null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

K. Schippers had over de Slijkstraat vast een mooi gedicht gemaakt

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Op de brug tussen het Rusland en de Sint Agnietenstraat keerde ik. Het was de zoveelste keer dat ik langs dat straatje was gefietst zonder af te slaan. Nu moest het maar eens gebeuren.

De Slijkstraat.

Een onooglijke pijpenla tussen de Oudezijds Achterburgwal en de Kloveniersburgwal.

Alles is er van steen, op een paar planten na die zich tegen de muren platdrukken alsof ze zich onzichtbaar proberen te houden. Verder een paar fietsen en een kleine, zwarte auto (een Fiat 500).

Ik dacht aan de vorig jaar overleden ex-stadsdichter K. Schippers die altijd met een verwonderde blik naar alles keek en altijd wel iets ontdekte, en over de Slijkstraat vast een mooi gedicht had gemaakt.

Er is een goederenafgiftepunt van de Faculteit der Rechten van de UvA, nooduitgangen en een deur waarboven een bordje is bevestigd met de tekst Ingang Rijwielen.

En een hoop regenpijpen en rioolputten.

Tegen een muur een doos waar een frituurpan van het merk Smeg in had gezeten. Die doos stond weer op een doos waar een nieuwe stofzuiger in had gezeten, van de firma Samsung. En daarnaast een rode emmer met een mop, een fles Wc-eend en een flacon Glorix erin. (K. had hier wel raad mee geweten.)

Dat was het wel zo’n beetje. O ja, en een stel bloempotten met dorre vegetatie.

Er gebeurde helemaal niets in de Slijkstraat, die waarschijnlijk zo is genoemd omdat de grond vroeger in dit deel van Amsterdam nogal moerassig was.

Het leek me typisch zo’n straatje waar de kwartaaldrinker Ernst Quispel uit A.F.Th. van der Heijdens prachtroman Advocaat van de hanen op zijn kroegentochten doorheen was gezwalkt. Maar ik kon dat niet zo snel hard maken. (Ik bleef haken bij de prachtige scène over een gesprek over de verschillende soorten toiletpotten die Quispel met een Franse vrouw aan de toog van een café heeft.)

Wel vind ik op de site van de Digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren (dbnl.nl) de Slijkstraat terug. In een passage over uitgever Geert van Oorschot en schrijver J.J. Voskuil.

‘Voskuil herinnert zich wat de uitgever hem in 1962 toevertrouwde: ‘Ik heb de hele dag aan een verhaal over mijn moeder zitten schrijven en ik heb mij voortdurend afgevraagd hoe jij dat nou zou doen.’ Van Oorschot heeft het verhaal echter weer verscheurd en vertelde Voskuil over het huis op Slijkstraat 3, de kolenboer Daelhuyzen en de huisbaas Cyvat. ‘Maar als ik dat opschrijf, dan klinkt het niet geloofwáárdig.’

Daelhuyzen en Cyvat. Die hadden vast ruzie gehad. Een lekkend dak, ratten, zoiets. Daar zou ik wel meer over willen lezen.

Maar na nog wat graafwerk kwam ik er tot mijn teleurstelling achter dat de Slijkstraat van Van Oorschot niet in Amsterdam was te vinden, maar in zijn geboorteplaats Vlissingen.

Zodat wat zich dan ooit voor gedenkwaardigs heeft afgespeeld in de Amsterdamse Slijkstraat vooralsnog een mysterie blijft.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden