Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Jouw schuld, mijn schuld – kunnen we ook elkaars geluk zijn?

PlusBabs Gons

Vlak voordat de taxi voor komt rijden, ontdek ik een witte vlek op mijn kobaltblauwe shirt, dat ik zorgvuldig heb uitgekozen voor de opening van de Boekenweek, waarbij hooggeplaatst bezoek aanwezig zal zijn. Ik heb geen tijd meer om een andere outfit te kiezen, want de taxi is te vroeg. Het is dus eigenlijk ook zijn schuld, bedenk ik. Of misschien wel van de yoghurt die onverwacht dun was. En van mijn zoon, die in de weg stond, vlak voordat hij mij weer de schuld gaf van het laten omvallen van zijn bakje mues­li omdat ik opeens in de keuken stond. Had je daar maar niet plotseling moeten staan, vindt hij.

En zo vond de buurman van mijn zusje dat het haar eigen schuld was dat hij een deuk in haar auto reed. Had ze maar niet op die plek moeten parkeren. En terwijl ik deze column aan het schrijven ben, plaatst een kennis op Facebook dat ze is gebeten door een hond in een drukke winkelstraat en dat de vrouw die naast de niet-aangelijnde hond liep, haar gelijk toebeet dat het haar eigen schuld was. Had ze maar niet zo snel moeten lopen, daar schrikt de hond immers van.

En zo gaan er dagelijks heel veel ‘had-je-maar-nieten’ door de lucht. Als er ergens een had-je-maar-nietloket zou bestaan, dan zouden de ­rijen niet te overzien zijn.

“Had je dat maar niet moeten zeggen, dan was ik niet zo woedend geworden!”

“Had hij maar niet zo gesloten moeten zijn, dan was ik niet vreemdgegaan!”

Ik vermoed dat wij mensen de enige diersoort zijn die troost vindt in de schuld buiten zichzelf leggen. En het liefst bij iemand anders. Of iets anders, want hoe vaak krijgt de regen er niet van langs?

We zijn dus vaak elkaars schuld, maar andersom dan? Elkaars gelukjes? Buren die aanbellen om te vertellen: Als jij niet zo leuk en vredig naast ons had gewoond, hadden we geen tweede kindje verwelkomd? Onbekenden die je opsporen om een deel van de winst van de loterij met je te delen omdat jij hen die dag voor liet gaan bij het postagentschap, waardoor ze in opperbeste stemming een lot kochten?

“Had jij maar niet zo vriendelijk moeten zijn,” lacht de onbekende terwijl je een leuke som geld krijgt overhandigd. Ik mocht het helaas nog niet meemaken. En terwijl ik bedenk wie ik allemaal de schuld wil geven van de mooie dingen in mijn leven, ontvang ik een berichtje van iemand die beweert dat een dichtregel van mij zijn relatie heeft gered. Hij gaat deze zin nu zelfs laten vereeuwigen op zijn huid.

Het was nog nooit zo mooi om ergens de schuld van te krijgen.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden