Plus Jaap de Groot

KNVB slaat door met emancipatie

Jaap de Groot Beeld Artur Krynick

Het blijft een bijzondere herinnering. Op zaterdag 10 juli 1999 was ik in Pasadena getuige van de doorbraak van het vrouwenvoetbal als topsport. Voor ruim 90.000 toeschouwers in de snikhete Rose Bowl en in aanwezigheid van president Bill Clinton pakten de Verenigde Staten de wereldtitel. Met een team dat in één keer alle vooroordelen over het vrouwenvoetbal van tafel zou vegen.

Mia Hamm, Michelle Akers, Julie Foudy en Brandi Chastain waren niet alleen mooie vrouwen, ze oogden ook als atleten. Perfect afgetraind en beschikkend over een uitstekende basistechniek. Allemaal tweebenig, snel en conditioneel sterk.

Veelzeggend was de manier waarop Chastain de beslissende penalty tegen China nam. Ooit had de Chinese doelvrouw haar met rechts geschoten inzet gestopt, daarom besloot ze ditmaal met links te schieten. Als een streep verdween de bal in de bovenhoek, waarna de Amerikaanse haar shirt uittrok en emotioneel explodeerde. Haar door Nike ontworpen sport-bh werd wereldwijd een bestseller voor het kledingconcern.

Op het moment dat Team-USA in Californië de toon zette, was het in Nederland behelpen met het vrouwenvoetbal. Dat had nog het imago van een sport die gedomineerd werd door manwijven met een bedenkelijke motoriek.

Er is in twintig jaar veel veranderd. De eerste actie van Lieke Martens, tijdens de WK-opening tegen Nieuw-Zeeland, vertelde eigenlijk het hele verhaal. Een sierlijk ogende sportvrouw, afgetraind, met rechts dribbelend, waarna met links de voorzet werd gegeven.

Zo wordt een sport serieus genomen en zo simpel zou het ook moeten zijn. Maar we leven in Nederland, een natie die nog altijd een optimaal topsport-dna ontbeert. Met vaak een stuitend conservatisme binnen juist het voetbal. Zoals de steeds terugkomende vergelijking van de Oranjevrouwen met het mannenvoetbal. Alsof Ajax-PSV de standaard is waarop ook een B1-wedstrijd tussen AZ en Feyenoord beoordeeld moet worden.

Zoals ook de entourage rond het nationale vrouwenteam vragen oproept. Zo professioneel en tegelijk ontwapenend bondscoach Sarina Wiegman en haar meiden bezig zijn, zo knullig en geforceerd is het gedoe er omheen. Al die pleidooien in de media over hoe serieus het allemaal genomen moet worden, met als klap op de vuurpijl het nieuws dat de KNVB de wedstrijdpremies gelijk gaat trekken met die van de mannen.

Terwijl financiën in de topsport altijd direct aan de marktwaarde gekoppeld zijn. Door de vrouwen op hetzelfde niveau te brengen als de mannen, slaat de voetbalbond door. Het huidige WK in Frankrijk maakt dat ook duidelijk. Het totale prijzengeld is 26 miljoen euro, terwijl dat voor het WK 2018 in Rusland 350 miljoen was, met 34 miljoen euro voor wereldkampioen Frankrijk.

Richting het WK 2022 kan de KNVB zich daarom schrap zetten als er met Virgil van Dijk & co over het premiestelsel onderhandeld gaat worden.

Emancipatie prima, maar mannen hoeven niet alles te pikken.

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport voor Het Parool. Reageren? j.degroot@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden