Patrick Meershoek Beeld Artur Krynicki

Kennelijk kan Amsterdam best nog wat drukker

Plus Patrick Meershoek

Een paar goede ­resultaten op rij hebben het Eurovisie Songfestival in ons land een totaal ander aanzien gegeven. Van een licht hysterisch spektakel voor de liefhebber is het festival veranderd in een muzikale krachtmeting op het hoogste niveau, rechtstreeks verbonden met het zwellichaam van onze nationale trots.

Geen wonder dat steden staan te trappelen om volgend jaar gastheer te mogen zijn van het evenement. Maar liefst vijf kandidaten hebben zich gemeld bij de organisatie. Officieel zijn dat NPO, AvroTros en NOS, maar de echte beslissing zal, zoals alle belangrijke besluiten over het Songfestival, worden genomen door Cornald Maas, Jan Smit en Daniël Dekker tijdens hun wekelijkse kaartavondje.

Amsterdam heeft op het allerlaatste moment afgehaakt, en dat is goed nieuws voor de andere steden. De hoofdstad was ­huizenhoog favoriet, met dank aan een internationale reputatie als baken van tolerantie en ­diversiteit, een nachtleven dat in elk geval in de reisgidsen ­stevig bruist en een ruim ­aanbod aan grachten, molens en tulpenvelden in de buurt voor de bekende promofilmpjes.

Wat Amsterdam ook heeft: een doorgewinterde geslachtsziektenpoli waar men niet van slag raakt als de complete inzending van Moldavië met bleke bekkies de wachtkamer vult. Hup, de spuit erin en zingen maar weer. In een stad als Zwolle is het toch maar afwachten waartoe de ­behandelend arts besluit. Voor je het weet, sta je daar met je broek omlaag en je duim omhoog in De Stentor.

Kat in het bakkie dus, maar het stadsbestuur hees alsnog de witte vlag. In een korte brief aan de gemeenteraad schreef het college dat het niet was gelukt om een geschikte zaal te vinden. De Ziggo Dome, de Johan Cruijff Arena en de RAI waren al volgeboekt voor mei, en ook café Nol in de Westerstraat had net een meezingavond in de agenda gezet voor een groep register­accountants uit Nieuwegein.

Amsterdam wilde graag, maar kreeg het niet voor elkaar. Ik had vooraf rekening gehouden met het omgekeerde: dat de stad er natuurlijk best nog een groot evenement bij kon hebben, maar dat vanwege de grote drukte in de stad en op de kalender was besloten om het Songfestival aan een andere stad te gunnen. Dat was een mooi gebaar geweest, naar een deel van de ­eigen inwoners en de rest van het land.

Die kans heeft de stad voorbij laten gaan. Het siert het bestuur dat men zich niet mooier wilde voordoen, maar het is ook wel verontrustend dat de grens van de drukte in de ogen van het college kennelijk nog niet is bereikt. De vergelijking met Schiphol dringt zich op: omwonenden klagen steen en been, maar de leiding ziet mogelijkheden tot een verdere groei van het aantal feestbewegingen.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden