Plus Column

Laat scholen niet met elkaar concurreren, maar echt samenwerken

Lorianne van Gelder Beeld Linda Stulic

De schoolklassen op vmbo-niveau die ik de afgelopen twee jaar bezocht, waren allemaal zwart. Gekleurd, multicultureel, hoe je het ook wilt noemen. Er zaten nauwelijks witte kinderen in. Soms eentje, zoals in de klas op een school in Oost. Daar zat een mager wit meisje achterin, naast een meisje met hoofddoek en een meisje met kroeshaar.

Het is niet zo vreemd dat schoolklassen steeds gekleurder worden. Amsterdam wordt ook steeds diverser, waarbij meer dan vijftig procent van de jongeren op de middelbare school van niet-westerse allochtone komaf is.

Het is helaas ook niet zo gek dat het vooral om klassen gaat op de laagste niveaus van het voortgezet onderwijs. Niet iedereen in Nederland krijgt dezelfde kansen op school, blijkt uit rapport na rapport. Abdel krijgt een lager advies dan Thijs, zelfs als hij even slim is.

Maar het is wél vreemd dat er niet veel meer verontwaardiging leeft over deze feiten, ook al ontvlamt elk jaar wel een keer een discussie over segregatie op school.

Dat een jongetje van dertien de enige witte is in een klas [+] en zo gepest wordt dat hij van school af gaat, is erg. Maar het hele fenomeen van witte en zwarte scholen is onuitstaanbaar. Hoe moeten deze kinderen leren samenleven als ze elkaar niet eens in de klas tegenkomen?

Negentien van de 62 door het gemeentelijke statistiekbureau onderzochte middelbare scholen in Amsterdam zijn bovengemiddeld zwart. Tien zijn bijzonder wit. Bijna de helft, 29, is dus nauwelijks gemengd.

Dat is ontzettend veel.

"Waarom worden zwarte scholen niet verboden?" vroeg de vader van het witte jongetje dat van school is gepest. Dat kan niet - ga maar eens selecteren aan de poort op huidskleur, daar hebben we een goed geëxporteerd Nederlands woord voor.

Toch is de vraag ook weer niet zo vreemd. Ik geloof dat de meeste kinderen het liefst in een klas terechtkomen die recht doet aan de verschillende achtergronden die je in Amsterdam treft.

Maar hoe krijgen we dat voor elkaar? Door meer docenten met een andere culturele achtergrond voor de klas te zetten, zoals een PvdA-raadslid laatst voorstelde? Met peuterspeelzalen voor iedereen, waar de onderwijswethouder op inzet? Of door bredere brugklassen, een dwingender matchingsysteem op basis van postcode of ouderinitiatieven?

Een kleine stap in de juiste richting is eigenlijk vrij simpel te nemen en kan op korte termijn worden gezet. Laat scholen niet meer met elkaar concurreren, maar echt samenwerken.

Een zwart Hervormd Lyceum West kan prima scholieren uitwisselen met een wit Hervormd Lyceum Zuid. Een gemengd Clusius College kan in Noord gezamenlijke lessen regelen met een gekleurd Waterlant College. Een Barlaeus Gymnasium zou veel plezier beleven aan gymlessen met SG Reigersbos.

Schoolbestuurders hoeven er alleen de hekken voor open te zetten. Voor het algemeen Amsterdams belang.

Lorianne van Gelder (1984) is verslaggever en onderwijsspecialist bij Het Parool. In haar column schrijft ze over onderwijs en opvoeding. Reageren? lorianne@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden