Massih Hutak Beeld Artur Krynicki
Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Laten we Nieuw-West koesteren en beschermen

PlusMassih Hutak

Amsterdam-Osdorp heeft voor altijd een speciale plek in mijn hart. Voordat we naar Noord verhuisden, woonde ik daar en zat ik er op de basisschool. Drie belangrijke jaren waarin ik me in de klas van juf Tries leerde veilig te voelen in deze wereldstad. En ik leerde hoe ik me er doorheen moest bewegen.

Verschillende keren per week ging ik met tram 1 van Hoekenes naar de Overtoom waar ik op tafeltennis zat bij Amsterdam ’78. Of om Bollywoodfilms te huren bij die ene videotheek in de Jan Pieter Heijestraat. Of om eindeloos te hangen in het Vondelpark. En ik voetbalde de sterren van de hemel in de kooi van het Louis de Visserplein, nu de Gregory van der Wielkooi geheten. In mijn zwerfjaren woonde ik weer een tijdje in Osdorp, wederom als laatste tussenstop voordat ik opnieuw naar Noord ging.

Van de week vroeg een vriend of ik van alle plekken en steden die ik bestudeer ook ooit een plek heb gezien waar de gentrificatie wél in (een soort) harmonie gaat met de lokale bewoners en ondernemers. Ik dacht na en zei: Amsterdam Nieuw-West. De stevige middenklasse hier van huizeneigenaren en winkeleigenaren, vaak met Marokkaanse en Turkse roots, geboren en getogen Amsterdammers, vormt het eerste front tegen de uitverkoop van dit stadsdeel.

Het is inspirerend (en vaak jaloersmakend) om te zien hoe vanzelfsprekend hier culturele initiatieven en horecaconcepten ontwikkeld worden vanuit oude bewoners en ondernemers die daardoor meeprofiteren van de komst van meer financieel kapitaal. Ik bezoek Nieuw-West regelmatig, als persoonlijke reminder waarom ik hoopvol moet blijven en hoe de stad wél kan uitbreiden zodat de mensen die er hun hele leven wonen en ondernemen ook meegroeien.

Van Oud-West tot Nieuw-West zie ik deze trend: The Tajine Bar op het Mercatorplein, Elmo’s bij de Bos en Lommerweg, Coffee Blends op Tussen Meer en mijn persoonlijke favoriet: restaurant Kaap West aan de Sloterplas. Een eettent als een oase in de alsmaar drukker en ingewikkelder wordende stad. Met een interieur, sfeer, menu, personeel, publiek én betaalbaarheid waar je u tegen zegt.

Het is dezelfde vanzelfsprekende inclusieve en veilige sfeer die ik ervaar als ik in theater de Meervaart ben. Mijn vrienden, familie en ik voelen ons er meer dan welkom. We worden niet raar aangekeken, er worden geen goedbedoelde foute opmerkingen gemaakt door het personeel en het belangrijkste: we worden gezien en gewaardeerd.

De grote islamitische gemeenschap en ondernemerscultuur van Nieuw-West is nog een reden waarom ik me er veilig en welkom voel. Dat uitgerekend zij nu de leiding nemen in het culturele én economische verzet tegen de gentrificatie is van grote waarde voor onze stad. Laten we het alsjeblieft koesteren en beschermen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden