null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

‘Jij gaat gewoon mee die hakmessen kopen, Henk,’ zei de vrouw

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

“Hier zullen ze verdorie toch wel een hakmes verkopen dat wel scherp is?” zei de vrouw. Ze had een glimmende jas aan met bontkraag.

“Ik geloof het wel,” zei de man die naast haar in de etalage ergens in West stond te turen.

“Rini brengt een half varken mee uit Italië,” zei de vrouw. “Daar kom je met die messies van jou niet doorheen.”

“Ze zijn anders nog van mijn moeder,” sputterde de man.

“Die te beroerd was ze te laten slijpen, ja. Zeg maar gerust gierig. Weet je nog de eerste keer dat je me meenam? Afgeprijsde tompoezen kregen we.”

“Nou ja…”

“Ik zag het doosje op het aanrecht staan, Henk.”

“Ze waren toch best lekker?”

De vrouw deed een stap naar achteren.

“Kom, we gaan naar binnen. Japanse hakmessen, zei Rini, dat zijn de beste.”

“Ja, die broer van jou weet het altijd wel, die bajesklant,” zei de man defensiefzacht.

“Zei je wat?”

“Zal ik hier wachten?” zei de man, die alvast een pakje sigaretten uit de zak van zijn lange, zwarte mantel haalde.

“Jij gaat gewoon mee die hakmessen kopen, Henk,” zei de vrouw met een stem zo scherp dat je je afvroeg waarom ze nog naar binnen wilde.

“Oké, oké,” mompelde de man. Met spijt op zijn gezicht stopte hij het pakje weer in zijn jaszak en verdween achter zijn vrouw aan in de winkel.

Ze liepen er wat rond.

De man bewonderde een Opinel-broodmes, nam een theezeefje uit een bak en keek ernaar alsof hij nooit iets vreemders had gezien.

De vrouw schoot een verkoper aan.

“We willen graag Japanse hakmessen.”

De verkoper begon aan een lang verhaal waarbij de Japanse messen steeds meer uit zicht verdwenen.

“Dus u kunt beter Duitse messen nemen,” besloot hij.

“Denkt u?” zei de vrouw wat bedremmeld.

“Solingen, hè? Maar kijkt u gerust nog verder, ik help even een andere klant.”

“Duitse messen dus,” zei de man meteen.

“Maar ik wil Japanse. Rini zegt…”

“Dus Rini weet het beter dan die verkoper?”

“Toch wil ik…”

“We nemen die Duitse messen. Klaar. Anders koop je zelf maar die Japanse troep.”

“Dat zei hij niet, hè, hij zei niet dat het troep was. Hij zei alleen dat…”

“Ik ga afrekenen.”

“Ja, maar…”

Ze liepen naar de kassa. De vrouw mokte met heel haar lichaam.

Even later stak de man een mooi ingepakt pakket onder zijn arm. Met zelfverzekerde tred liep hij naar de deur.

De vrouw bleef staan en keek nog eens achterom in de richting van de Japanse messen.

“Maar Rini…” Ze keek vertwijfeld.

“Mijn moeder is gek op hamlapjes, die snijdt Rini er zo vanaf met deze messen.”

“Echt?”

“Kom je?” zei de man met liefdevolle stem. Hij stak een arm omhoog zodat zij in kon haken.

En zo verlieten ze de winkel.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden