Reza Kartosen-Wong. Beeld Artur Krynicki

Kijk naar het héle verhaal achter Papoea

Plus Reza Kartosen-Wong

De Indonesische provincies Papoea en West-Papoea staan volop in het nieuws vanwege de hevige protesten die daar nu plaatsvinden. In de berichtgeving hierover maken Nederlandse media gebruik van een simpel frame: het gaat om een strijd tussen onderdrukte Papoea’s en een autoritaire Indonesische regering die met harde hand ingrijpt. Maar dat is niet het hele verhaal.

Dankzij mijn ‘migranten­vakanties’ waar ik vorige week over schreef, kan ik de berichtgeving over Papoea wat beter duiden. Als migrantenvakantieganger ben je vanwege je verblijf bij familie ondergedompeld ­geweest in het lokale dagelijkse leven. Je hebt de taal van het land waarschijnlijk leren spreken, kunt er je weg vinden en weet hoe het land ‘werkt’. Je kent de machtsrelaties ter plaatse en kunt lokale sociale, economische en politieke ontwikkelingen van de grond af duiden – vaak zonder dat je je daar bewust van bent. Dat geldt voor mij ook voor Papoea waar ik van kleins af aan om de paar jaar kwam om mijn vaders familie te bezoeken.

Papoea, de meest oostelijk gelegen Indonesische provincie, en buurprovincie West-Papoea zijn al tientallen jaren hermetisch afgesloten voor buitenlandse pers. De Indonesische overheid heeft daar liever geen pottenkijkers. Maar wanneer ­deze provincies het nieuws halen, gaat het meestal over de al jaren woedende opstand van ­Papoea’s tegen de Indonesische overheid.

In die ongelijke strijd hebben Indonesische veiligheidstroepen zich schuldig gemaakt aan martelingen, buitengerechtelijke executies en andere mensenrechtenschendingen.

West-Papoea en Papoea zijn rijk aan delfstoffen, maar de ­inwoners profiteren er niet van: het zijn de twee armste provincies van Indonesië. Ook hebben Papoea’s in heel Indonesië te maken met racisme en discriminatie. Het is goed dat buitenlandse én Indonesische media de aandacht weer vestigen op deze misstanden en wijzen op de betrokkenheid en verantwoordelijkheid van de Indonesische autoriteiten.

Het zijn echter niet alleen ­Papoea’s die niet profiteren van de in Papoea en West-Papoea aanwezige natuurlijke rijkdommen; ook inwoners van bijvoorbeeld Sumatraanse en Javaanse afkomst hebben het slechter dan inwoners van andere provincies.

Wie wel profiteren? De Indonesische regering, corrupte (lokale) politici en bestuurders, (voormalige) legerofficieren, ­lokale bendes en vooral westerse multinationals die met elkaar heulen om de regio leeg te plunderen – je kunt gerust spreken van neokolonialisme.

De economische belangen zijn enorm en worden desnoods met keihard geweld beschermd. Westerse multinationals zijn niet alleen gebaat bij rust in de regio, zij gedogen het geweld dat hiertoe wordt ingezet en spelen daar soms ook een actieve rol in.

Juist Nederlandse media zouden naast de terechte aandacht voor de kwalijke rol van Indonesische autoriteiten in Papoea en West-Papoea ook meer aandacht mogen vestigen op de ­betrokkenheid van westerse multinationals en overheden.

Reza Kartosen-Wong is mediawetenschapper en publicist. Elke maandag schrijft hij een column voor Het Parool.

Reageren? reza@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden