Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Krijg de tyfus – althans de milde variant die niet meer bestaat – met je eind januari!

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Gisteren pakte Jaap van Dissel weer zijn accordeon en zong een treurig liedje waarin hij stelde dat omikron veel griezeliger is dan we dachten.

Omikron knipoogt, en je bent ziek.

Omikron fluit, en je longen piepen.

Omikron schudt z’n hoofd, en je moet op je buik in de ic liggen.

Omikron wentelt zich in z’n verderfelijke besmettelijkheid.

En mijn AstraZenicavaccin is zo dood als een pier, zodat het covidbeest mij makkelijk kan komen wurgen.

Dus wil ik een booster.

Ik rende naar mijn computer.

De website heet planjeprik. Ik aan het plannen. Eerstvolgende mogelijke datum: ergens achterin januari in Woerden.

Krijg de tyfus – althans de milde variant die niet meer bestaat – met je eind januari!

Ik probeer het weer. Resultaat: één dag eerder in Utrecht.

Ik geef het op, en probeer het nieuws rond het regeerakkoord te volgen. “Omzien naar elkaar en vooruitkijken naar de toekomst.”

Omzien naar elkaar – ik dacht toch even aan de toeslagenaffaire.

En vooruitkijken naar de toekomst –- dat leest toch als een stapel tarotkaarten die uitgelegd worden.

Dan dat vaccin met geld dat in de arm van de maatschappij wordt gespoten. Het is liefde boosteren waar geen liefde is.

Ondertussen dacht ik: ik ga nog eens mijn eigen booster plannen.

Een vriendin onthulde dat je kon sjoemelen met je postcode zoals het Koninklijk Huis sjoemelt met de regels. Maar zelfs toen ik de postcode van Parijs had opgegeven, kon ik niet worden geholpen.

Ik belde de GGD. Geen gehoor. Ik ging vervolgens weer eens naar planjeprik. Toen deed mijn DigiD-app het niet meer. Wat ik ook digideede, hij weigerde. Had ik zin in moord? Nogal.

Op de televisie leuterden Rutte en zijn consiglieri over dat regeerakkoord. O, ze waren zo bescheiden, ik werd er een beetje misselijk van.

Toch wilde ik die derde prik hebben! Vrienden van 50 jaar konden zo terecht. En ik… nergens!

Ik volgde ondertussen het debat in de Tweede Kamer.

Hugo de Jonge zei dat iedereen boven de 60 voor het einde van het jaar die booster zou hebben gehad.

Op aanraden van anderen ging ik wéér bellen. Geen doorkomen aan. Ik ben zo iemand die rustig een hele dag kan blijven bellen.

Eindelijk kreeg ik contact.

“Nee, helaas. Ik kan u niet helpen. Dus probeert u het morgen nog eens.”

Rot op met je ‘omzien naar elkaar en vooruitkijken naar de toekomst!’

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden