Jessica KuitenbrouwerBeeld Artur Krynicki

Laat nooit een zomer aan je voorbij gaan

PlusJessica Kuitenbrouwer

 ‘Het is zó belangrijk dat je wel álles uit je zomer haalt wat erin zit.”

“Zo! Als ik niet vol had ingezet op die staycation, was ik compleet in een coronadepressie gezakt, hoor.”

Twee jonge vrouwen, pak ’m beet vijf jaar ouder dan ik, klinken op het terras hun glazen witte wijn tegen elkaar. De drie mannen aan hun tafel steken hun speciaal­bier in de lucht.

“Toch?! Ik doe gewoon alles wat ik normaal op vakantie zou doen… Massages, pedicure, boeken lezen… Vorige week waren we naar zo’n stadsstrandje, helemaal leuk – niet normaal! Normaal zou ik dat nooit doen, want wie bobt er dan en ik ga écht niet drie kwartier fietsen naar weet-ik-veel IJburg of zo, maar nu dacht ik: fack it! We nemen gewoon een Uber – het is vakantie,” zegt een van de vrouwen. Ze stoot haar partner aan.

“Nee, nooit een zomer aan je voorbij laten gaan,” beaamt hij, terwijl hij wat zonnebrand in zijn nek smeert.

Zijn tekst, hoe onbenullig en gratuit ook, raakt me.

Zo traag als de tijd voorbij kroop in het begin van de coronacrisis, zo snel raast hij voorbij nu de zomer op stoom is. Ik denk na over de meest bizarre maanden die ik hier ooit heb meegemaakt en kom tot de conclusie dat ik de afgelopen tijd de weerbarstigheid van de binnenstad in volle glorie heb kunnen aanschouwen. In de stilte kon ik inzoomen en kon ik kijken naar mijn buren, naar hoe de lokale onder­nemers deel uitmaken van het leven in deze biotoop en naar hoe we samen ‘ons normaal’ inrichten. Ik had de ruimte om wat langer stil te staan bij wat ik mijn thuis noem en leerde de mensen in mijn directe om­geving met nieuwe ogen kennen. En hoewel de onmiddellijke terugkeer van de drukte het tempo in onze straten weer flink heeft opgevoerd, zal ik me toch voor altijd anders door de binnenstad bewegen: met een dieper begrip voor wat zij is, wíé zij is.

Ik reken mijn koffie af, wandel door de zinderende hitte terug naar huis en kijk om me heen naar alle verhalen die ik nog wil schrijven.

“Dag buurvrouw!”

Uit de flat steken twee bruin verbrande gezichten.

“Kom je straks gezellig bij ons zitten? We doen net alsof we op de camping zijn – klapstoelen genoeg!”

Staycation, wat een maf woord toch eigenlijk.

Ik steek lachend mijn duim omhoog naar de buurman en besluit: wat is het fijn om deze zomer hier thuis te zijn.

Jessica Kuitenbrouwer (1993) is schrijver, ­columnist en audioproducer. Ze schrijft deze zomer over haar leven in de binnenstad. Dit was het laatste deel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden