Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Je kunt zeuren, met bloemen thuiskomen, een romantisch dinertje organiseren – het gaat niet meer

PlusTheodor Holman

Het lijkt mij zo simpel. Omdat je begaan bent met je land trek je je helemaal terug. Of je nu Mark, Sigrid, Wouter, Wopke, Carola, Ferd of Kajsa heet (ik vergeet er nog wat): je neemt genoegen met een mooie toespraak van Arib (dus niet die nieuwe), een lintje van de koning en je accepteert die mooie baan in Europa of het bedrijfsleven of je blijft in de Kamer om het nieuwe kabinet te controleren. Mag ook.

Het kan best zijn dat je goede bedoelingen had, dat je de Kamer niet wilde bedonderen, dat je alle vragen van Pieter Omtzigt wilde beantwoorden, maar de batterij is leeg, jullie hebben de schijn tegen; iedereen is politiek uitgeput en toe aan iets nieuws. Verlaat dus de Haagse arena met een kwinkslag en een drankje.

En dus niet alleen jij, Mark. Maar het hele kabinet! Zelfs als jullie menen gelijk te hebben. Tragische ongelukken gebeuren, ook in de politiek.

Het kan best wezen dat wetenschappers over tien, twintig jaar tot de conclusie komen dat jullie niet hoefden te vertrekken en dat jullie het veel beter hebben gedaan dan jullie opvolgers. Wellicht dat jullie nu volledig in je recht staan en dat de Ruttedoctrine het beste smeermiddel is om een democratie blijvend te garanderen en dat ze die in het buitenland overnemen.

Maar nu is het huwelijk tussen jullie en de samenleving kapot. Jullie partner houdt niet meer van je. Je kunt zeuren, met bloemen thuiskomen, een romantisch dinertje organiseren – het gaat niet meer. Nee, er is geen ander, er is gewoon geen liefde meer in het spel, zelfs geen genegenheid, er zijn zelfs sporen van haat. Hoe onrechtvaardig ook.

Ik moest gisteren eigenlijk wel lachen toen ik las dat Geert Wilders jullie strafrechtelijk wil vervolgen. Ik vermoed dat het geen kans heeft, maar ik ben geen jurist. Wel dacht ik: Ach, wat zou dat leuk zijn. Jullie wilden Geert voor de balie, en nu duwt hij jullie ervoor.

Stel, dat het hem lukt… Wraak is een gerecht dat koud moet worden opgediend.

Mijn advies kortom: volg de bordjes met de pijltjes naar de uitgang, vergeet niet de pasjes in te leveren, hou elk jaar een reünie en lach de nieuwe machthebbers uit. Voor nu is het voorbij, over, uit.

Alles wat jullie nu nog zeggen, is als wrijven in een vlek en wordt treurig masochisme.

Ga alsjeblieft!

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden