Lezersbrief

‘Kwakmans boek over Poetry International zit vol fouten’

Paroollezer Joke Gerritsen stelt dat het boek In poëzie en oorlog van Bas Kwakman vol feitelijke onjuistheden zit. ‘Er wordt verhaald over zaken die vaak niet zijn gebeurd zoals beschreven en, wat erger is, ook niet zo gebeurd zouden kúnnen zijn.’

Boek van Bas Kwakman. Beeld -

Wie de kracht van poëzie wil ervaren moet in Rotterdam zijn. Het vijftigste Poetry International was een springlevend festival van verrassend hoog niveau. Terecht dat minister Ingrid van Engelshoven (Cultuur) beloofde in haar beleid ruim baan te maken voor dit soort festivals. Daarmee erkende ze de reinigende kracht van poëzie als ‘zuivere schim in een vervuilde schepping’ (Lucebert). Elk woord telt, de taal moet glashelder zijn, de inhoud zuiver.

Helaas schreef scheidend festivaldirecteur Bas Kwakman een boek (In poëzie en oorlog) dat hieraan geen boodschap lijkt te hebben. In Het Parool van donderdag noemt Maarten Moll het een eerlijk boek, maar hoe eerlijk is een boek dat feiten naar believen met fictie vertroebelt?

In de openingszin laat Kwakman Martin Mooij, die het festival 27 jaar leidde, in 2012 dood gaan, twee jaar te vroeg. Iets wat hij later nog eens herhaalt, en waar hij andere ‘feiten’ op baseert. Dat doet je meteen al het moeras in glijden. Er wordt verhaald over zaken die vaak niet zijn gebeurd zoals beschreven en, wat erger is, ook niet zo gebeurd zouden kúnnen zijn.

Dat Kwakman een beroemd gedicht van Goethe toeschreef aan de Oostenrijkse klankdichter Ernst Jandl zij hem nog vergeven. Maar Oskar Pas­tior een dichter noemen uit de ‘voormalige BRD’? Hij was net als Nobelprijsdraagster Herta Müller een Duitstalige dichter uit Roemenië. De herkomst van deze auteurs is allesbepalend voor hun werk.

Feitelijke onjuistheden

Het boek wemelt van feitelijke onjuistheden. In combinatie met Kwakmans op hol geslagen fantasie levert dit merkwaardige taferelen op die geen recht doen aan de historie van vijftig jaar Poetry International.

We zien Martin Mooij bijvoorbeeld eind jaren zeventig na een ruzie met Remco Campert ’s nachts ‘woest’ terugrijden van Berlijn naar Rotterdam. Maar Mooij had helemaal geen rijbewijs. We waren met de trein, ik was er zelf bij. En al hád iemand van ons een rijbewijs gehad, ’s nachts terugrijden in díe tijd? West-Berlijn was een eiland in Oost-Duitsland. Je kon niet non-stop naar Rotterdam rijden, je moest door die enge Korridor.

Dat een auteur als Campert in een novelle over Poetry International fantasie en werkelijkheid mixt, is zijn goed recht. Het boek van Kwakman is bedoeld als non-fictie. Daarom heeft hij dat recht niet.

Joke Gerritsen, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden