Natascha van Weezel.Beeld Artur Krynicki

‘Je mag hier niets meer zeggen van de fascistische mainstream media’

PlusNatascha van Weezel

Het lijkt wel alsof de temperatuur op Twitter ook flink oploopt zodra het kwik in ons kikkerlandje boven de 30 graden stijgt. Misschien is het een rare hobby van mij om mijn sociale media constant te willen blijven volgen terwijl de mussen van de daken vallen.

Noem het beroepsdeformatie of een ziekelijke vorm van nieuwsgierigheid.

Hoe dan ook: de week begon met het nieuws over Ali, een 14-jarige Syrische vluchteling die zich in AZC Gilze van het leven beroofde. Ali sprak vijf talen en wilde hartchirurg worden, maar kreeg onlangs te horen dat hij definitief niet in Nederland kon blijven. Er knapte iets bij hem. Het oordeel van sommige zure trollen op Twitter: ‘Weer een Syriër minder, opgeruimd staat netjes’.

Een paar dagen later was Willem Engel van Viruswaarheid (voorheen Viruswaanzin) het gesprek van de dag. De voorman demonstreerde tegen de mondkapjesplicht in Rotterdam. “Het geeft aan dat we nu echt in bezet gebied leven. De vergelijkingen met de Jodenster zijn al gemaakt en ik denk wat we er niet ver vandaan zitten,” vertelde hij aan een verslaggever. Gelukkig werd Engel op Twitter door veel mensen tegengesproken, al kreeg hij ook bijval: ‘Het is erger dan de Holocaust. Heel Nederland bestaat uit NSB’ers,’ schreef ene Piet zonder achternaam. Zijn bericht werd honderden keren geliket.

Nog veel verder ging de podcast waarin Lange Frans en ‘graancirkelspecialiste’ Janet Ossebaard hardop nadenken over een mogelijke aanslag op Rutte. “Wat moeten we doen? Die man doodschieten? Ik ga het niet doen, ik wil graag mijn karma schoonhouden,” zegt Ossebaard. Rapper Lange Frans: “Ik kan goed schieten, het is niet dat ik zou missen. Het is alleen dat mijn hoofd zegt: wacht even, ik hou van die nachtrust.”

Dit ging de meeste tweeps véél te ver. Toch las ik, na de ophef die over deze podcast ontstond, geregeld: ‘in dit land mag je niets meer zeggen van de fascistische mainstream media’.

Die laatste twee punten vallen natuurlijk in het niet bij de tragiek van Beiroet. Zeker 158 doden, duizenden gewonden en talloze vermisten na de ontploffing van 2750 ton ammoniumnitraat in de haven. De precieze oorzaak is nog niet bekend, al waren er mensen op Twitter die meteen de dader konden aanwijzen: ‘Israël zit hier duidelijk achter’.

Mijn hoofd tolde na zoveel verbaal geweld. Waar komt die behoefte toch vandaan om jezelf te zien als het bedrogen slachtoffer van overal aanwezige, kwaadwillende samenzweerders?

Maar opeens verscheen op mijn tijdlijn het filmpje van de 79-jarige Libanese May Abboud Melik. Ze zat achter een piano in haar verder geheel verwoeste woonkamer en speelde rustig en gracieus Auld Lang Syne – een lied dat traditioneel wordt ingezet om een nieuw begin aan te kondigen. Het was zo krachtig en mooi dat ik kippenvel kreeg en de duizend ergerlijke meningen onmiddellijk verstomden.

Natascha van Weezel (33) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden