Thomas Acda Beeld Artur Krynick

Je moet veel dingen niet doen met een kater

Plus Thomas Acda

Er zijn veel dingen die je niet moet doen als je een kater hebt. Ontwaken bijvoorbeeld. Niet doen. Opstaan daarna, ook onverstandig. Doe je dit toch, dan volgt er nog een scala aan te ontlopen activiteiten. Ik zal ze niet allemaal noemen maar wat je absoluut moet zien te voorkomen is een ontmoeting met de geestige geheelonthouder. Die nooit-drinker met zijn goede advies.

‘Weet je hoe je een kater kunt voorkomen?’

Met je hoofd in je handen zeg je zuchtend: ‘Nou?’

‘Niet zo veel drinken!’

Padoempats! Je weet niet wat erger is: de grap zelf of zijn triomfantelijke grijns. Boven op je kater gaat nog een kater liggen.

Ik drink niet zo veel meer als vroeger. Al is het alleen maar om te voorkomen dat ik onverhoeds tegen zo’n amateurkomiek aanloop. Gisterenavond echter heb ik in het gezelschap van heel veel zeer professionele grappenmakers een glaasje te weinig geweigerd. Ik was het niet van plan, niet meer gewend ook en het was heel gezellig. Tot vanochtend de wekker ging. Sinds het niet meer de ouderwetse met bel is, maar de moderne fototoestel/TomTom/telefoon/bibliotheek/agenda-variant, zag ik in mijn ogen wrijvend meteen waar over een halfuur mijn aanwezigheid werd verlangd.

Er zijn veel dingen die je niet moet doen als je een kater hebt. Het bezoeken van de kapper heb ik daar nooit tot gerekend. Na wat onduidelijk heen en weer gemompel, al denk ik dat mijn kapper zichzelf wel verstond, word ik in een stoel gezet, om­lakend en voorover in een spoelbak geduwd. Achterover nu weer in een handdoek die waarmee de kapper mijn haar droog lijkt te willen rammen. Een kam trekt diepe voren over mijn hoofdhuid en een schaar gaat grit! grit! grit! gillend door mijn haar. Het zoontje van de kapper komt in de stoel naast me staan en legt uit dat als je scheel kijkt je dan knapper bent. Ik merk dat als ik één oog dichtdoe, ik er inderdaad met de helft op vooruitga.

Daar komen de collegae binnen. Er wordt geïnformeerd naar de beurs waar mijn beroemde en prijswinnende haarcowboy weer een paar bekers in de wacht heeft gesleept, maar omdat ze meteen doorlopen naar de keuken achterin is hij genoodzaakt zijn antwoorden te schreeuwen.

Via mijn oorschelp hoopt hij zijn woorden de keuken in te kaatsen. Nu kijken zoon en ik allebei scheel. Hij gaat naar de Hermitage, met de klas, vertelt hij. Dat ga ik ook doen straks! Naar een museum. Niet naar de Hermitage. Een kater en een klas vol kleuters is zelfmoord. Hoe goed je haar ook zit.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden