Lezersbrief

‘Je laten omscholen tot leraar is een dure hobby’

Onderwijs is topsport en je laten omscholen tot leraar is een luxe geworden, schrijft Paroollezer Cornélise Smids-Pastor in deze lezersbrief.

Een jonge demonstrant op de Parade tijdens de landelijke onderwijsstaking. De Algemene Onderwijsbond (AOb) en CNV Onderwijs organiseerden de staking om meer geld te eisen voor het onderwijs.Beeld ANP/Robin van Lonkhuijsen

Een beetje cynisch noem ik het mijn dure hobby: pabo in deeltijd op mijn 44ste, als moeder van twee en met al een halve loopbaan achter de rug. Maar het is cynisch, het is schrijnend, en om Marjolein Moorman te citeren tijdens de onderwijsstaking op de Dam van 30 januari: ‘een regelrechte schande’.

Over een paar weken rond ik na 2,5 jaar de pabo af en ben ik gediplomeerd leerkracht. Hoewel ik deze opleiding met enorm veel overtuiging, passie en inzet heb gedaan, kostte mij dat bakken met tijd (3,5 dag per week, avonden en weekends), wrijving met vrienden en familie maar ook ruim 4.000 euro collegegeld. Voor het gemak reken ik de studieboeken, derving van freelance inkomsten en reiskosten niet mee.

Ruim een werkdag deed ik doordeweeks ander freelance werk tot aan de stage. Tijdens die stage bleef er geen tijd over door het voorbereiden van twee dagen lesgeven. Dat kost een beginner minstens een halve dag, vaak meer.

Ik kon me laten omscholen omdat mijn man gelukkig een goedlopend eigen bedrijf heeft. Hij kon mij financieel steunen en ons gezin onderhouden. Kiezen voor een zijinstroomtraject met direct betaald werk werd me afgeraden, aangezien zijinstromers vaak (te) weinig begeleiding kunnen krijgen om het vak onder de knie te krijgen.

Tijdens de deeltijdpabo viel ongeveer een derde van mijn klas af. De combinatiestress van het parttime werken en studeren met een gezin en het leren van een nieuw vak waarin je alles wat je doet, zegt en opschrijft, meteen terugkrijgt van dertig kinderen, hun ouders, je mentor en docent – het werd hen te veel.

Lief kabinet, dit is mijn boodschap: als je het lerarentekort wilt oplossen, kom je er niet met showpolitiek en eenmalige acties. Dan is stevige en continue steun voor het onderwijs én voor aanstaande leerkrachten broodnodig. Daarmee bedoel ik: de finan­ciële drempel naar een opleiding tot leerkracht verlagen. Zorgen voor een werkomgeving waarin leerkrachten tijd en rust vinden om nieuwe mensen (of ze nou 24, 44 of 64 zijn) op te willen leiden.

Onderwijs is topsport, erken dat, bescherm dat en maak het mogelijk. Als je in deze hoofdstad wilt overleven kies je voor sales, drugs of stroopwafels. Want van een lerarenbaan kun je geen woning betalen.

Ik besef steeds meer dat ik bevoorrecht ben om dit te kunnen doen. Mijn wens is dat het voor iedereen die gemotiveerd en geschikt is, mogelijk wordt het onderwijs in te gaan. Maar ik leef kennelijk in een land waar investeren in de toekomst van onze kinderen geen prioriteit is. Waar je laten omscholen tot leraar een dure, luxe hobby is. Kabinet: how dare you.

Cornélise Smids-Pastor, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden