Art Rooijakkers en zijn twee dochtertjes Beeld Artur Krynicki

Laat ze vooral sporten en doe ze op muziekles

Plus

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven straks eruit? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: hoe druk krijgen ze het?

‘Nederlanders zijn bizar druk. Ik ken thuis niemand met een burn-out,” verzucht mijn 18-jarige nichtje uit Nieuw Zeeland die tijdelijk bij ons woont. Hoe druk we zijn en hoe onbeschoft; ze verbaast zich er al maanden over. Liever honderd toeristen bedienen dan tien Nederlanders, maar dat is een ander onderwerp.

Ik vertelde haar over mijn telefoontje met Thijs Launspach, schrijver van Fokking Druk. Als bezorgde vader belde ik hem met de vraag hoe ik kan voorkomen dat mijn dochters later een burn-out krijgen. Ik zie veel mensen om me heen tegen een muur oplopen; meer dan een miljoen Nederlanders heeft last van burn-out-klachten en bij Nederlandse leeftijdsgenoten van mijn nichtje is het percentage helemaal schrikbarend hoog. “Bijna een vijfde van de jongeren ervaart op een ongezonde manier stress. En ik denk dat het de komende tien jaar nog heftiger wordt,” zegt Launspach, die stelt dat millennials zijn opgevoed met het idee dat the sky the limit is, door ouders die zeiden dat je alles kunt worden wat je wil, als je maar je best doet. “De onderliggende boodschap is dat je pas de moeite waard bent als je speciale dingen doet. En dat wordt versterkt door social media, waarop jongeren zich met elkaar vergelijken.”

De optelsom is even giftig als simpel; de drukte wordt de komende decennia niet minder en social media verdwijnen niet. Er is kortom een zorgelijke lijn te trekken van de burn-outklachten onder de huidige millennials naar toekomstige problemen onder de generatie Z, waartoe mijn dochters behoren. Druk en gestrest zullen zij zich door het leven haasten. Of kan ik als vader iets doen? Natuurlijk heb ik de opvoedtips gelezen: complimenteer je kinderen niet met hun hoge rapportcijfers, maar dat ze hun best hebben gedaan. Is dat voldoende?

Voor praktisch advies klop ik aan bij hersenspecialist par excellence Erik Scherder. In een minicollege licht hij toe waarom ik mijn dochters niet moet vergelijken – wat best lastig is met een tweeling – ze vooral moet laten sporten en op muziekles moet doen. Zo werken ze aan een mooie ‘cognitieve reserve’. Pardon? “Die bouw je in je eerste dertig levensjaren op door nieuwe dingen te doen en je te blijven ontwikkelen. Als je voor een uitdaging wordt gesteld, zie je dat de contactpunten in de hersenen, de synapsen, sterker worden en daardoor ben je ­later beter beschermd tegen achteruitgang. Want met meer verbindingen in je hersenen ben je cognitief tot meer in staat. Terwijl anderen bij een probleem maar één oplossing weten, heb jij er bij wijze van spreken drie.”

Hebben we verderop in deze eeuw niet zoiets als een antistresspil? Scherder gelooft er niet in: “Stress komt voort uit meerdere factoren: erfelijk, sociaal, noem maar op. Stel je hebt een ziek kind, dan gaat je buffer om met stress om te gaan al flink omlaag. Een pil die een burn-out uitsluit, dat zie ik niet snel gebeuren.”

Het is niet anders: ik moet als vader mijn dochters leren omgaan met het verschil tussen wat ze willen en wat ze kunnen. Alsof ik niet al druk genoeg ben.

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten (Condor) van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden