Plus Column

Jongens, luister naar vrouwenverhalen

Massih Hutak Beeld Robin de Puy

Voor het eerst sinds zijn geboorte ben ik twee dagen alleen met Kindjongen. Die gedachte is net zo ontroerend als angstaanjagend. Uit voorzorg bedenk ik allemaal dingen die ik nog lang niet met hem kan doen, om uiteindelijk alle plannen van tafel te vegen en in twee dagen, tussen de daddy duties door, een van mijn favoriete series opnieuw te kijken.

Dit keer is dat She's Gotta Have It, het meesterwerk dat het verhaal vertelt van Nola Darling. Zij is een jonge vrouw uit Brooklyn die seksuele relaties onderhoudt met drie verschillende mannen. Allemaal willen ze een vaste relatie met Nola, maar zij heeft er geen zin in om door hen toe­geëigend te worden.

Het in eerste instantie in zwart-wit uitgebrachte speelfilmdebuut van regisseur en Oscarwinnaar Spike Lee uit 1986 werd in 2017 door Netflix heruitgegeven als een kleurrijke, moderne serie met nieuwe en hedendaagse elementen. Hoewel het verhaal in de kern hetzelfde is gebleven, speelt het zich nu af tegen de achtergrond van het gentrificerende Brooklyn, wat de urgentie van Nola's verhaal en perspectief extra ondersteunt.

De serie wordt sinds ze is verschenen ondergedompeld in sterrenrecensies. Omdat Spike Lees zwarte, seksueel vrije, vrouwelijke protagonist juist nu, juíst nú, hard nodig is. Maar toen de film verscheen, ruim dertig jaar geleden, kreeg hij naast lof ook veel kritiek. Omdat de filmmaker uit Brooklyn zijn vrouwelijke protagonist te veel zou hebben geschreven vanuit de fantasie van een hetero­seksuele man.

In de toentertijd populaire talkshow van Charlie Rose erkende Spike Lee dat hij in minstens één scène inderdaad een blinde vlek had. Namelijk de scène waarin Nola Darling door een van haar minnaars wordt verkracht. Spike Lee gaf toe dat hij die scène anders zou maken, mocht hij het ooit over doen. Die kans kreeg hij dus van Netflix. En hij hield zich aan z'n woord.

Natuurlijk is het onzin om een remake waar ruim dertig jaar tussen zit met elkaar te vergelijken, maar ik ga het toch doen. She's Gotta Have It de serie stijgt ver boven de film uit. Allereerst, dankzij de voortreffelijke vrouwelijke schrijvers, onder wie Pulitzer­prijswinnaar Lynn Nottage.

Daarnaast door de fenomenale actrice DeWanda Wise. En tot slot door het geïnspireerde regiewerk van Spike Lee dat aanvoelt alsof deze doorgewinterde filmmaker opnieuw moet debuteren in een nieuw medialandschap.

Zoals wel vaker de laatste tijd lijken deze onverwachte vader-zoon momenten antwoorden te bieden op de grote vragen uit mijn leven. In dit geval de vraag die ik vorige week hardop stelde op deze plek: hoe moeten we onze jongens opvoeden?

Mijn voorlopige antwoord was dat we voor het bepalen van moderne mannelijkheid en man-zijn moeten praten met vrouwen van kleur. Vooral zij die zelf een jongen opvoeden of hebben opgevoed. Na het voor de tweede keer zien van She's Gotta Have It wil ik daaraan toevoegen dat we voor het bepalen van moderne mannelijkheid en man-zijn ook meer verhalen en ervaringen tot ons moeten nemen vanuit het perspectief van vrouwen (van kleur).

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden