Derk Sauer. Beeld Artur Krynicki
Derk Sauer.Beeld Artur Krynicki

Jonge Russen twijfelen over Spoetnik-vaccin

PlusDerk Sauer

We vierden deze week de eerste verjaardag van ons kleinkind Charlotte. In de flat van zoon Tom en schoondochter Olga verzamelden zich een vrolijke groep vrienden met hun kroost. Baby’s en peuters krioelden door elkaar terwijl – heel ­Russisch – de champagne werd ontkurkt en een tarte napoleon met een kaarsje werd gepresenteerd. Iedereen had veel te grote cadeaus meegenomen, waar kleine Charlotte zich uiteraard geen raad mee wist. Ze had vooral belangstelling voor het make-uptasje van haar moeder.

Een jaar terug – toen covid in Rusland net ­toesloeg – haastten we ons naar de kraamkliniek. Dat was een ontnuchterende ervaring.

We moesten ons in isolerende pakken hijsen, kregen maskers op en mochten de baby slechts van een afstand observeren. De droom van mijn vrouw Ellen om haar eerste kleinkind in haar armen te sluiten, viel meteen in duigen.

Ook in de maanden daarna kregen we Charlotte nauwelijks te zien. Moskou zat in een harde lockdown. Bezoek over en weer leek veel te riskant. Als geluk bij een ongeluk had moeder Olga alle tijd voor de baby. Als arts in opleiding zou ze in een overvol coronaziekenhuis moeten werken, met alle risico’s van dien. Zwangerschapsverlof behoedde haar daarvoor. Ook vader Tom zat bijna het hele jaar thuis – omdat zijn voetbalstadions dichtzaten.

Maar inmiddels is het dagelijks leven in ­Moskou weer hervat en doet niets meer denken aan die sombere dagen. Covid was ook op het feest geen onderwerp van de conversatie, tot ik vertelde dat we net onze tweede shot van het Spoetnikvaccin hadden gekregen.

Verbazing alom. “Wat dapper van jullie,” was de reactie, “hebben jullie geen nare bijverschijnselen?” “Nee,” antwoordden we in alle eerlijkheid. Van de tien aanwezige ouders, allemaal begin dertig, had niemand (behalve onze Tom) zich met Spoetnik laten vaccineren.

“Dat is me veel te riskant,” zei Dima, “je weet nooit wat ze in zo’n vaccin stoppen.” “Ik heb al covid gehad,” zei Masha, “een paar dagen ziek en toen was het over. Sindsdien heb ik voldoende antilichamen.”

Vervolgens vlogen de getallen door de huis­kamer, want iedereen bleek zijn of haar anti­lichamenniveau te kennen – en zich daar vrijwel maandelijks op te laten testen. “Boven de honderd is ideaal,” doceerde Boris, “dan ben je echt volledig immuun.” “Ik heb dertig,” riep Irina, “dat is wel op het randje. Misschien moet ik binnenkort toch maar aan de Spoetnik.”

Toen we vertelden dat mensen in Nederland niet konden wachten om een vaccin te krijgen en dat Spoetnik met open armen zou worden ontvangen, keken ze ons verbaasd aan. “Hier is het precies omgekeerd,” zei Max. “De gemeente smeekt of wij ons met het Spoetnikvaccin willen laten inenten. Zoveel mensen hebben covid al gehad en zien er het nut gewoon niet van in. En omdat het leven weer op gang is gekomen, ontbreekt alle urgentie. Wij hebben geen stok achter de deur.”

Derk Sauer is uitgever van The Moscow Times en columnist bij Het Parool. Hij is ook ­oprichter van de Russische krant Vedomosti en oud-uitgever van RBK Gazeta.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden