Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Laat het WK doorgaan, maar niet in Qatar

PlusTheodor Holman

‘In Qatar zijn 6500 arbeiders omgekomen bij de voorbereidingen van WK!”

Zo begon de discussie, die eindigde met: “Hoe moeten we daar spelen?”

We weten dat principes niet eens zo heel veel kosten, en in Qatar zijn ze rijk.

Ikzelf wil heel graag een prachtige moraal bezitten en stalen principes, maar ik moet eerlijk zeggen dat als het WK-voetbal begint, ik toch zoveel mogelijk wedstrijden probeer te zien. Natuurlijk praat ik dan – diep gemeend – verder met iedereen mee.

“Schande ja, dat er daar nog gevoetbald wordt. Verdorie, er zijn meer doden gevallen dan bij de Twin Towers. We hadden nooit naar Qatar gemogen!”

Wie komt te weten wat ik werkelijk denk als ik erover zwijg?

Een moraal is niet alleen gevoelig voor geld, maar ook gevoelig voor sfeer, vriendschap, liefde, geluk.

Als Ajax kampioen wordt, ben ik tot tranen toe gelukkig. Vermoedelijk heb ik een sentimenteel gevoelsleven. Toen ik de vrouw van mijn dromen beminde, was ik ook dolgelukkig. Maar toen ik met mijn vrienden (en mijn vader) door de stad dweilde, van kroeg naar kroeg, en Nederland Europees kampioen was geworden, voelde ik eveneens een diep geluk. Geluk kent namelijk vele facetten, dieptes, lagen, hoe je het ook noemen wil. Als je met voetbal wint, boor je zo’n laag aan.

Dat komt omdat je club of je land speelt namens jou. Wij winnen daarom en wij verliezen. Zelf zijn we schlemielen, maar als onze club de beste is, dan zijn wij dat ook enigszins; zo is voetbal zalf tegen de naargeestigheid van het bestaan.

Wanneer je dan je hoge moraal laat prevaleren, als je je sterke principes in stelling kunt brengen en kunt afzien van de mogelijkheid op geluk, dan verdien je zeker een pluim.

Ik verdien die pluim niet.

Kijk – hadden we een café-elftal dat eerst gaat indrinken voordat het gaat spelen, dat nooit een wedstrijd had gewonnen en door toeval mee mocht doen in Qatar, dan was het veel makkelijker mijn keiharde toren­hoge moraal hoog te houden.

Maar we kunnen nu kampioen worden!

Matthijs, Frenkie, Virgil…

Dus: ik vind het een schande dat Nederland in Qatar gaat spelen. Daar is slavernij!

Elke speler is een voetballende grafzerk, en dan nog houden we doden over.

Maar ik wil weer eens kampioen worden!

Mijn hypocrisie heb ik af en toe nodig als levenselixer.

Dus laat het WK doorgaan, maar niet daar!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden