PlusColumn

Kan vrijheid bestaan zolang er ongelijkheid is?

Massih Hutak
Massih Hutak Beeld Robin de Puy
Massih HutakBeeld Robin de Puy

Mijn vrijheid is de jouwe en jouw vrijheid is de mijne.

Mijn vader koos in 1998 voor Nederland omdat het onderwijs toen (en nu nog steeds) ­behoort tot de top van de ­wereld. Dit is een land van papieren, hoor ik hem nog zeggen. Mijn broers en ik hadden dan ook één taak: studeren.

Maar de dwarse puber in mij kon het niet laten zich op de middelbare school af te vragen: als het recht op onderwijs een vrijheid is, hoezo mag ik de definitie daarvan dan niet, in alle vrijheid, zelf ­invullen? Hoezo bepaalt een ander voor mij wat en hoe ik moet leren?

Hoe relatief is vrijheid als je van kleins af aan leert dat je harder moet werken omdat je ogen bruin zijn? Als zelfs de premier zegt dat je je maar moet invechten.

Hoe zit het met jongeren die hier geboren zijn en van wie de ouders hier geboren zijn en die dus feitelijk (bij gebrek aan een beter woord) autochtoon zijn? Maar die niet voldoen aan de daaraan toegekende kenmerken. En die daardoor dus ook harder moeten werken.

Of zoals rappers Naffer en Appa in hun nummer Schuif aan de kant formuleerden: 'Spelen bevolkingsgroepen tegen elkaar uit en tijdens alle wanorde, wie pakt er de buit?'

(Tekst loopt door onder de video)

Dit nummer gaat nog steeds wat mij betreft over ónze Nederlandse jongeren en is misschien vandaag de dag actueler dan toen het uitkwam, twaalf jaar geleden. Het gaat namelijk over het leven in een vrij land, wat we allemaal doen, maar waar economische, sociale en politieke gelijkheid niet voor iedereen is weggelegd.

Kan vrijheid bestaan zolang er ongelijkheid is? En hoe goed is het volk vertegenwoordigd op posities van macht?

Mijn vrijheid is de jouwe en jouw vrijheid is de mijne.

Nederland staat jaarlijks in de top tien van de rijkste landen ter wereld. Maar wat maakt een land rijk? Is dat echt alleen het bruto nationaal product per hoofd? Wat bepaalt onze rijkdom? Onze welvaart of ons welzijn? Kan het een bestaan zonder het ander?

Volgens mij is een land net zo rijk als dat het zijn kinderen tegemoetkomt in de armoede die zij thuis oplopen. Armoede als resultaat van ouders die ­onverstandige keuzes maken, ja. Maar ook armoede door simpelweg gewoon pech; geboren in het verkeerde nest.

En wat maakt een land vrij?

Is dat echt alleen de vrijwaring van fysieke dreiging? Er rijden geen tanks in de straten en er vliegen geen gevechtsvliegtuigen over onze huizen 'dus zijn we vrij'? En 'dus leven we in vrede'?

Hoeveel vrede geniet een volk dat meer náást­ ­elkaar leeft dan mét elkaar? Hoe vrij is een volk dat zich laat overspoelen door een nieuwe golf van verzuiling?

Net als dat vrijheid niet kan bestaan zonder onze gedeelde verantwoordelijkheid om haar te beschermen en door te geven, net zo definieert ons vermogen om solidair te zijn met elkaar onze rijkdom. Niet financiële jaarcijfers of top tien-lijstjes.

Mijn vrijheid is de jouwe en jouw vrijheid is de mijne.

Rapper en schrijver Massih Hutak (25) schrijft elk weekend een column voor Het Parool. Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden