lang zo efficiënt niet. Je kunt Ajax ook iets kwalijk nemen, bijvoorbeeld dat Overmars Babel naar Amsterdam haalde. Babel zelf heeft overduidelijk, ondanks mijn herhaalde aansporingen, niet geoefend op zijn aannames. Danilo ruilde shirts met Deyverson in het zicht van iedereen, wat laakbaar is. Terwijl ik dat soort dingen overweeg, zie ik toch steeds die kop van Bordalás voor me, de grootste etterbak van Getafe, die het allemaal bedacht heeft: dat antivoetbal, het tijdrekken, het ter aarde storten zonder blessure. En ik neem mezelf kwalijk dat toen Blind met zijn noppen de neus van zo’n aansteller raakte, ik hoopte dat het bloedde. Getafe roept het slechtste op in de mens. Dat is hun strijdplan.

Bordalás en Blind. Beeld ANP Sport

27 februari: een 6- voor Ron Jans

Of iemand van zichzelf vindt dat hij geen racist is, doet er niet toe. Het gaat om daden en om bewoordingen. Guus Hiddink vertelde dat hij tijdens de training bij PSV DaMarcus Beasley eens had aangesproken met ‘boy’. De Amerikaanse voetballer wees hem op de ongepastheid van het woord. Hiddink begreep hem en gebruikte de term niet meer. Ron Jans erkende dat hij over jeugdspelers van Ajax weleens had gezegd: “Die zijn zo jong al zo sterk als een gorilla.” Mijn kop eraf als dat geen donkere spelers zijn geweest. Hij begrijpt blijkens een interview in de Volkskrant niet dat het een ongepaste uitspraak is, want ‘ik ben het tegenovergestelde van een racist’. Ik hoop intens, voor mezelf en voor Jans, dat hij alle uitnodigingen voor talkshows afslaat. Ik ben geen ramptoerist en zie niemand graag zijn eigen graf graven.

Ron JansBeeld AP

26 februari: een 5 voor Tasos Sidiropoulos

De scheidsrechter die donderdag in de Arena zal fluiten voor de aftrap en voor alle andere onderbrekingen en hervattingen die daarop volgen, gaf in vijf internationale wedstrijden achttien gele kaarten. In de Griekse competitie liep hij warm met het uitdelen van 41 keer geel in zes wedstrijden. De Uefa zal hebben gedacht: we krijgen jullie wel. Of ze daarmee Ajax hebben bedoeld of Getafe, moeten we afwachten. Ik denk dat die Tasos de wedstrijd niet in de hand gaat houden. Er zijn spelers van Ajax met een genetisch bepaald autoriteitsconflict en die gasten van Getafe hebben de hersens niet om een gele kaart ten volle te doorgronden. Zoals criminologen niet geloven dat het invoeren van de doodstraf invloed op misdaadcijfers zal hebben. Ik pleit voor een rollenspel op de Ajaxtraining met Richard Witschge als Anastasios Sidiropoulos.

Tasos Sidiropoulos.Beeld Getty Images

25 februari: een 6+ voor Dusan Tadic

Gek genoeg speelde Tadic tegen Heracles beter dan de weken ervoor. Hij verloor niet elke bal, sommige dribbels lukten en een aantal passes kwam aan. Als Ten Hag hem op de goede po­sitie neerzet, zit er weer een beetje muziek in. Tadic hoort in de spits en Klaas-Jan is invaller van beroep. 

Babel is een ander verhaal. Een vriend van de bal is hij nooit geweest. Wat ik nu zie, is openlijke vijandschap. Hij zou moeten trainen met Naci Ünüvar: goed naar die aannames kijken, zijn one-touch bestuderen, de korte wending nadoen en samen moesten ze zich eens buigen over de theorie van de steekbal. Babel in de klas, Naci bij het bord. Hoe denkt Ten Hag dat de junioren van Jong Ajax naar Babels balbehandeling kijken? Als het publiek bij de beste grap van Peter Pannekoek.

Dusan TadicBeeld BSR Agency

22 februari: een 5 voor Erik ten Hag

Ten Hag vond het onbegrijpelijk dat zijn elftal ‘zo open lag bij balverlies’. Wat voor mij onbegrijpelijk was, ik heb hierover op het moment van schrijven nog nergens iets gelezen, is dat Álvarez werd gewisseld voor Schuurs, die het beslissende balverlies leed. Dat Huntelaar moest komen voor Traoré, de ene spits voor de andere, snapte ik wel. Traoré kreeg niet alleen weinig aanvoer, wat hij kreeg verspeelde hij. Doorgekopte ballen kon ik tellen: twee? Huntelaar zou misschien in staat kunnen zijn hier en daar een beuk uit te delen.

Dat Ten Hag de ene centrale verdediger verving door de man die zo langzamerhand een brokkenpiloot mag worden genoemd, was onnavolgbaar, gezien zijn mededeling vooraf dat hij niet wist of ­Ziyech de hele wedstrijd zou kunnen spelen. Álvarez had geel, was dat de reden? Babel laten staan was ook discutabel. Moet Tadic nodig zijn pass- en trapoefeningen inhalen, Babel zou iets mogen doen aan zijn aannames. Vaak springt de bal een beetje op als hij hem probeert te verwerken, wat de boel ophoudt en extra energie kost. Bovendien maakt het een klun­zige indruk op de omstanders. (Zie ook Aurier, de clumsy back van Tottenham. Een eerste aanname moet geen kermisattractie worden.)

Ziyech was in de rust al rijp voor een douche. Het middenveld van Ajax was om te huilen. Geen enkele symbiose tussen Van de Beek en Martínez, zoals ooit tussen de complementaire Schöne en De Jong, terwijl Ziyech veel te ver weg stond, met zijn hoofd in Londen al. Ook Donny had zichtbaar andere prioriteiten dan een uitwedstrijd tegen Cluj, Ludogorets, Malmö of Lask. Heel Ajax zit daar klaarblijkelijk niet op te wachten. Alleen Blind vertoonde sporen van strijdlust en inzicht. Het pluspunt is dat het vinden van een datum voor de inhaalwedstrijd tegen Utrecht geen probleem meer zal opleveren.

Erik ten HagBeeld Getty Images

22 februari: een 8 voor Tanguy Ndombele

Ndombele is geen speler voor Mourinho, zoals ik in november opmerkte. Hij was een aankoop van Pochettino, dan weet je het wel. Misschien heeft de coach opgelet en gezien dat Tottenham na het inbrengen van Ndombele beter ging spelen. Voor het eerst werden ballen door Leipzigverdedigers zomaar weggeschoten. Tactisch is het een geweldige ploeg, technisch kunnen de Duitse voeten van de spelers soms niet uitvoeren wat wondercoach Nagelsmann heeft voorgetekend op het bord.

Mourinho wisselde goed met het inbrengen van Lamela en Ndombele voor Alli en Gedson. Ndombele heeft een versnelling in het wegdraaien waardoor hij tegenstanders hulpeloos achterlaat. Hij en Winks vormen een goed duo tussen Lamela en Lo Celso als vleugels, in een 4-4-2 met snelheid voorin. Leipzig heeft minder individueel talent dan Tottenham, uitgezonderd Werner, Schick, Haidara en Sabitzer, maar wel een betere coach.

Vanmiddag moet Tottenham al vroeg tegen Chelsea. Als ze doorgaan zoals ze woensdag eindigden, met twee spitsen, maakt Bergwijn kans op een beslissende rol.

22 februari: een 6 voor Marco Bizot

Bizot is een redelijk goeie keeper. Donderdag begreep ik één ding niet van hem. Wij leerden vroeger – ik was tien, want je mocht pas op voetbal vanaf je tiende – als een van de eerste dingen: bij tegenwind de bal laag houden. Het werd erin gestampt zoals ‘tenen naar buiten’ bij het rugzwemmen. Bizot bleef uittappen door de lucht, ballen die halverwege terug woeien alsof ze nooit geschoten waren. Hij ging er gewoon mee door. 

Marco BizotBeeld BSR Agency

21 februari: een 4 voor Dusan Tadic

Hoezeer ik me ook heb geërgerd ‘en velen met mij’ aan die knokploeg afkomstig van de verkeerde kant van het spoor in Madrid, Ajax speelde als gymnasiale watjes uit Amsterdam-Zuid, niet opgewassen tegen de wetten van de straat. Tadic moet minder vaak met halters spelen in de gym en gewoon pass- en trapoefeningen doen om de bal ooit nog eens bij een medespeler te kunnen krijgen. Dat Ziyech een slechte dag had kun je wijten aan een gebrek aan ritme. Hij moet gewoon superfit zijn om doorslaggevend te worden en dat was hij niet. Hij kwam maar tot één goede verdedigende actie. Intussen mochten de jongens uit de achterbuurt alles, voortgedreven door de bebrilde nep-Sergio Leone langs de zijlijn die er allang aan gewend is dat in zijn films de bad guys steevast aan de winnende hand zijn.

20 februari: een 9 voor Erling Braut Håland

Je kunt niet om Håland heen, hoewel ik een demarrage van Mbappé nog altijd opwindender vind. Het is de vraag wie van die twee sneller is. Schieten doet die lange witte harder, zagen we gisteren bij het tweede doelpunt. Zijn werk­ethos is beter. Nadat hij een corner had onderschept, begon Håland te rennen, een meter of tachtig over het veld. De zestig meter die er deel van uitmaakten, deed hij in 6,64 seconden. Het wereldrecord sprint staat op 6,34. Hij heeft één probleem: zijn agent is Raiola. Dat zal hem steenrijk maken zonder de aan een topsporter klevende populariteit. Je ziet hoe Raiola nu de reputatie van Pogba vernietigt. In de radioshow Talksport werd hij furieus aangevallen door zakenman en columnist Simon Jordan voor het systematisch zaaien van tweedracht. In Nederland wordt ‘Mino’ uitsluitend naar de mond gepraat.

19 februari: een 4 voor Dominik Kotarski

Volgens de site Transfermarkt is Kotarski, de keeper van Jong Ajax, anderhalf miljoen euro waard, haha. Ünüvar, Ekkelenkamp en Brobbey moeten gek worden van het structurele keepersprobleem bij Jong Ajax. Ze speelden weer een uitstekend half uur tegen NAC waarin ze met 2-0 voor kwamen, totdat Kotarski er vier doorliet waarvan twee na blunders. Toch viel er genoeg te vieren onder de hagel op De Toekomst. Van NAC-speler El Allouchi, van een paar heerlijke ballen van Ünüvar, van de herboren Jensen, van Brobbey en van de invalbeurt van Kenneth Taylor. Ze zijn wel erg jong allemaal. Daarom legden ze het ook af, omdat NAC begon te beuken als Getafe. De leider van de schoffelbrigade was ene Van Hecke (19) die Ekkelenkamp een kaart aansmeerde alsof hij Ramos was. Later zag ik dat hij een neef is van Jan Poortvliet. 

Dominik KotarskiBeeld BSR Agency

18 februari: een 8 voor Edson Álvarez

Álvarez speelde tegen RKC een vlekkeloze wedstrijd, met als hoogtepunt een klassieke, balveroverende sliding in het strafschopgebied. Edson stelde zich goed op, kwam voor tegenstanders en was sterk in de lucht, alles wat van een centrale verdediger wordt verwacht. Het publiek koos Donny tot ‘King of the Match’; als het aan het publiek lag, werd Donny elke week verkozen tot ‘King of the Match’. En het lígt aan het publiek. 

Álvarez speelde zondag, relatief gezien, beter. Zeker zijn gezinssituatie in aanmerking nemend. Zijn vrouw/vriendin is nog geen 21 en mag daarom Nederland niet in. Dat krijg je in landen waar extreemrechts de grootste bek opzet. Heeft de personeelsafdeling van Ajax alle zeilen bijgezet om bij de IND een uitzonderingssituatie te bepleiten? Mevrouw Álvarez gaat bij binnenkomst echt geen uitkering aanvragen. Dat is toch de grootste angst? 

Edson ÁlvarezBeeld ANP Sport

15 februari: een 9,5 voor Hakim Ziyech

Het beste stuk over Hakim Ziyech, sorry: verreweg het beste stuk over Hakim Ziyech, is al twee jaar oud. Het is van Sam Planting en het staat in Hard gras 118. ‘Simply the best’ heette het omslagverhaal. Hij schreef het in een tijd dat deskundigen niets anders deden dan Ajax’ spelmaker afzeiken. Ik sluit niet uit dat Johan Derksen, wijzend op zijn lichaamstaal, de woorden ‘dat soort jongens’ heeft gebruikt.

Zelf ben ik ook schuldig: het was een loyaliteitskwestie. Hakim zei dat Van Basten een slechte trainer was. Ik heb toen gewezen op zijn beste seizoen bij Heerenveen: dat hij onder Marco 31 wedstrijden had gespeeld met 9 doelpunten en 9 assists. Iets in mij zegt dat de mildere Ziyech van vandaag Van Basten geen ‘slechte trainer’ meer zou noemen. Het talkshow-idioom is nooit iets geweest voor hem.

Aan de andere kant heeft Van Basten zich in de jaren dat Ziyech een schietschijf was, ook niet onbetuigd gelaten. Vanavond ga ik Fox kijken om te zien of Marco eindelijk genegen zal zijn tot een benadering die recht doet aan de beste nummer tien in de eredivisie sinds Eriksen en Bergkamp.

In dat twee jaar oude artikel van Sam Planting wees hij erop dat Ziyech al in die tijd en de jaren ervoor in allerlei statistieken zo ver voorop liep dat de weerzin tegen hem op niks anders gestoeld kon zijn dan op zijn lichaamshouding en, vermoedelijk maar onbewijsbaar, etniciteit. ‘In elke statistische categorie die de creativiteit van een speler meetbaar maakt steekt Ziyech er met kop en schouders bovenuit,’ schreef Sam. Behalve, het enige puntje van kritiek, in zijn afstandsschoten. In een sport waar ‘playing the percentages’ steeds belangrijker wordt, schoot en schiet hij te vaak vanuit een positie die maar weinig uitzicht op succes biedt. Inmiddels is zijn status zo gegroeid dat de tribuneklanten zo’n rouletteschot lachend wegwuiven als ‘typisch Ziyech’.

15 februari: een 8 voor Calvin Stengs

Mensen zeggen dat Ajax gewoon 50 miljoen moet bieden om Stengs en Boadu bij AZ weg te halen. Het geld is er en AZ is niet in de positie het te laten liggen. Dat laatste klopt: ze kunnen in Alkmaar natuurlijk hard blijven roepen dat ze hun spelers niet aan de concurrent gaan verkopen, maar meer dan fluiten in het donker is dat niet.

Is zo’n deal wenselijk voor Ajax? Ten eerste staan beide spelers onder contract bij Mino Raiola. Meer zeg ik niet. Ten tweede moet Boadu nog aantonen dat hij kansen op twee meter van het doel niet zal blijven missen. Er zit bepaald structuur in het om zeep helpen van droomsituaties waarmee Vincent Janssen voorheen wel raad mee wist. Voor Stengs geldt: kantelt hij weleens een wedstrijd? Was hij in staat tegen NAC de boel in handen te nemen en de overwinning eruit te slepen?

Het moeilijkste van scouting is om de groeipotentie te zien. Is die er? Die vraag moet Overmars beantwoorden.

15 februari: een 8 voor Jérémie Boga

Boga (23) blinkt uit bij Sassuolo, staat op de radar van Barcelona en is verkocht door Chelsea voor drie miljoen met dezelfde terugkoopclausule. In 2009 speelde hij, 12 jaar, op het Torneo del Futuro in Amstelveen met teamgenoten als Tomori, Abraham, Solanke en Clarke-Salter. En dan zeggen ze dat Engelse clubs slechte jeugdopleidingen hebben.

14 februari: een 8 voor Tessel Middag

Gisteren zat ik lang in de auto, waar ik zonder schuldgevoel naar podcasts kan luisteren. Ik stuitte op een aflevering van vijf maanden oud van Gijs Groenteman in gesprek met de voetbalster Tessel Middag en haar vader, de poëziekenner Guus Middag. Het interview was in allerlei opzichten verademend. 

Dit zal me het beste bijblijven: de uitleg door Tessel van het in Oost-Londen geboren taalkundige fenomeen ‘rhyming slang’. Als haar trainer iemand waarschuwt voor het gevaar in haar rug, zegt hij ‘boulder’. Omdat boulder rijmt op shoulder en men er in het Cockney voor kiest het rijmwoord te gebruiken. Het terugkijken van een spelfragment heet ‘to butcher the clip’. Een slager gebruikt immers een haak, in het Engels: hook en dat rijmt op look. Guus Middag vond het poëzie, die nu eenmaal vaak voortkomt uit de taal van het volk. 

Tessel MiddagBeeld BSR Agency

13 februari: een 9,5 voor Hakim Ziyech

Een opvallend aspect aan Hakim is zijn fanbase. Sinds de Beatles in het Shea Stadium heb ik niet meer zo’n onvoorwaardelijke liefde gezien. Mijn dochter, die maanden bezig was om het juiste uitshirt met ‘Ziyech’ achterop te verkrijgen. Op Twitter zie je hartverscheurende teksten over zijn vertrek naar Chelsea. Lodewijk Asscher twitterde zijn verdriet. Een stuk naar mijn hart verscheen iets meer dan een week geleden in De Groene Amsterdammer. Het was van Sofie Lakmaker. ‘Hakim Ziyech doet me in meerdere opzichten denken aan God, en misschien wel het meest door zijn totale onbereidwilligheid om aan zichzelf te werken.’ Ik kan dit niet lezen zonder in lachen uit te barsten en ‘ja, zo is het’ te zeggen. Ziyech werd van een speler die bij de bus een zet kreeg van een hooligan tot de voetballer met de loyaalste en intelligentste volgelingen.

12 februari: een 5 voor René van der Gijp

Begin jaren tachtig was ik in Milaan voor een toernooi dat Mundialito heette. De wedstrijd was Inter-Milan en in het blauwzwart deed René van der Gijp mee, naast Bergomi, Collovati, Altobelli en Hansi Müller. Apollonius Konijnenburg had het geregeld. René begon goed: hij demarreerde en ‘maakte zijn acties’. Dat duurde een minuut of twintig. Daarna doofde hij langzaam uit. Misschien heeft hij in de tweede helft nog even bij Milan meegedaan. Tot een transfer is het niet gekomen. René had talent, maar er ontbrak iets. Tot mijn verbazing liep hij maandag bij helemaal leeg over Ajax. Hoeveel moeite ‘Ruud en ik’ in het Nederlands elftal met de Ajax-spelers hadden, met die Van Basten en Van ’t Schip. Boeve en Silooy lachten ze gewoon uit, Ruud en hem.

René zou vijftien interlands spelen. Zes gewonnen, waarvan twee tegen Cyprus.

11 februari: een 9+ voor Frenkie de Jong

De Jong was helemaal niet zo’n groot talent als we dachten, schreef iemand. Erik ten Hag vond het bij Rondo jammer dat Frenkie niet op zijn beste positie stond bij Barcelona. De inkt onder deze aannames was nog niet droog, of Frenkie speelde zijn allerbeste wedstrijd. Niet als de helft van een dubbele zes, nee hoor, als loper op links naast Busquets. 

Voetballers met zo’n groot talent breken dwars door de schema’s en dogma’s van trainers heen. De opbouw van de aanval waaruit hij scoorde kwam helemaal voor zijn rekening. Hij maakte zich los van zijn bewakers op het middenveld en demarreerde voluit. De bal ging naar Messi, kwam door de lucht terug en in volle vlucht controleerde Frenkie en schoot hij raak. “Frenkie spreekt met de voeten,” zei Erik ten Hag. Daarin had hij wél gelijk.  

Frenkie de JongBeeld Getty Images

8 februari: een 9 voor Alexander Isak

Het is onrechtvaardig dat Willem II geen cent zag van de transfer van Isak naar Real Sociedad, noch een cent zal zien van zijn onherroepelijke transfer naar de top. Het was bij Willem II dat de nu pas twintigjarige voetballer zichzelf ontdekte als de potentieel grote speler die hij in zich droeg. In Tilburg maakte hij dertien doelpunten in zestien wedstrijden, inclusief een aantal penalty’s.

De mensen op de tribune daar hadden al snel in de gaten dat ze een echte voetballer hadden gescout, een betere spits dan Sol, Dembélé en Bombarda bij elkaar. Het zegt iets over de technische staf van Borussia Dortmund. Ze kochten hem voor 9 miljoen en lieten hem in tweeënhalf jaar een schamele vijf keer in het eerste spelen. Het zou Koster en Mathijsen niet gebeuren.

Donderdagavond keek ik naar Real Sociedad-Real Madrid. Na een minuut of twintig knalde Isak snoeihard op doel, Ødegaard schoof de rebound binnen.

In de tweede helft haalde Isak de bal atletisch om voor de 2-0, en twee minuten later liet hij een raket los in de korte hoek voor 3-0. Die jongen kan zo ongelofelijk hard schieten, zonder dat hij zichtbaar veel kracht op de bal uitoefent. Dat is techniek. Twintig minuten voor tijd schudde hij Marcelo met een onverschillige schijnbeweging als een vlieg van zich af, om de assist te leveren voor de 1-4 aan Merino. Intussen was Ødegaard al gewisseld en moest ook Isak gaan zitten. Foutje van de coach. Madrid kwam terug tot 4-3 en dreigde in de zes extra minuten gelijk te maken. Het scheelde weinig.7 februari: een 5 voor Mino Raiola

De Volkskrant had een elftal opgesteld met voetballers die door Raiola worden vertegenwoordigd. ‘De Raiola-boys bestormen de top.’ De krant, Willem Vissers, meldde dat de zaakwaarnemer bij sommigen berucht was omdat hij spelers te vroeg naar het buitenland zou brengen. Mino noemde dat onzin. Malen en Gravenberch hadden allang naar het buitenland gekund, maar hij liet ze lange contracten bij hun club tekenen. Huh? Malen werd op zijn zestiende door hem naar Arsenal gebracht waar hij mislukte. Kluivert is te vroeg verkocht. Tete idem. Bouy is verdwenen. Dat Gravenberch nog niet is weggebracht, ligt niet aan Mino maar aan Ryans ontwikkeling die niet als bij toverslag gaat. Zodra zijn speler weg wil en er is een club voor hem, zit Mino ertussen. Niet erg, maar zeg dat gewoon. Wel erg is de perverse hoogte van de bedongen vergoedingen.

Alexander IsakBeeld Getty Images

8 februari: een 7 voor Memphis Depay

Memphis gaat te hard met die revalidatie. Twee weken terug meldde hij trots hoe hij op een trampoline kon staan, spelend met een bal aan de voeten. Dat was een maand na de operatie door de Italiaanse ­chirurg Mariani, die ook Totti, Nesta, Vucinic, Insigne en Strootman hielp. De laatste adviseerde Memphis naar deze toverdokter te gaan. Sindsdien is hij in Rome met zijn persoonlijke kok en revalideert hij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.

Dokters staan versteld en waarschuwen: ‘Wie de natuur probeert te misleiden, moet daar altijd voor betalen.’ Aldus de vroegere clubarts van Lyon. Ik keek op de site kniechirurgie.nl van Cor van der Hart. In samenwerking met Jules Alberga, de gerenommeerde fysiotherapeut, schreef de orthopedisch ­chirurg het hoofdstuk over revalideren. ‘Het duurt tot twee jaar na een operatie voordat de kruisbandplastiek is ‘uitgerijpt’, de botkneuzing volledig is verdwenen (…), de neuromusculaire controle en de bovenbeenspierkracht zijn hersteld.’

Een andere angstaanjagende zin luidt: ‘Onlangs is aangetoond dat een veilige terugkeer op het speelveld kan plaatsvinden tussen twaalf en vijftien maanden.’

Ik vrees voor de opofferingsgezindheid van Depay. Hij moet en zal het EK halen, wat bedreigend kan zijn voor de rest van zijn loopbaan. Ligt hier niet een taak voor Edwin Goedhart of zelfs Ronald Koeman?

Memphis DepayBeeld BSR Agency

8 voor februari: een 5 voor Gino Bosz

Bosz van Go Ahead probeerde Brian Brobbey omver te kegelen, het grappigste moment van Jong Ajax-Go Ahead. De camera bleef op het verzonken standbeeld Brobbey gericht zodat niet zichtbaar werd hoe ver Bosz buiten beeld vloog. Ik schat een meter of drie. Daarna schopte hij hem huilend van achteren. In het vervolg zal Bosz ruim om Brobbey heenbuigen.

Gino BoszBeeld VI Images

6 februari: een 8 voor Ángel di María

Tijdens Nantes-PSG was er een spits die de aandacht trok: op zijn rug stond Simon. De verslaggevers spraken het uit op zijn Engels. Onder ­leiding van de weergaloze Di María liep PSG uit naar 0-2. Even later maakte Kimpembe een foutje op de middenlijn, waarop Simon er als een hazewind met de bal vandoor ging en scoorde. Het werd tijd voor Google. Simon heette ook nog Moses Daddy, hij kwam uit Nigeria en speelde in 2013 kort voor Ajax. Daarna werd hij getransfereerd/verkocht/­vervoerd naar AS Trencín in Slowakije. Dit speelde zich af in de tijd van de Fluwelen Revolutie in Amsterdam. Dat iemand Simon (nu 24) heeft ‘weggebracht’ naar La Ling ligt voor de, opgehouden, hand. Intussen heeft Ling hem verkocht aan Gent, dat hem verkocht aan Levante, dat hem verhuurde aan Nantes. Er is wat afgesold met – en geld verdiend aan – die jongen.

Ángel di María na Nantes-Paris.Beeld BSR Agency

5 februari: een 9 voor Steven Bergwijn

Vanaf het begin waren zijn medespelers onder de indruk van Bergwijns werkethos op de training. Al snel durfde hij enige hoogstandjes aan. Tegen City nam hij aanvankelijk geen risico’s, speelde de bal naar de dichtstbijzijnde medespeler en deed zijn verdedigende werk waarvan vooral Walker en Mahrez last van hadden. (Hij had twee onderscheppingen en pakte vijf keer een bal af.) Het waren de eerder genoemde tegenstanders die hij in de tweede helft opjoeg totdat ze een corner moesten weggeven. Moura kreeg de bal en speelde Bergwijn lastig in. De controle was razendsnel, het schot beheerst. Bij Voetbal Inside waren ze zo sportief om de denigrerende voorspellingen van Gijp en Derksen te laten zien. Dat zou de bank worden voor Bergwijn. Mourinho was namelijk niet gek. Bij PSV testen ze inmiddels de weegschaal. Vijf kilo te zwaar toch?  

4 februari: een 5 voor Mohammed Ihattaren

Je kunt het Gravenberch niet kwalijk nemen dat hij tijdens Ajax-PSV minstens zes keer de bal verloor. Een jongen van zeventien hoort geen basisspeler te zijn.

Hoewel, Rayan Cherki van Lyon is zestien en staat soms in de basis. Twee weken geleden speelden ze tegen Nantes voor de beker: Cherki maakte de eerste twee goals en gaf de assists voor de derde en de vierde. ‘Niet normaal’, zoals men in het voetbal zegt.

Gravenberch is niet zo’n dribbelaar noch goalgetter, dus we mogen hem op zijn zeventiende niet te hard vallen. Je ziet het aan Mo Ihattaren die bij PSV op jonge leeftijd te belangrijk is gemaakt. Denken dat je tegen Ajax de show kunt stelen door mensen te poorten, is onvolwassen. Wie vertelt het hem? Faber niet, Raiola niet. En Van Bommel mag niet meer appen.

1 februari: een 8 voor Dusan Tadic

Het voetbal van Tadic speelt zich af op een ander niveau, althans op een ander niveau dan dat van zijn teamgenoten. Hij is uit vorm, zeggen ze. De vraag rijst hoe hij dan aan 8 doelpunten en 15 assists komt. Bij sommige voetballers betekent de term ‘uit vorm’ iets anders dan bij de meeste. Hij is de enige fitte speler bij Ajax die geen anderen nodig heeft om kansen te scheppen. Ik heb hier geen ‘passmaps’ of gedetailleerde cijfers, maar ik zie hem Van de Beek het meest zoeken. Daarom is het zo jammer dat Donny tegenwoordig verder bij hem vandaan speelt. Zet hem gewoon weer op 10 en laat hem samen met Tadic de gaten zoeken die de twee Duitsers laten vallen.

Niet dat er veel aanleiding is om aan de tactische keuzes van Ten Hag te twijfelen. Vooral in Europa heeft hij zijn vakmanschap laten zien. Wij, de toeschouwers, kijken anders dan een coach. Wij ergeren ons aan een sjokkende Gravenberch en aan Promes die denkt dat hij zonder Ziyech ook het mannetje is. Ik ben bang dat Ten Hag Gravenberch laat staan. Hij heeft iets dogmatisch, een bijna voelbare weerzin

om terug te komen op eerder genomen beslissingen. Dus zal Eiting tot zijn verstikkende woede met het torenhoog opgetrokken trainingsjack weer op de bank plaatsnemen om toe te zien hoe Rosario scoort. De enige die dit Amsterdamse angstbeeld kan voorkomen is Erik ten Hag.

Toon Gerbrands.Beeld BSR Agency

1 februari: een 9 voor Jack Grealish

Opnieuw beschikt Leicester City over een elftal dat de Champions League gaat halen. Dit team heeft nog meer talent dan de kampioensploeg van 2016. Vooral het middenveld is van topkwaliteit met Tielemans, die tegen Aston Villa hard op de lat schoot, Ndidi die bijna net zo goed is als Kanté toen, en op nummer 10 een fijne dribbelaar, Maddison, die vast mee mag naar het EK, als zijn tegenstander van Aston Villa, Grealish, hem niet in de weg loopt.

Leicester koopt zo goed in: nu hebben ze weer een Turkse verdediger gevonden, Söyüncü, die ik alleen de trema’s op zijn klinkers kwalijk kan nemen. In het eerste kwartier schoot Maddison drie keer op doel en drie keer hield de Noorse, derde, keeper Nyland een onmogelijke bal. Daarna nam Grealish het middenveld over en werd Villa beter. Voor individualisten

is de Premier League een soort honkbal, waar een goede slagman twee van de drie ballen mist. Door het enorme tempo gaat er, ook bij de grote spelers, zoveel fout dat alleen de mentaal sterksten er tegen kunnen. Daarom zou het me niet verbazen als Bergwijn slaagt bij Tottenham Hotspur.

Jack Grealish.Beeld Visionhaus

1 februari: een 4 voor Toon Gerbrands

Ik moet zo lachen om de ‘lijntjes’ van Mark van Bommel. Je kunt hem dingen kwalijk nemen: het gesol met Zoet, het dogma van twee brekers naast elkaar

op het middenveld, zijn onverschilligheid tegenover diëtisten. Maar niet het weven van lijntjes en netwerken. De grote smeercampagne komt uit de top van PSV met als notulant het Eindhovens Dagblad. De spelers van PSV hebben Van Bommel echt niet nodig om Bergwijn zijn transfer te gunnen. Kijkt Gerbrands weleens op Instagram? Daar zou hij kunnen zien hoe blij zijn medespelers zijn voor Bergwijn. Dat heet ­collegialiteit, soms zelfs vriendschap. Zo blijkt PSV toch een warme club te zijn.

Toon Gerbrands.Beeld ANP

31 januari 2020: een 8 voor Piet Keizer

Het was nog pech ook dat Keizer en Pijlman met hun hoofden tegen elkaar sloegen tijdens DWS-Ajax in maart 1964. Pijlman, een jaar eerder begonnen als rechtsback, zou naar links verhuizen, nadat de roodharige Joop de Jong zijn been had gebroken. Als Piet Keizer Flinkevleugel had getroffen, zou er nooit zo’n kopduel zijn gevolgd. Fritsie, aan de kleine kant, schakelde ­overigens Moulijn en Keizer vaak genoeg uit. Ik kreeg een leuke mail van Hans de Bakker die iets vertelde over Herman Niessen, de centrale verdediger. Hij werkte op de drukkerij van zijn vader aan de Prinsengracht. De specialiteit was het bedrukken van moiré graflinten voor de bloemenwinkels. ‘Dag lieve moeder,’ stond erop. Of ‘rust zacht’. Toen Rinus Israël en Daan Schrijvers kwamen, moest Niessen naar het tweede. André Pijlman werkte trouwens op de postkamer van Het Parool.

Piet Keizer.Beeld ANP Kippa

30 januari 2020: een 8 voor Steven Bergwijn

Waar je ook keek, heerste het moralisme over de transfer van Bergwijn. Althans bij de mannen in de talkshows die er altijd prat op gaan vroeger te hebben gevoetbald, maar er blijk van gaven ver buiten de voetbalwereld te staan. Woensdag verschenen er om een uur of twee Instagram-posts van Bergwijn over zijn eerste training bij Tottenham Hotspur. 

De bijval van teamgenoten en andere spelers was overrompelend. Ik zag de namen van collega’s Ihattaren, Rosario, Sainsbury, Gakpo, Van Ginkel, Luuk de Jong, Dumfries, Brenet en Zinchenko. Van de Ajacieden Van de Beek, Frenkie, Justin Kluivert, Botman, Timothy Fosu-Mensah en jongens als Koopmeiners, Ramselaar, Maher, Vlap en Tammy Abraham. Iedereen gunt Stevie zijn transfer. Behalve de onderbuiksprekers op tv. Mensen hou op. Cavani wacht op een transfer naar Atlético. Alsof hij zou spelen bij PSG.

Steven Bergwijn.Beeld BSR Agency

29 januari 2020: een 6 voor Erik Ten Hag

Na alles te hebben laten bezinken, na een stevige boswandeling en een halve fles rode wijn (Gruaud Larose 1999), moet ik tot de slotsom komen dat Ten Hag beter mijn advies van zaterdag had kunnen opvolgen. Hij had van meet af aan Eiting op moeten stellen met aan de andere kant op de middenveldweegschaal Edson Álvarez, de verpersoonlijking van het fenomeen balans. Van de Beek op tien biedt verreweg de grootste kans op succes. Deze theorie doet ook opgeld voor de wedstrijd van zondag. Het klinkt misschien als belachelijk in de oren van de technische staf, maar het is mogelijk om Promes of Babel op de bank te zetten, hoor. Kunnen ze daar de ballen van hun voeten laten springen. Oké, dat laatste neem ik terug. Ik leek net een geërgerde tribuneklant.

Erik ten Hag.Beeld BSR Agency

28 januari 2020: een 4 voor Toon Gerbrands

Ronald Waterreus schreef over het ‘kamp-Van Bommel’ dat ‘lijntjes’ zou uitzetten naar journalisten met als doel: De Jong en Gerbrands wegkrijgen. Ik vroeg me af: zit ik aan een lijntje? Ik keek in mijn telefoon: mijn laatste app-contact met Van Bommel was op 31 augustus 2018. Intussen maakte Toon Gerbrands een hyper­nerveuze indruk, hadden ze het bij Fox namens PSV over ‘splijtzwam’ Bergwijn en riep Kees Jansma namens Gerbrands op zondagavond dat er geen bod was. Lijntjes. 

Op vrijdagmiddag om 13.30 uur was door Spurs per mail een bieding gedaan. Iets met een ‘server’ die eruit lag bij PSV. Als dit amateurisme zich had voortgezet en de deal was afgesprongen, niet onmogelijk met Levy als onderhandelaar, waren er geen lijntjes nodig geweest om conclusies te trekken. Het mantra voor de PSV-directie is nu het woord ‘recordtransfer’. Waarvan geen akte.

Toon GerbrandsBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 4 voor Toon Gerbrands

Mensen met het ego van Toon Gerbrands, die van zichzelf ongetwijfeld zal vinden dat hij een bescheiden bestuurder zonder kapsones is, houden niet van tegenspraak. Ik vind hem ook meestal een bescheiden bestuurder gespeend van kapsones, zonder zijn nauwelijks verholen narcisme uit te vlakken.

De prijs van succes heet zijn laatste boekje. De prijs van succes is een onherroepelijk falen, in zijn geval. Het kijken naar NAC-PSV moet als een voorstelling van Stefano Keizers zijn: een absurdistische komedie waar het verboden is te klappen en te lachen. Het ontslaan van Van Bommel hoort bij de voorstelling. In het absurdistische theater wordt een trainer ontslagen omdat hij, volgens zijn bazen, tekortschiet, om hem te vervangen door iemand die er veel minder van kan.

Onder Van Bommel werden wedstrijden verloren waarin PSV niet zelden een goed eerste half uur speelde. Daarna begonnen ze achterin te knoeien, vooral op de linksbackplaats. De linksback gaf een bal weg, of werd voorbijgelopen door een Scandinavische of Oost-Europese buitenspeler die nog nooit iemand had gepasseerd. Toon Gerbrands had als technisch directeur een man aangesteld die nergens ter wereld een goede linksback kon vinden. De transferperiode duurt nog een week en de technisch directeur heeft nog steeds geen linksback gevonden. Het aanstellen van John de Jong boven Van Bommel is een blunder die Jeroen Zoet niet eens zou begaan.

Gerbrands heeft nauwelijks doordachte beleidsbeslissingen genomen. Simon Kuper schrijft op ESPN dat bij Barcelona Messi, Busquets en Piqué de dienst uitmaken. Een nieuwe trainer passeert hun ballotage. PSV is geen Barcelona, maar Van Bommel eruit knikkeren zonder je oor te luisteren leggen bij de spelers, is een managementfout van jewelste. Bergwijn en Ihattaren hebben zichtbaar problemen. Voor Van Bommel gingen ze door het vuur. Intussen holt hun transferwaarde met elke wedstrijd achteruit.

P.S.: ik zie net dat Leicester City Bergwijn zou willen hebben. Mocht dat doorgaan zal je zijn zucht van opluchting tot in Amsterdam kunnen horen.

Toon GerbrandsBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 8 voor Donny van de Beek

Zou Ten Hag het al aandurven met Eiting? En wie moet er dan naast hem staan? Het blijft maar schuiven met de poppetjes bij alle blessures. De meest voor de hand liggende vervanger van Ziyech op tien is Van de Beek. Hij scoort ten minste en loopt zich de blubber.

Een combinatie van Eiting en Gravenberch achter hem is niet aan te raden wegens omschakelings­problemen. Traoré vóór Van de Beek in de spits is

om twee redenen aanbevelenswaardig: de spits kan hem neerleggen voor de toestormende tien en Eiting is in staat hem loepzuiver ‘weg te steken’ als Donny over de spits heen raast.

Mijn favoriete ‘dubbele zes’ zou Eiting-Álvarez zijn, maar dat durf ik niet te zeggen in deze wereld waar iedereen maar op je vingers zit te kijken. Gelukkig kan Ten Hag in alle rust schuiven met de opties en zien we het resultaat op zondagmiddag 14.30 uur als elk commentaar overbodig is geworden. De bal rolt al. 

Donny van de BeekBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 7- voor Max Huiberts

Was het verstandig van Huiberts om te zeggen dat Stengs en Boadu van hem niet naar Ajax mogen? Denk het niet. Waarom zou je je enige mogelijke binnenlandse handelspartner negeren? Waarom een mogelijk prijsopdrijvende onderhandeling bij voorbaat uitschakelen? Is het een praatje voor de achterban soms? Het zou me niet verbazen.

Ron Vlaar en Max HuibertsBeeld BSR_AGENCY

24 januari 2020: een 8+ voor Carel Eiting

Maken ze Lassina Traoré Man van de Wedstrijd, terwijl Eiting de beste speler op het veld was, beter dan Babel, Tadic, Tagliafico, Dest en stukken beter dan Marin. Marin is een voetballer die ‘bij vlagen’ zijn klasse laat zien. Helaas zijn het korte vlagen, meer grillen dan vlagen. Een vleugje talent is er wel, dat zich slechts manifesteert als een weer snel voorbij vliedende opwelling. Op het open net keken 579.000 mensen naar Ajax-­Spakenburg, plus 170.000 achter de decoder. Het is een onwaarschijnlijk aantal, vergeleken bijvoorbeeld met de 400.000 kijkers naar Ajax-Sparta op zondag, uitsluitend achter decoder, maar toch. Ik denk dat het invallen van Ünüvar dat al weken gonsde, er iets mee te maken heeft. En de waarschijnlijkheid dat Ten Hag jongens van de Toekomst een kans zou geven. Eiting greep hem met handen en voeten.

23 januari 2020: een 4 voor David Luiz

Hij ziet er kinderlijk uit voor 32 jaar en hij voetbalt als een teenager. Dat kan goed uitpakken, bijvoorbeeld als hij een vrije trap van afstand in de kruising jast. Meestal is het een ogenschijnlijke onervarenheid die hem drijft, die niet anders kan zijn dan structurele domheid. Na 25 minuten gaf hij een domme lange bal, die werd onderschept door Chelsea. Daarna speelde Mustafi slecht terug en kwam Luiz van achteren met een domme tackle, die hem een penalty en een rode kaart kostte. Jorginho maakte 1-0 en Arsenal begon onmiddellijk beter te voetballen.

Arteta wisselde zijn aanvaller Martinelli niet, wat de meeste trainers wel hadden gedaan. De 18-jarige maakte gelijk. Bellerin, terugkomend van een kruisbandblessure, schoot vlak voor tijd de tweede gelijkmaker binnen. Arteta maakte een betere indruk dan Lampard. Arsenal heeft twee centrale verdedigers nodig.

David LuizBeeld Visionhaus

22 januari 2020: een 8 voor Mitchel van der Gaag

Met vier spelers van 20 jaar, drie van 19, twee van 18, een van 17 en een van 16, won Jong Ajax met gemak van FC Dordrecht. Je denkt dat je naar een competitie van tweede elftallen kijkt, maar het was echt Dordrecht 1. In die naar verluidt Keuken Kampioen Divisie staat het tweede van Ajax bovenaan. 

Er doen clubs mee die onlangs nog in de eredivisie speelden: NEC, Cambuur, Roda, Go Ahead en De Graafschap. (Of NAC nu daar speelt of in de eredivisie, zou ik niet meteen weten.) Wel dat het elftal vol junioren van Jong Ajax niet zou degraderen uit de eredivisie. Er zit te veel talent in. Van der Gaag, de trainer, heeft voor eenheid en speldiscipline gezorgd. O ja, er vielen nog twee 17-jarige jongens in. Ajax kan stoppen met kopen.

Mitchell van der GaagBeeld BSR Agency

21 januari 2020: een 6- voor Quincy Promes

Als hij goed had gespeeld, zou hij enig recht van spreken hebben gehad. Dat deed Promes dus niet, evenmin als Mazraoui en Onana, die onder hun kunnen bleven tegen Sparta. Martínez werd Man van de Wedstrijd en als zo vaak was ik het daar niet mee eens: hij was goed, redde de overwinning met die kopbal net voor de doellijn, maar Veltman stak er gewoon bovenuit.

Dan nu de Promesklacht: twee keer moest er vlak voor mijn neus een corner worden genomen, dus twee keer zag ik van dichtbij hoe Promes Carel Eiting kleineerde. Eiting wilde in overleg treden, waarschijnlijk omdat hij vond dat je in deze fase beter een indraaiende bal kon geven. Promes negeerde hem straal, zei nauwelijks iets, om vervolgens twee keer een matige tot slechte corner af te leveren. Mannetje met attitude.

Quincy PromesBeeld BSR Agency

18 januari 2020: een 9 voor Johan Cruijff

Een heel raar begrip is winterstop op een terrein dat niet voor niets een wintersport wordt genoemd. Overal in Europa is gevoetbald, in Qatar is gevoetbald, ik heb het allemaal gezien en nu vraag ik me koortsachtig af: waarover zal ik schrijven? Zo lang weggeweest. Zo lang aan een gedwongen winterstop geleden. Kan ik het nog wel, schrijven? En zo ja: waarover dan? Over het woord koortsachtig misschien.

Ik zag het net voorbij schieten in het boek van Auke Kok over Cruijff. In Zeist was geen gewoon overleg gaande toen Johan er weer eens een eis had gedeponeerd, maar koortsachtig overleg. Bijna op bladzijde 500 ben ik en ik lees koortsachtig verder. Soms geremd door twijfels.

Kok noemt Faas Wilkes een buitenspeler, terwijl ik toch zeker meen te weten dat Faas een geboren binnenspeler was, bijvoorbeeld toen hij bij Inter deel uitmaakte van de befaamde vleugel Nyers-Wilkes. En een gewaardeerd lid was van het ‘gouden binnentrio’: Rijvers-Lenstra-Wilkes. Drie binnenspelers zonder een midvoor.

Piet Keizer liep in het boek een schedelbasisfractuur op door ‘een botsing met een keeper’. Speelde mijn geheugen me nu parten als ik dacht te weten dat het a) geen schedelbasisfractuur was en b) het een botsing met de middenvelder André Pijlman van DWS betrof?

Met al die vragen schoot het lezen minder hard op dan wenselijk. Koortsachtig vlogen mijn gedachten heen en weer van het boek naar de zoekmachine in mijn hoofd en weer terug. Mierenneuker als ik ben noteerde ik dat Keizers eerste vrouw Jenny heette en niet Janny, zoals Auke zegt op pagina 131. Dick van Dijk wordt ‘technisch beperkt’ genoemd, iets waarover Piet en ik anders dachten.

Op bladzijde 279 maakt Hulshoff de derde goal tegen Celtic terwijl Kok het wapenfeit een pagina eerder terecht aan Keizer toeschreef. Enfin, ik moet nu koortsachtig verder, misschien kom ik hier later op terug.

Johan CruijffBeeld ANP

18 januari 2020: een 8 voor Menno Geelen

De financieel directeur van Ajax maakte trots bekend: Curaçao wordt sponsor en krijgt een logo op de mouw van het shirt. Hier zijn hardcore fans niet blij mee. Van shirts moet je afblijven, vinden ze.

Ik heb andere overwegingen. Het gaat niet best met Curaçao. In drie jaar is de economie 5,5 procent gekrompen. Goddank wist het zijn olieraffinaderij weer voor een jaar te verhuren aan Venezuela, anders was er een zonnig doch failliet eiland overgebleven.

In juli besloot Nederland het Caribisch deel van het koninkrijk opnieuw financieel te steunen. Daarom vind ik Menno Geelen slim. Den Haag subsidieert Willemstad en Willemstad betaalt een paar miljoen aan Ajax voor een mouw. Ergo: Den Haag steunt Ajax. Kom maar op, PSV. Laat je horen, Feyenoord.

Menno Geelen (l)Beeld ANP

18 januari 2020: een 8 voor Harry Maguire

Bij Ziggo denken ze heel anders over Maguire dan de trainers van Manchester United en die van het Engelse elftal. Keer op keer wordt de centrale verdediger gehoond op de Nederlandse zender van de Premier League. Zou dat nu alleen maar zijn omdat iemand in het VK ooit heeft gezegd Maguire beter te vinden dan Virgil van Dijk? Vooral dankzij Maguire bereikte Manchester de volgende ronde in de FA Cup. Hij pakte de bal af van de Wolves, gaf een diepe pass op Martial, die Mata aanspeelde. De laatste chipte de 1-0 binnen. Het hardst juichte aanvoerder Harry.

Harry MaguireBeeld BSR Agency
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden