Opinie

‘Laten we Pasen vieren als feest van de overwinning van de liefde op de dood’

We weten niet of Jezus uit de dood is opgestaan, schrijven predikanten Koen Holtzapffel en Joost Röselaers. Het gaat om de boodschap van Pasen.

Vluchtelingen in het kamp Moria op Lesbos fabriceren hun eigen mondkapjes op het terrein van de ngo Team Humanity.Beeld AFP

Boodschappers en boodschappen genoeg in deze coronacrisis. Ze worden nu met nieuwe urgentie aan de orde gesteld. Milieuorganisaties wijzen erop hoe schoon de lucht is omdat er nauwelijks gevlogen wordt. Critici van de vrije marktwerking wijzen op het grote belang van een sterke overheid in tijden van crisis. Opnieuw klinkt de oproep om de salarissen van onze zorghelden op te trekken. En dan is er ook nog het pleidooi voor een gezondere levensstijl.

Past ook de boodschap van Pasen in dit rijtje? Natuurlijk, veel mensen denken het paas­verhaal wel te kennen en laten het daarom links liggen. Voor hen is Pasen eerder een lang weekend en een lentefeest met versierde eieren dan het feest van Jezus’ opwekking uit de dood. Maar nu het weekendgevoel bij velen ontbreekt, de stille week letterlijk stil is en de Matthäus en Johannes Passion’s en niet in het openbaar meebeleefd kunnen worden, kan Pasen nieuwe zeggingskracht krijgen, te midden van besef van kwetsbaarheid én hoop op genezing.

We moeten dan voorbij aan de vraag of Jezus letterlijk en lichamelijk uit de dood is opgewekt of niet. Daar kunnen we niks over zeggen. Voor ons ligt daar niet de essentie van Pasen. De essentie is niet de overwinning van het fysieke leven op de dood, maar de overwinning van de (naasten)liefde op de dood. Als we die essentie kunnen zien, dan is het voor veel meer mensen mogelijk het paasfeest mee te beleven. Niet alleen als lentefeest, maar als feest van liefde, zorg en betrokkenheid. Dan krijgt Pasen diezelfde universele zeggingskracht die Kerstmis heeft als feest van de geboorte van het licht.

Stille Zaterdag

Het lijdens- en opstandingsverhaal gaan over een feest (Palmpasen) dat omslaat in een nachtmerrie. Na de hoop dat alles anders zou worden, zijn er angst, onzekerheid en ontreddering. Het dramatische dieptepunt van de rampweek is Jezus’ eenzame dood aan het kruis. Hoe het daarna verder moet met de ontredderde wereld en Jezus’ boodschap dat je je naaste lief moet hebben zoals jezelf?

Niemand die het weet. Het wordt doodstil. Het enige dat rest is de liefdevolle zorg van de vrouwen voor het lichaam van hun ontslapen held. Maar na Stille Zaterdag volgt op paas­ochtend een wonderlijke boodschap: de dood heeft niet het laatste woord. De kernwaarden die Jezus belichaamde zijn niet met hem het graf mee ingegaan. Het laatste woord is aan liefde, aan zorg en betrokkenheid. Na de crisis is er nieuwe hoop. Een nieuwe kijk op wat goed leven is.

Jezus’ leerlingen gaan na het grote verdriet in zijn voetspoor verder. Geïnspireerd, creatief, betrokken bij elkaar en bij de wereld. Pasen als de overwinning van liefde op de dood. Het is een oeroude boodschap van verrassende actualiteit. Wij beseffen elke dag opnieuw hoe belangrijk sociale betrokkenheid, zorg en liefde zijn. Juist als we elkaar fysiek niet nabij kunnen zijn. We worden opgeroepen voor elkaar van betekenis te zijn. We geven er massaal en creatief gehoor aan en juist dat geeft ons leven extra betekenis.

Favela’s

Het wemelt in deze coronatijden van de bijzondere en ontroerende blijken van solidariteit. Wat dacht u van Duitsland, dat een deel van onze coronapatiënten overneemt? Extra empathisch vermogen wordt gevraagd. Dat past bij de boodschap van Pasen, zeker als het om extra steun aan de meest kwetsbaren gaat. In eigen land: de daklozen, de eenzamen, mensen die afhankelijk zijn van voedselbanken. Daarbuiten: mensen in vluchtelingenkampen, townships en favela’s. Hoe kunnen zij het corona­virus overleven zonder onze concrete hulp?

Ook al is er een begrijpelijke reflex om ons op onze eigen grote zorgen te concentreren, we moeten elke mogelijkheid aangrijpen om ten minste de duizenden vluchtelingen aan de randen van Europa hulp te bieden. Om hen te bevrijden uit hun erbarmelijke en uitzichtloze omstandigheden, hun lasten te verlichten.

Pasen als feest van de overwinning van de liefde op de dood. Laten we het juist dit jaar samen vieren en er handen en voeten aan geven. Als teken dat ook in donkere tijden de kernwaarden van ons mens-zijn fier overeind blijven.

Joost Röselaers, predikant van Vrijburg, Amsterdam-Zuid.
Koen Holtzapffel, remonstrants predikant Rotterdam.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden