Lezersbrief

‘Kan ik mezelf wel een Amsterdammer noemen?’

Paroollezer Mohamed el Hirech vraagt zich af wanneer je je een échte Amsterdammer kan noemen. ‘Hoe karakteriseer je eigenlijk een Amsterdammer, als Amsterdam op zichzelf voortdurend aan verandering onderhevig is?’

‘Ben ik een ‘echte’ Amsterdammer? Dat is een vraag die minstens één keer per week in me opkomt.’ Beeld Shutterstock
‘Ben ik een ‘echte’ Amsterdammer? Dat is een vraag die minstens één keer per week in me opkomt.’Beeld Shutterstock

Ben ik een ‘echte’ Amsterdammer? Dat is een vraag die minstens één keer per week in me opkomt. Bijvoorbeeld wanneer ik de grachten afstruin op zoek naar een mooi plekje om te genieten van de herfstkleuren en merk dat de grachtbewoners die ik tegemoet loop mij vragend en verkennend bekijken. Dan welt er een gevoel van onzekerheid in me op: zit mijn haar wel goed? Vragen ze zich af wat ik hier te zoeken heb? Misschien denken ze dat ik iets slechts van plan ben… Ach nee, ze zoeken gewoon extra lang oogcontact omdat ze sociaal contact liefhebben, denk ik dan om mezelf gerust te stellen; geen reden voor paniek, gewoon terug glimlachen.

Dat gevoel van onzekerheid keert weer terug als iemand die ik slechts kort geleden heb leren kennen op spontane wijze aan me vraagt waar ik vandaan kom. Vragen ze waar ik vandaan kom, of waar ik écht vandaan kom? Snel slik ik mijn twijfel in. “Ik kom uit Amsterdam,” zeg ik met opgeheven hoofd en zie de ontevredenheid in hun ogen verschijnen. Blijkbaar geeft dat antwoord geen voldoening, blijkbaar willen ze weten waar ik écht vandaan kom. Beschouwen ze mij niet als een echte Amsterdammer? Pas ik dan niet in hun geconstrueerde beeld van hoe een Amsterdammer eruit hoort te zien?

Kan ik mezelf wel een Amsterdammer noemen, als ik op zonnige zomerdagen van een afstandje de in sloepjes voorbij varende feestvierders observeer en de André Hazes-lyrics die meedrijven op de golfjes van de Amstel mij vreemd in de oren klinken?

Hoe karakteriseer je eigenlijk een Amsterdammer, als Amsterdam op zichzelf voortdurend aan verandering onderhevig is? Als de samenstelling van de bevolking steeds een stukje diverser wordt en grenzen en ideeën over wat het betekent om Amsterdammer te zijn vervagen?

Wanneer ik door de buurt loop waarin ik ben opgegroeid, weet ik wat het is om een Amsterdammer te zijn: de warme gezichten die mij bekend voorkomen en waar ik gelijkenis en een gedeelde geschiedenis in zie, voelen als thuiskomen. De straten die ik elke dag lopend heb verkend op weg naar school ken ik nu zo goed als de lijntjes in mijn vingertoppen. En wanneer die twijfel en onzekerheid wederkeren, zoals een ongewenst puistje op de kin dat elke maand ook doet, knijp ik die uit en maak ik ruimte in mijn borst voor de trots die ik voel om een Amsterdammer te zijn.

Mohamed el Hirech, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden