Plus Column

Kun je hoofdredacteur zijn zonder journalistieke achtergrond?

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Nadat we elkaar diep in de ogen ­keken om de uitstekende smaak van de garnalenkroket te bevestigen, bogen mijn tafel­genoot en ik ons over de vraag of je hoofdredacteur kunt zijn van een krant zonder journalistieke achtergrond. Conclusie: ja. Maar of dat verstandig is?

Die vraag wierp zich op nadat we aan elkaar vertelden wat voor beroepen we hadden uitgeoefend voordat we bij dezelfde krant kwamen te werken. En automatisch begonnen we daarna te fantaseren over welke beroepen wij nog in de toekomst zouden willen uitoefenen. Fantaseren werd al snel kans­berekenen.

In mijn korte, maar desalniettemin zeer inzichtrijke jaren als docent, zag ik regelmatig nieuwe collega's die een carrièreswitch maakten, vaak vanuit managementfuncties. Want, zo veronderstelden zij, als je kunt leidinggeven en delegeren in het bedrijfsleven, kun je een schoolklas vol tieners bedaren.

In dat geval zou een hoofdredacteur van een krant dus een voortreffelijke leraar zijn. Alhoewel ik mij ook meerdere malen met vakgenoten, tijdens lunchpauzes, heb afgevraagd of je docent kunt zijn zonder onderwijsachtergrond. Conclusie: ja. Maar of dat verstandig is?

Na de garnalenkroketten, ging ik voor de gegrilde zalm. Mijn tafelgenoot ging voor kip. De bediening verliep opvallend snel, bovendien mochten we onbeperkt frietjes bijbestellen dus twee duimpjes omhoog. Terwijl ik met volle overtuiging deed alsof ik niet op het punt stond om te stikken in een graat, sprak mijn tafelgenoot over de recente successen van Ajax en het Nederlands elftal.

Intussen leerde ik dat de lampen in dit grand café afkomstig waren uit het Olympisch Stadion. Ik stuurde deze informatie meteen door naar de groepsapp zodat ik het niet zou vergeten. Een vriend appte terug dat we de volgende dag moesten verven en of ik alles al in huis had, maar ik had nog geen idee en vooral nul zin. Maar er zou geverfd worden, met verve.

In mijn korte, maar desalniettemin zeer inzichtrijke jaren als docent, leerde ik dat de beste manier om iemand iets te leren, is iemand iets uitleggen en hem/haar het vervolgens laten uitleggen aan een ander. Dat is ook meteen de beste manier om te toetsen of degene goed heeft begrepen wat je hebt uitgelegd.

In de praktijk betekende het dat ik vaker in de docentenkamer allerlei tienerfeitjes aan collega's zat uit te leggen dan in mijn lokaal allerlei volwassenenfeitjes aan mijn leerlingen. Ook daar was de consensus: hoe beter het gaat met Ajax, des te beter gaat het met Oranje en des te beter is dit alles voor Nederland.

Ik hoefde niet lang na te denken over het toetje: griesmeelpudding met bessensap. Tafelgenoot nam een appeltaart en ik herinnerde me weer dat je altijd appeltaart moet nemen. Altijd. Appeltaart.

Vlak voor het afscheid liet hij me een foto zien op z'n iPhone van een zwartgeschminkt kind dat op de schouders van zijn trotse vader twee middelvingers in de lucht stak. Meteen daarna toonde hij me de nieuwe campagneslogan van The New York Times: 'Truth. Because the alternative is a lie'.

Conclusie: ja.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden