Plus

Kon Cruijffie maar ieders Heilige Schrift zijn

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Het Parool/ Wolff

Het is zijn Bijbel. Cruijffie. Een kinderboek over de jongensjaren van Johan. Mijn zoontje kreeg het voor z'n rapport in groep vier. Voor een jochie van zeven een lijvig boek. Ook nog eens zonder plaatjes. De eerste keer heb ik het voorgelezen. Iedere avond voor het slapengaan doken we samen het grote bed in en las ik hem een half uurtje voor.

We zaten er helemaal in. Dat brutale ventje uit Betondorp. Helemaal bezeten van voetbal. Van Ajax. Altijd buiten op het trapveldje, voetballen onder de rook van het oude stadion De Meer. Die enorme aantrekkingskracht van dat stadion. Er werd geen wedstrijd overgeslagen. 'Citroen, Citroen, Ajax wordt Kampioen.' Dat is nou nog eens een kindvriendelijk supportersliedje.

Ik lees en ik lees en mijn zoontje luistert ademloos. Lacht om zijn streken. Om zijn grappige manier van praten. Geniet van zijn prachtig omschreven voetbalkunsten. De stukgetrapte schoenen. De kapotte ruitjes. Snapt het geluk als hij zijn eerste kicksen van zijn vader Manus krijgt, de brief van Ajax dat ze hem willen hebben. We liggen steeds langer in dat grote bed. Worden helemaal in het verhaal gezogen.


En dan komt het hoofdstuk over zijn vader. Zijn vader waar hij zo veel van hield. Die doodgaat als hij twaalf jaar is. Ik houd het niet droog. Mijn moeder is net een half jaar geleden overleden. Door mijn tranen heen lees ik verder. Mijn zoontje huilt mee. Samen grienend in bed. Verbonden door verdriet. We huilen om Manus of toch om oma en mijn zoontje sluit Jopie, zoals Cruijff werd genoemd, voorgoed in zijn hart.

Hij heeft het boek minstens tien, misschien wel twintig keer herlezen. Zoals alleen kinderen dat kunnen. Zijn eerste boekbespreking ging over Cruijffie. Het luister- boek op vier cd's ligt standaard in de auto voor de lange ritten. Hele passages kent hij uit zijn hoofd. Hij heeft de schrijver, Jan Eilander, geïnterviewd. Heeft het boek aan talloze vriendjes cadeau gedaan. Ik zocht zijn exemplaar net om er even doorheen te bladeren. Drie keer raden waar het lag. Naast zijn kussen.

Het is zijn Oude Testament, Nieuwe Testament, Thora en Koran ineen. Kon Cruijffie maar ieders Heilige Schrift zijn. Want ook al was Johan best een conflictueus mannetje, toch zou de wereld heel wat vredelievender zijn. Dan was iedereen nu in rouw. Om Johan. En rouw verbindt. Kon het maar zo simpel zijn. Waren die jongens in Molenbeek maar gewoon blijven voetballen.


e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden