Jaap de Groot. Beeld Artur Krynicki
Jaap de Groot.Beeld Artur Krynicki

Laten we duimen voor turnster Sanne Wevers, wat een medaille zou dat zijn

PlusJaap de Groot

Tijdens mijn reis naar Tokio zit het vliegtuig vol olympiërs uit alle werelddelen. Schiphol blijkt populair om rechtstreeks op de Japanse metropool te vliegen. Er zijn Britten, Tsjechen, Zuid-Amerikanen, Afrikanen en zelfs Japanners aan boord. Van TeamNL tel ik zo’n twintig koppen, keurig verdeeld over alle klassen die vlucht KL861 kent.

Zo zitten de jonge wielergrootheid Mathieu van der Poel en topjudoka Henk Grol business class en Europees kampioene schoonspringen Celine van Duijn en haar bondscoach Edwin Jongejans comfort class. In de volgepakte economy zitten ook vier leden van TeamNL, onder wie de dit jaar doorgebroken kogelstootster Jessica Schilder.

De reden is duidelijk: dit groepje is onlangs positief getest en om elk risico te mijden, worden ze op afstand van de rest van TeamNL gehouden, maar wel tussen de concurrentie geplaatst... Alle gekheid op een stokje, nog voor de olympische vlam is ontstoken, is de Nederlandse delegatie van 273 tot 269 leden uitgedund. Rutger Koppelaar (polsstok), Candy Jacobs (skateboarden), Reshmie Oogink (taekwondo) en Naomi Visser (turnen) zijn te zwaar besmet of hebben pech dat de verplichte quarantaine hun wedstrijddag overlapt.

Zo beginnen de Spelen, die mogelijk voor Nederland de succesvolste uit de historie gaan worden, met een zwarte bladzijde. Bovendien wordt voorvoeld dat er de komende dagen meer atleten een ‘no go’ gaan krijgen. Ook op vlucht 861 wordt de stemming daardoor beïnvloed.

Intussen blijft iedereen zich rijk rekenen. Na de recordoogsten van 24 medailles in Sotsji en 25 van Sydney, zijn er voor Tokio 30 tot 45 medailles berekend. En rust er een zware taak op de schouders van de atleten, roeiers, hockeyers en wieleréquipe die bijna de helft van TeamNL vormen.

Verder valt op hoe de rollen tussen de twee koningsnummers van de Spelen zijn omgedraaid. Jarenlang overvleugelde het Nederlandse zwemmen de atletiek, in Tokio is daar geen sprake meer van. Onder leiding van Ad Roskam (technisch directeur) en Charles van Commenée (hoofdcoach) heeft er een interessante professionalisering bij de Atletiekunie plaatsgevonden, met een recordaantal van 43 olympiërs tot gevolg. Daar komt de zwembond met zestien participanten niet bij in de buurt.

Zo wordt opnieuw bewezen hoe in topsport bestuurders met bovengemiddelde kwaliteiten al snel het verschil kunnen maken. Zet Roskam en Van Commenée tegenover Marieke van der Plas (directeur) en Mark Meijer (technisch-directeur) van de turnbond en het verschil wordt pijnlijk duidelijk. De één snapt topsport, de ander begrijpt er helemaal niets van.

Daarom duim ik vooral voor Sanne Wevers, die in Tokio haar olympische titel wil prolongeren, terwijl haar bond er alles aan gedaan heeft om dat te voorkomen. Het zou heel bijzonder zijn als haar unieke talent en sterke persoonlijkheid alsnog de winnaar in haar naar boven weten te halen. Wat een medaille zou dat zijn.

Jaap de Groot schrijft in Het Parool wekelijks een column over sport. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? j.degroot@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden